Nieuws uit Aalst

--------- Profiesjat Prinsj Joshy !!! ------- 't Principoilsjte vandaug es da ge ni te veil complementen mokt en genietj van 't leiven ! - - - - - - - Covid-19/Griep : Blijf aub voorzichtig en denk aan uw medemens !! - - - - - - - Deel enkel berichten van officiële bronnen om fake news te vermijden !!! - - - - - - - -

zondag 11 januari 2026

Sammeke

Sammeke is de bijnaam voor de ondertussen beroemde (of beruchte) mobiele, autonome superflitspaal die overal in het land, en dus ook in de politiezone Aalst, wordt ingezet door de lokale politie.


Sammeke houdt zich bezig met het betrappen van snelheidsduivels en daardoor ook met het verhogen van de verkeersveiligheid, vooral rond scholen en gekende gevaarlijke plaatsen. 

De naam van deze twee ton wegende paal werd geïnspireerd door het serienummer 'SAM' van de fabrikant.

Sammeke flitst automatisch en wordt wekelijks verplaatst naar nieuwe locaties, waarbij zowel kleine als grote overtredingen worden beboet. 

Wat is Sammeke eigenlijk?

Het gaat hier over een mobiele en autonome flitspaal: Een zwaar, verplaatsbaar toestel dat onbemand werkt en zichzelf kalibreert met een speciale mat.

Deze 'superflitser' gebruikt doorgaans Lidar-technologie voor nauwkeurige snelheidsmetingen in alle weersomstandigheden. 

LiDAR staat voor Light Detection And Ranging, een techniek waarmee een bepaald apparaat de omgeving scant om de afstand tot objecten of personen te berekenen. 

Een LiDAR-scanner maakt hiervoor gebruik van kleine, onzichtbare laserstralen. 
Die botsen tegen voorwerpen in de ruimte en kaatsen dan terug naar de scanner. 
Aan de hand van de snelheid waarmee dit gebeurt, bepaalt LiDAR de afstand tot het object en kan van bewegende objecten de snelheid exact worden geregistreerd.

Volgens commentaren op sociale media wordt Sammeke enkel ingezet om de hardwerkende burgers te 'kloten' en om de stadskas te spijzen, maar dat is natuurlijk de gebruikelijke klavierpraat.

De echte redenen zijn dus  :

Verkeersveiligheid: 

- Te hard rijden bestraffen.
- Vooral in schoolomgevingen en op gevaarlijke plekken proberen om gevaarlijke situaties te vermijden.

Sensibilisering: 

- Bewustzijn creëren bij bestuurders, wat moet leiden tot een daling van de gemiddelde snelheid.

Effectiviteit: 

S- ammeke bewees in het verleden al dat hij heel effectief is, en dit door duizenden overtredingen vast te stellen, een teken dat het wel degelijk nuttig en nodig is. 

LiDAR, zoals Sammeke dus eigenlijk officieel heet, waakt dus dagelijks over onze wegen en dit sinds augustus 2023.

Toen werden ook GAS 4 en 5 (een onderdeel van de nieuwe Gemeentelijke Administratieve Sancties) ingevoerd. 

Dat flitscontroles werken, beseffen ook de buurtbewoners van straten waar al eens te snel wordt gereden. 
De politie krijgt dan ook veel aanvragen. 
Ze krijgen mails en worden op straat aangesproken met de vraag “Wanneer komen jullie in onze straat eens flitsen?”. 
Ze proberen daar zo veel mogelijk op in te gaan, omdat het belangrijk is om te luisteren naar wat de buurt aangeeft.

Flitsen gebeurt niet enkel op aangeven van de burgers. 
De politie flitst op het volledige Aalsterse grondgebied, maar ze kiezen de plaatsen met precisie uit. 
Ze gaan dus zeker ook naar plekken waar er effectief een probleem is en daarvoor beschikken ze over verschillende bronnen, zoals de ongevallenstatistieken, gps- en gsm-data. 

Daarnaast slaan ook de mobiele borden, die aangeven hoe snel je rijdt, gegevens op die geanalyseerd worden. 

En dan is er ook nog de externe databank met V85-cijfers: hoeveel rijdt 85% van de bestuurders? 

En natuurlijk leveren ook de wijkagenten en de Verkeerspolitie waardevolle informatie aan.

De plekken worden dus zeker niet uitgekozen om mensen te pesten, maar om een probleem in kaart te brengen én te verhelpen. 

Op plaatsen waar meer dan 20% van de bestuurders te snel rijdt, keren ze vaak nog eens terug voor een tweede meting. 
Maar ze laten er wel altijd een periode van minstens twee weken tussen, zodat de boete al in de bus is gevallen en je dus in het vervolg twee keer nadenkt voor je de gaspedaal induwt op diezelfde plek. 

Men focust dus enkel en alleen op gedragsverandering. 
Het doel is om de snelheid te laten dalen en de leefbaarheid te verhogen, niet om x aantal vaststellingen per dag te doen. 

Daarom staat Sammeke ook open en bloot opgesteld. Je kán 'm echt niet missen, tenzij je te snel rijdt of niet aan het opletten bent achter het stuur.

Het plaatsen van Sammeke is een hele onderneming, waar uiteraard ook zwaar materieel aan te pas komt.

Zijn koosnaampje doet immers misschien wel anders vermoeden, maar het gaat hier wel over een gevaarte van maar liefst 2 ton. 
De helft van dat gewicht is de batterij. 

Het flitstoestel wordt telkens vervoerd door een takelwagen. 


Ter plekke wordt de batterij verwisseld en wordt het toestel gekalibreerd. 
Dat gebeurt met een gele mat van dertig meter lang die wordt uitgerold. 

Sammeke maakt in totaal vier foto’s van een voertuig. 
Die foto’s worden bekeken en de gegevens worden gecontroleerd.

Is het voertuig correct ingeschreven en verzekerd? 
Is de auto gekeurd? 
Geseind?

Kleine snelheidsovertredingen worden beboet via de GAS-ambtenaar van de stad. 
Grote overtredingen vallen in je brievenbus via de politie of het parket.
 
Waar vind je hem (actuele locatie)?

De locatie van Sammeke verandert wekelijks. 

Je kunt de actuele plaatsing vinden op de websites van de Politiezone Aalst of lokale media zoals Nieuwsblad en HLN. 
Ook Oilsjt een weireldstad publiceert de nieuwe lokatie steeds op Facebook.
Sammeken is zowel in het centrum als in de deelgemeenten een vaste gast.

Het vraagt natuurlijk wel allemaal een aanpassing voor de mensen, maar het is allemaal echt wel belangrijk voor onze veiligheid. 

De politie is heus niet op zoek naar iemand die eens 5 km/u te snel rijdt. 
Daarom is een boete van 53 EUR ook eerder sensibiliserend. 

Echter, de mensen die een gevaar vormen op de baan, die moeten er echt wel uit. 

Ooit werd iemand drie keer geflitst aan 100 km/u in een zone 50. Op twee uur tijd! 
Dat is een potentiële moordenaar. 

Zulke mensen moeten gecorrigeerd worden via de politierechter. Niet met een figuurlijke corrigerende tik, maar wel met een serieuze ‘lap’. 

Als dergelijke snelheidsduivels van de weg kunnen gehaald worden voor zij brokken maken, is dat een hele stap voorwaarts.


In 2025 kwam in onze stad niemand om het leven bij een verkeersongeval. 
Het was al heel lang geleden dat de stad Aalst een jaar kon afsluiten zonder verkeersdoden.

De cijfers tonen aan dat de inzet op verkeersveiligheid loont. Het stadsbestuur zette het voorbije jaar dan ook sterk in op handhaving en sensibilisering. 

Volgens burgemeester Christoph D’Haese zorgen gerichte controles voor meer verantwoord rijgedrag. 

“Bestuurders houden vaker rekening met de snelheidslimieten en alcohol blijft steeds vaker uit het verkeer,” aldus de burgemeester.


Bronnen:

Politie.be
Facebookpagina Oilsjt een weireldstad
Het Nieuwsblad 01/09/2016
Aalst.be
HLN 11/01/2026

dinsdag 6 januari 2026

Huis Liénart

Op de Grote Markt, aan huisnummer 2 bevond zich vroeger een 18e eeuws herenhuis, dat bij de Aalstenaars bekend zou worden onder de naam 'Huis Liénart'.  Het huis bevindt zich tussen 'De Graaf van Egmont' en het Landhuis van Aalst (vroeger gemeentehuis).


Het eerste, originele, gebouw dateerde trouwens reeds uit de 14e eeuw, meer bepaald uit 1380, althans volgens bronnen uit dat jaar, toen 
"Aelst verdhestrueert ende vague lagh tengevolge van de bestorming der Gentenaars, die, ten getale van zesduizend, onder de bevelen van Raas van Herzele, Jan de Lannoy en Arnold de Clerke, hier alles geplunderd en vergrand hadden". 

In het jaar 1401 vinden we er een woonst, geheten "Den Beer". 
We lezen : "Neven de erve die men heet 'den Nieuwen Steen' ... de stede Den Beer van Steven van Vaerenwijck aen deen syde het gravelijck Leen ten Steen, haudende den huc van de Cattestraete, commende van achter aen de erve van Frans de Vremde".

De naam waaronder we het gebouw nog steeds kennen, verwijst naar de familie Liénart die er tussen 1870 en 1937 woonde. 

Als telg van een patriciërsfamilie uit Doornik vestigde Albert Liénart (1774-1833) zich in onze stad, meer bepaald in de Kapellestraat. Hij stichtte de Banque Liénart na zijn huwelijk met Jonkvrouw Isabella Pauwelaert van Aalst, dochter van Ridder Georges-Jean Pauwelaert, burgemeester van Aalst op het einde achttiende eeuw.

Albert Liénart wordt trouwens aangeduid als fiere eerste eigenaar van een auto in Aalst. 
"Het was een wagen zonder paarden die onder groot beziens de Grote Markt opdenderde en waarmede de eigenaar toenmaals sensatie verwekte in de omliggende dorpen"

Volledigheidshalve moet worden bijvermeld dat die eerste auto in Aalst tevens de tweede was in ons land. Slechts koning Albert kon reeds pratgaan op een soortgelijk 'duivelstuig'!

En dat allemaal terwijl men in 'derp d' anno 2026 nog steeds op 'basketslasjkes' rondloopt :-) 

Hun zoon Camille Liénart (1807-1872) volgde zijn vader op als eigenaar van de familiale bank en werd tevens stichter van het Discontokantoor en het agentschap van de Nationale Bank te Aalst.
In 1839 huwde hij met Eline van den Broucke, dochter van François-Martin van den Broucke, lid van de Raad van de Regering. 
Drie zonen volgden.

De oudste zoon van het koppel, Albert Liénart (1840-1871), was gemeenteraadslid en katholieke volksvertegenwoordiger van Aalst van 1866 tot aan zijn dood in 1871.

De jongste zoon, Charles Liénart (1847-1921), werd ook gemeenteraadslid tot 1896 en katholiek senator van 1888 tot 1897.

De tweede zoon Alexander Liénart (1841-1874) werd bankier zoals zijn vader en grootvader maar stierf op amper drieëndertig jarige leeftijd. 
Hij was gehuwd met Isabella van den Broucke (1846-1913), dochter van Joseph van den Broucke, luitenant-kolonel, commandant van het legioen der burgerwacht van Aalst en tevens ook gemeenteraadslid. 

Zij vestigden zich in 1870 in het prachtige huis van de familie De Ruddere aan de Grote Markt, dat vanaf dan ook 'Huis Liénart' genoemd wordt.

Aalst was op het einde van de 19de eeuw een verpauperde stad. 
Lange arbeidsuren en beschamend lage lonen waren de voornaamste oorzaken van de diepe ellende waarin de mensen moesten leven. 
Het grootste deel van de bevolking behoorde dan ook tot het proletariaat en was ongeschoold. Kinderarbeid en uitbuiting waren 'normaal' in die periode, denken we maar bijvoorbeeld aan de film 'Daens' over het leven van de Aalsterse priester, die hier een perfecte weergave van geeft.

Als sociaal voelende katholiek, en aangewakkerd door de encycliek Rerum Novarum, was de weduwe van Alexander Liénart er zich goed van bewust dat kosteloze lagere scholen met een zedelijke en godsdienstige opvoeding vooral voor kinderen van de minderbegoede klasse een belangrijke basis konden leggen voor een beter geslaagd sociaal leven en een grotere individuele welvaart.

In die tijd had Aalst natuurlijk ook niet de uitgestrektheid van vandaag. 
Eens buiten het centrum van de stad kreeg men uitzicht op de landelijke horizon en op de moerassen van het Osbroek waar zich enkele krotwoningen bevonden.

In 1896 werd op haar initiatief en met het door haar ter beschikking stellen van gronden op de wijk van het Osbroek en van de Zoutstraatpoort, twee lagere kosteloze scholen gebouwd.

Aan de Postweg (de huidige Sint-Kamielstraat) kwam de Sint - Camillusschool voor jongens.
Deze stond op naam van haar enige zoon Camille Liénaren, die ook aktief meewerkte en de school aan de stad schonk op 9 november 1896.
Het bas-reliëf (officieel erkend als stadsmonument) in de poort van de school vereeuwigt dit mooie gebaar. 

Het was in die periode nog de gewoonte dat leerkrachten zonder diploma konden werken. Zo was er 'onderwijzer', Mr Van Heuverzwijn, die priester werd en zich later directeur zonder klas mocht noemen van de steeds maar groter wordende school. 
'Suske Fix', zoals hij in de volksmond ook wel genoemd werd, zou later op dezelfde dag als zijn huishoudster op ruim 90-jarige leeftijd overlijden. 

Aan de Geraadsbergsestraat kwam er de meisjesschool Sinte Isabella (nadien Sinte Lutgardis) die onder de hoede kwam van haar enige dochter Aline Liénart.

Aline, die trouwens ook in de hogere kringen bleef en zich later 'mevrouw Baron Romain Moyersoen' mocht noemen. De baron haalde naam en faam op politiek gebied, was burgemeester van Aalst en werd 'Minister van State'.
Aline overleed in februari 1940.

De ontwikkeling van de jongensschool was zeer succesvol. 

Reeds in 1899 voorzag de Sint-Kamielschool in avondlessen voor volwassenen, en ook de klassen voor meer ontwikkelden waar een summiere leerstof van de middelbare school werd gegeven, kenden veel bijval. 

Het is dankzij dit aanbod dat reeds toen honderden jonge mensen de gelegenheid kregen om zich op te werken en zich van een beloftevolle loopbaan te verzekeren in de openbare besturen en in vele particuliere bedrijven in en rond Aalst. 

Een ander 'figuur' uit de Aalsterse onderwijswereld was mijnheer De Waegeneer, een onderwijzer uit Nederbrakel die aan de St Kamielschool fungeerde en van daar naar de Meuleschettestraat trok, waar hij in 1911 startte met het Technisch Onderwijs Avondschool. Dit evolueerde tot de huisige VTI. 

In 1904 zouden weduwe Alexander Liénart en haar zoon Camille Liénart vanwege Paus Pius X respectievelijk de titel van Romeinse Gravin en Romeinse Graaf verkrijgen, en dit naar aanleiding van hun grote inzet voor het katholiek volksonderwijs in Aalst.

Gedurende de eerste wereldoorlog werd het gebouw ook gebruikt door de Duitsers.

In de kelders van het Belfort vonden toen de voedsel- en goederenbedelingen voor de noodlijdende bevolking plaats en vanaf 1916 werd hier ook het gehate en gevreesde Duitse ‘Meldeamt’ gevestigd.

Alle mannelijke 16-plussers moesten zich hier komen aanmelden en velen werden opgeëist om te gaan werken in de Duitse oorlogsindustrie.

In de Winter van 1917 werd in 'De Graaf van Egmont' en in het buurhuis ‘Liénart’ ook een ‘Soldatenheim’ opgericht.
Zo’n soldatenheim (of soldatenhuis) was eigenlijk de ontspannings- en ontmoetingsplek voor Duitse militairen.
Ook in de Lange Zoutstraat was trouwens zo’n Soldatenheim gevestigd.

Het hoofdkwartier van de Duitse troepen was gevestigd in het ‘Hotel du Compte de Flandre’ op het Statieplein. 
De opvolger van ‘Von Meyer’, generaal Jurg, richtte tenslotte ook nog een Etappenkommandatur op in het huis.
en Etappenkommandatur was een militaire bestuurs- en controledienst van de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog, verantwoordelijk voor het beheer en de uitbuiting van bezette gebieden (de 'Etappe') achter het front, waarbij ze lokale economieën regelden, goederen vorderden en verordeningen oplegden. Het was een typische instantie van het Duitse Militärverwaltung (Militair Bestuur), die controle uitoefende op het dagelijks leven, transport en de economie in bijvoorbeeld België en Noord-Frankrijk. 

De familie Liénart was reeds eerder gevlucht voor het aankomende geweld, en had de sleutel van het huis toevertrouwd aan zijn bediende, Charles.
 
Toen deze vernam dat de Duitsers daar hun intrek zouden nemen, verkocht hij nog heel gauw de heel goed gevulde wijnkelder van de familie aan Camiel Van Hecke. 
Op die manier zouden de ongeveer 1000 flessen, waaronder enkele heel waardevolle, tenminste de oorlog nog overleven … 

So far so good ... ware het niet dat deze Camiel ze op zijn beurt ook al heel snel doorverkocht … aan de Duitsers.

De familie kwam na de oorlog terug naar onze stad en in 1919 werd klacht ingediend over de inbezitneming van de woning door de Duitsers. De klacht luidde ‘Huiselijken diefstal en verheling’.

Na de eerste wereldoorlog werd verder gewerkt aan het scholenproject en de vierde graad van het technisch-, handels- en in mindere mate ven het landelijke type werden bijgevoegd ten einde de leerlingen te bekwamen in een veranderlijke economische omgeving

De familie verliet het gebouw in 1937.
Eén jaar na hun vertrek werd het gebouw door de notarissen Moyersoen en Breckpot verkocht en kwam het in handen van de N.V. Kredietbank.

Het was Jos Taeymans die het gebouw via een openbare verkoop verkreeg.
Hij deed de aankoop in opdracht van de bank, maar het interieur bleek niet geschikt te zijn om er bankzaken te doen.
Men liet het statige gebouw dus afbreken en heropbouwen

Een nieuwe voorgevel, in Art-Decostijl, werd ontworpen door Robert Stekke. 
Toen al had men kritiek op het beleid van de stad in verband met oude gebouwen. 
In De Volksstem van 23 september 1938 lezen we hierover onder andere : 

"Heden, na den aankoop door de NV Kredietbank, heeft men vastgesteld, dat later een tweede verdiep op het huis Liénart werd aangebracht. Jammer dat in de bureelen der Openbare Werken geen de minste inlichting nopens het voormalig gebouw te vinden is! We vernemen nochtans, dat de nieuwe eigenaarster, na onderzoek of het huis met Franschen steen werd gebouwd, het lofwaardig inzicht heeft, hetzelve in zijn primitieven staat min of meer te doen herstsellen. Indien zulks mogelijk is, het standbeeld zou er veel bij winnen'"

De Kredietbank kon er zijn nieuwe filiaal openen op 10 mei 1940, exact de dag waarop de nazi's dus opnieuw onze stad binnenvielen. 

Tijdens de oorlog werd de bank ingenomen door Ortskommendant Lidner, maar na enkele weken onderhandelen kon directeur Robert Morre ervoor zorgen dat de commandant verhuisd naar het 'het witte gebouw' aan het Sint-Maartensinstituut.

Na de Kredietbank werd het gebouw een winkelpand, waar onder andere 'Schoenenreus' en 'Blokker' gevestigd waren.


Een herbestemming werd gezocht, en ook gevonden, na het failissement van laatst genoemde.

Exact 28 jaar nadat McDonald’s zich kwam vestigen op de Grote Markt krijgt de fastfoodketen een nieuwe locatie. 
De stad gaf eind december 2025 immers groen licht voor de verhuis naar het "Huis Liénart".

Met deze verhuis wordt ingezet op een nieuwe invulling van het pand, maar met respect voor het waardevolle historische en architecturale karakter van de omgeving. 

Zo werd afgesproken dat de iconische gele letter “M” niet op de gevel van Huis Liénart zal worden aangebracht, en ook de leveringen (langs de Kattestraat) zullen gebeuren onder strikte voorwaarden.


Bronnen :

Denderjournaal 23/12/2025
HLN 23/12/2025
De Volksstem 23/09/1938
De Gazet van Aalst 8/12/1962 - 15/12/1962 - 22/04/1967 - 27/04/1967
De Voorpost 27/06/1980 - 16/12/1983 - 25/05 1984
Foto Blokker : Google maps

vrijdag 21 november 2025

Wie werret 2027?

De prins van 2026 is nog maar net verkozen (profiesjat Joshy De Troch) of er bieden zich al enkele namen aan voor de editie van 2027.  Deze verkiezing zal doorgaan op 24 oktober 2026 en het zal opnieuw op de Grote Markt te doen zijn.

Natuurlijk is hier nog niets echt officieels aan, maar we houden misschien toch best rekening met volgende namen : 

- Kenny Baele : oprichter van OilsjtatWork VZW, hij maakte zijn plannen bekend op de Veirkemert (carnavaleske namiddag) op 1 mei  2025

- Timothy Persoons (Timo) : kennen we reeds van de verkiezingen in 2024, waar hij op een derde plaats eindigde. Hij heeft de smaak toen goed te pakken gekregen en gaat nu voor de volle winst.

Wie er nog zal overblijven of bijkomen op het 'moment suprême' is natuurlijk niet geweten, maar uiteraard alvast heel veel geluk gewenst aan de kandidaten voor 2027!

Uiteraard even benadrukken dat het nu nog een jaar aan prinsj Jordy is om te genieten van zijn prestatie.  Samen met hem kijkt heel Aalst uit naar een rimpelloze en leuke carnavalsperiode!


Bronnen

Youtube 'Filip Filmkes'
Facebook 'Timo ver '27'

maandag 20 oktober 2025

PRINSEN CARNAVAL AALST - OVERZICHT

'Prinsj zejje ver 't leiven', een uitdrukking die in Aalst nog steeds de waarheid blijkt te zijn.

De oud-prinsen worden er nog altijd even hartelijk verwelkomd, en ze worden dan vaak ook aangesproken met 'prinsj', hoewel het vaak al 'x' jaren geleden is dat zij 'regeerden' over de stad tijdens de carnavalsdriedaagse.

De eerste prins kwam er in 1953, maar er was toen nog geen sprake van een verkiezing. Het is pas een jaar later, in 1954 dat de traditie om de prins te kiezen, werd ingevoerd.

Hierbij een lijstje van de personen die het reeds tot prins schopten in 'ons Oilsjterse stee'.

Mochten jullie over info / krantenartikelen beschikken die de artikels nog kunnen vervolledigen, dan mogen jullie die altijd doormailen naar oilsjtgoistad@outlook.be  … 
Aanvullende info over prinsen en de kiezingen, zijn altijd meer dan welkom!
Waarvoor alvast dank !

Door hieronder op het jaar of op de naam van de prins te klikken, wordt je automatisch getransporteerd naar het jaar / de prins van je keuze …






Bronnen

Alle info is afkomstig uit de lokale pers (zie vermeldingen in of onder de artikels voor de bron), en zelf bij mekaar gesprokkelde info (live tv, persoonlijke aanwezigheid op prinsenkiezingen, …).
Mocht de bron ontbreken, weet dat de meeste informatie in de artikels over de 'oudere' verkiezingen te vinden is in de krantenartikelen die raadpleegbaar zijn via het digitaal krantenarchief van de stad Aalst.
Bij de 'nieuwere' verkiezingen (vanaf 1985) was ik er steeds zelf bij om verslag te maken, 
en de laatste jaren is ook de livestream van TV Oost een bron voor een live verslag op de avond van de verkiezingen zelf.
Bij CarnavalAalstKoentje is dan steeds up to date informatie terug te vinden over de kandidaten, hun achtergrond, hun motiviatie, eetfestijnen en bals, andere evenementen, ...

zondag 19 oktober 2025

Prinsjen van Oilsjt : 2026 : Joshy De Troch

18 Oktober 2025 : Opnieuw een prinsenverkiezing in open lucht, en opnieuw waren de weergoden Aalst goed gezind. 
Opnieuw heel wat klagers tijdens de dagen voor deze heuglijke dag, maar dat zijn we al tientallen jaren gewoon natuurlijk. 
Het gebrek aan een zaal begint echt een klucht te worden. Beter er even mee te lachen dan er jaar na jaar zo verbeten negatief over te zijn. 

Dat de verkiezing in open lucht plaats vindt, is voor sommigen ook een doorn in het oog.  'Wat als het regent?', ''t Kan koud zijn zenne in oktober', 'We moeten de hele tijd rechtstaan', ... 

Tja ...  en wat als het regent tijdens de drie dagen van carnaval? En in februari-maart is het zeker ook nog koud of stormachtig. En dan moeten we 9 uur rechtstaan om de stoet te zien, of wordt er drie dagen en nachten niet geslapen maar 'op maroede' gegaan door de stad. 

Het is wat het is, en de verkiezing vond dus opnieuw plaats op de Aalsterse Grote Markt.

Het was op woensdag 21 mei dat eigenlijk alles 'officieel' begon. 

De kandidaten prins carnaval 2026, Joshy, Timmy en Dave, kregen hun kandidatenlint officieel overhandigd in het stadsmuseum. 
Ook de volgorde van optreden tijdens 'le moment suprême', op 18 oktober 2025, werd bepaald.

De campagnes konden nu ten volle van start gaan ... 

Een laatste keer gebeurde dat op de ochtend van de verkiezingen zelf, toen de kandidaten nog een laatste keer doorheen de stad trokken om aandacht te vragen voor hun kandidatuur. 

En toen was het eindelijk zo ver ...

Onder leiding van het presentatorenduo Christophe Troch en Tom Vermeir, beiden trouwens ook 'prinsj van Oilsjt' geweest, ging de prinsenverkiezing vlot van start.

Aftredend Prins Sjalen mocht meteen al een eerste keer zijn ondertussen beroemde trompet bovenhalen en bracht enkele ambiancenummers. De sfeer zat er uiteraard meteen in, en toen Joshy, Dave en Timmy zich aan het publiek kwamen voorstellen, was het hek helemaal van de dam.
Het werd meteen duidelijk dat de drie kandidaten er vanavond niet alleen voor zouden staan. Alle drie hadden ze een hele schare supporters meegebracht, die het niet zouden nalaten om voor 'hun' kandidaat hun kelen schor te schreeuwen. 

Daarbij bleven ze wel heel sportief voor elkaar. Sportief maar ook competitief natuurlijk, want iedereen wil uiteraard deze felbegeerde titel winnen.

“De jury zit dit jaar niet op een apart podium, maar loopt tussen het publiek”, kondigden de presentatoren aan. Een nieuwigheidje dus tegenover de 'statisch zittende' jury van de voorbije jaren. Op die manier kunnen ze meteen ook 'voelen' welke richting het volk uitgaat en hoe de show overkomt als toeschouwer.

Na nog wat 'formatliteiten' en 'praktische mededelingen' gingen we meteen over naar kandidaat Joshy om de spits af te bijten.

Joshy De Troch (30) mocht dus als eerste het podium op. “Het is tijd voor mijn kinderdroom”, schreef Joshy voor de prinsenverkiezing nog op zijn sociale media, een kinderdroom die vanavond misschien wel zou uitkomen.

Naam : Joshy De Troch

Leeftijd : 29
Gezinssituatie : wonend in Hofstade - partner van Marleentje - vader van Cas, zoontje van 4  
Werk : het Belgische leger - luchtmacht

Carnavalsachtergrond : carnaval was altijd al heel aanwezig in de familie. Van zijn toenmalige kleuterleraar in De Duizendpootjes, prinsj Tony Swings, mocht hij op carnavalsmaandag 1999 meerijden in de prinselijke auto. 
Zo werd hij natuurlijk nog harder gebeten door het fenomeen 'carnaval'
Daarna ook aktief bij andere prinsenverkiezingen, zowel voor als achter de schermen.

Groep : AKV Krejeis

Zoontje Cas speelde trouwens de hoofdrol in de show van Joshy. “Cas droomt er dag en nacht van, hij wil later prins carnaval worden. Heel zijn kamer ademt Aalst carnaval. Aan de muren hangen ontwerpen van carnavalswagens, hij bouwt met Lego carnavalsstoeten na”, klonk het. “Ik zou voor geen geld weg willen uit Aalst”, aldus Joshy, die uitpakte met knappe, bewegende decorstukken, van een reuzenrad tot het Ros Balatum. De kindvriendelijke aspecten van carnaval werden zo in de kijker gezet door Joshy.

Dat de show van Joshy veel Aalstenaars ‘kiekebisj’ bezorgde, is een zekerheid. Het verhaal van zijn zoontje dat zot is van carnaval, was een heel herkenbaar gegeven dat heel mooi werd uitgesponnen doorheen het hele spektakel. 
Het was immers de bedoeling van Joshy  om echt wel 'zijn verhaal' te kunnen vertellen aan de mensen. De liefde die hij al als kind al had voor carnaval en die nooit verdwenen is.  

Na een heel mooie show riep hij al op tot positiviteit: “We zijn allemaal papa. Laat onze kinderen ervaren hoe positief en sportief carnavalisten kunnen zijn.”

Na het 'Joshy-geweld' was het de beurt aan de 'Timmy-clan' om hun kandidaat aan te moedigen. 
Ook deze kandidaat-prins zette een heel straffe prestatie neer. 

Naam : Timmy Van Delsen

Leeftijd : 39
Gezinssituatie : woont in Hofstade - partner van Eline De Ridder, de mama en plusmama van hun 4 kinderen (Emely, Louise, Jarre en Inte).
Werk : schilder

Carnavalsachtergrond : opgegroeid in een Aalsterse familie. Zijn 'petjen' was Johny De Mol aka Kamiel Plezant, gekend door zijn tweevoudige deelname aan de prinsenkiezing én van de hit 'Iendracht veroit'. Johny was ook lid van het stemmingstrio. 
Ook Timmy werd dus opgevoed met 'carnaval'. In 2004 schopte hij het tot 'Mister Ajoin' en daar is zijn kriebel... euh, beginnen kriebelen. 

Groep : 20 jaar bij De Zieke Zjieratten-Twiekierenniet, waarvan 5 jaar als voorzitter.
Na de overwinning in 2017 besloot hij om naar Possensje te gaan, waar ook zijn vrouw al eerder lid van was.
Ondertussen is dit zijn 7de  jaar bij deze groep.De kandidaat bezong zijn liefde voor Aalst, het Ajoinenland, met geweldig mooie kostuums, decors en onverwachte carnavalscovers op hits uit de jaren 80.

Timmy vertelde tijdens zijn optreden het verhaal van 'Oilsjt', zijn stad, ofte het pretpark ‘t Ajoinenland. 
De plaats waar je je eerste carnavalslief tegenkomt en waar iets oudere koppels elkaar wat minder zien in de aanloop naar carnaval. “Hij werkt onverdroten in de carnavalshallen, zij aan de kostuums. Maar als het erop aankomt, dan staan we daar allemaal samen te blinken in de stoet”, zei Timmy. 

Zijn meer dan geslaagde carnavalscovers van ‘Listen to Your Heart’ van Roxette en ‘Never gonna give you up’ van Rick Astley werden enorm geapprecieerd door de vierende massa carnavalisten.

Na twee komt uiteraard drie, en dat was vanavond uiteraard ook niet anders ...

Het was Dave die als derde kandidaat deze avond mocht afsluiten en hij deed dat net als zijn voorgangers voortreffelijk. 

Naam : Dave De Meyer 

Leeftijd : 42 (°02/07/1983)
Gezinssituatie :  wonende in Erembodegem, samen met zijn vrouw Elke en de drie kinderen (Aaron, Yanthe en Yona)
Werk : brandweerman-ambulancier

Carnavalsachtergrond : eerst carnaval vieren met een los groepje en na samensmelting van het los groepje van zijn schoonbroer en het zijne, de AKV Om En Vedrom gestart.
Schrijft graag liedjes en heeft 2 jaar radio gedaan. Ook zingen doet hij graag.
Maakte al reclame tijdens de vorige carnavalsdagen door middel van zijn affiches 'Sssst, hier rijpt...' en de letter 'D' (in het schrift van Duvel, wat hij al eens graag drinkt)

Tijdens zijn 'moment de gloire' zette hij brouwerijdecorstukken op het podium. Iets wat nooit in het verkeerde keelgat kan schieten in een bierminnende stad als Aalst. 

Er waren onder andere verwijzingen naar Safir en Tiger Pils en er volgde ook nog een ode aan de losse én de vaste groepen. 
“Ik ben zo fier dat ik van Aalst ben”, zong hij. “Ik hoop dat iedereen zich kan herkennen in mijn show, want het is allemaal samen dat we carnaval maken. Met carnaval trekken we aan hetzelfde zeel.”

Met een cover van Africa van Toto zorgde hij voor een verrassend maar fantastisch einde van deze mooie avond. 

Drie geweldige kandidaten die het volk zeker gegeven hebben wat deze graag hadden : een mooie show, prachtige kostuums en decors, en een heel toffe ambiance! De jury stond alweer voor een moeilijke keuze.

De supporters schreeuwden de longen uit hun lijf als ondersteuning voor hun kandidaat waardoor de Grote Markt opnieuw omgetoverd werd tot een kolkende massa enthousiastelingen. 

In tegenstelling tot vorige jaren, konden we vrij snel overgaan tot de bekendmaking van de uitslag. 

Bij de puntenverdeling werd uiteraard eerst de uitslag bekend gemaakt van de kennisproef, die eerder deze week werd afgelegd door de kandidaten.

Joshy bleek daar de sterkste te zijn, met een geweldige score van 47 op 50, een evenaring trouwens van het record van Sjalen vorig jaar. 
Timmy scoorde 41 punten, Dave 42. 

Bij de punten van de jury bleek dat Jordy ook daar de meeste punten in de wacht sleepte. Joshy scoorde 131 op 150, Timmy 115, Davy kreeg er 110.

Een klein rekensommetje later mocht duidelijk zijn dat de nieuwe prins gekend was : Joshy mag een jaar lang de scepter zwaaien en zal tijdens de carnavalsdriedaagse ook de sleutels van de stad in zijn bezit hebben.

“Het is me gelukt, ik kan het niet geloven dat ik de scepter vast heb. Natuurlijk pak ik die straks mee in mijn bed, da's trouwens 'de tradiesje', maar ik ga wel eerst een feestje bouwen. Ik ga nog niet direct gaan slapen.”

Afscheidnemend Prins Sjalen gaf de scepter trouwens vol vertrouwen door. “Ik heb de scepter een heel jaar door met trots en fierheid gedragen. Ik geef hem nu vol trots en fierheid door. Normaal gezien krijg je altijd een handleiding mee wanneer je iets nieuws koopt. Bij deze scepter hoort geen handleiding, maar die heeft Joshy ook niet nodig. Dat heeft hij al een heel campagnejaar lang bewezen.

Ook de burgemeester, Christoph D’Haese, keek tevreden terug en tegelijkertijd ook vooruit. “We hebben drie kwalitatief hoogstaande shows gezien van rasartiesten die elk op hun manier een ode brachten aan hun stad. Wat we deze avond van Prins Joshy hebben gezien, smaakt naar veel meer. Nu is het aftellen naar onze volgende carnavalseditie.

Last, but not least, was uiteraard ook vriendin Marleen ook heel blij. Joshy had haar al gevraagd om met hem te trouwen, en nu dat kan met een heuse prins, zal dat er zeker van komen.

Mooie vooruitzichten dus voor de kersverse 'Prinsj van Oilsjt' ... en voor Aalst zelf ook natuurlijk, want nu is het aftellen naar carnaval pas echt ingezet.


Mochten jullie trouwens zelf ook ambities hebben om ooit Prins Carnaval te worden, dan is er dit nieuwtje. 
Je kan immers je kennis al eens oefenen met de kennisproef van dit jaar. 

Huidig Prins Carnaval Joshy evenaarde de score van Sjalen, 47 op 50. Benieuwd wat jullie er van bakken. 
 
Let op ! Andere schrijfwijzen worden door het programma fout gerekend. Je mag deze achteraf bij je score bijtellen ... mor ginnen bedriegtenboel newoor, zjust es zjust mor faat es faat!

Klik en doe mee : HIER