Nieuws uit Aalst

--------- Profiesjat Prinsj Joshy !!! ------- 't Principoilsjte vandaug es da ge ni te veil complementen mokt en genietj van 't leiven ! - - - - - - - Covid-19/Griep : Blijf aub voorzichtig en denk aan uw medemens !! - - - - - - - Deel enkel berichten van officiële bronnen om fake news te vermijden !!! - - - - - - - -

donderdag 1 oktober 2026

Willy Van Mossevelde (+)

27 September 2026 ... Alweer een Aalsters icoon dat ons verlaten heeft.

Willy Van Mossevelde, oud-schepen en carnavalist, (°08/03/'46 - †27/09/'26) is overleden.


Willy werd 80 en 
kampte al geruime tijd met gezondheidsproblemen.
Hij was een familieman en laat zijn vrouw Danielle De Sadeleer, 2 kinderen en 4 kleinkinderen na.

Vader Pierre had zijn eigen verfbedrijf. 

Willy was beroepshalve ingenieur scheikunde en in de voetsporen van zijn vader startte hij zijn eigen verfbedrijf 'Los Blancos' op het Wijngaardveld. 


Daaraan had hij al snel de bijnaam ‘
Willy De Verfmarsjang’ te danken. 

Als politieker wasWilly eerst gemeenteraadslid bij de Volksunie (VU, Vlaams Nationale Volkspartij), maar nadien stapte hij over naar de PVV (liberale partij, later 'Open'-VLD, nog later 'Anders').

Zijn politieke overtuiging werd gevormd in de jaren zestig. Als jonge student raakte hij toen gecharmeerd door het Vlaams-nationalistische en sociaaleconomische programma van de Volksunie (VU). 
Hij engageerde zich daarop volop binnen deze partij omdat hij daar zijn maatschappelijke standpunten en ideeën het best in kon verdedigen.

Zijn politieke carrière startte bij deze partij al in de jaren 70.  

Op 1 januari 1977 vond in België de grote fusie van gemeenten plaats. 

Dit was een ingrijpende nationale schaalvergroting, bedacht door minister van Binnenlandse Zaken Joseph Michel, waardoor het aantal zelfstandige Belgische gemeenten in één klap werd gereduceerd van 2.359 naar 596.

Ook voor de regio Aalst veranderde de kaart heel drastisch. 

De historische stad Aalst slokte op 1 januari 1977 acht omliggende autonome gemeenten op, die vanaf dat moment veranderden in 'deelgemeenten'.
Dat waren Baardegem, Erembodegem, Gijzegem, Herdersem, Hofstade, Meldert, Moorsel en Nieuwerkerken.

Door deze fusie moest er in oktober 1976 natuurlijk al een volledig nieuwe politieke structuur worden gekozen voor de legislatuur die in 1977 startte. Het aantal schepenen in de nieuwe fusiestad steeg daardoor naar 8 en de gemeenteraad kreeg 43 zetels.

Er werd een historische, nieuwe coalitie gesmeed tussen de PVV, BSP (socialisten) en de Volksunie (VU), met de legendarische Louis D'haeseleer als de allereerste "fusieburgemeester" van Groot-Aalst.

Het was in dit gloednieuwe, politiek herverkavelde Aalst dat de jonge VU-politicus Willy Van Mossevelde destijds raadslid was en meteen een erg actieve politieker bleek, die vaak met constructieve voorstellen naar voren kwam.


Binnen die setting kon hij destijds dan ook zijn allereerste, zij het heel kortstondige, schepenmandaat opnemen.

Op 24 mei 1977 legde hij immers de eed af als 'Schepen van cultuur en onderwijs', in opvolging van Jan Caudron die volksvertegenwoordiger geworden was. 

Met zijn 31 jaar was Willy ook meteen de jongste schepen van het college. 

Van Mossevelde scheen in eerste instantie heel gelukkig te zijn met zijn ambt als schepen, al gaf hij wel meteen de bemerking dat andere bevoegdheden hem waarschijnlijk beter zouden liggen dan cultuur. 

Het 'feestje' duurde echter niet lang, want amper 9 dagen hierna, volgde zijn ontslag.
Het nieuws viel in Aalst als een donderslag bij heldere hemel. 

De vermoedelijke reden was dat hij zich niet zou kunnen verzoenen met het regeringsakkoord en het kunnen cumuleren van zijn functie als schepen en die in vaders bedrijf bleken ook al onmogelijk. 

Geen schepenfunctie meer dus, maar Willy bleef wel actief als gemeenteraadslid, waar hij vaak zorgde voor enkele 'rake' interpellaties. 

Dat zorgde dan ook wel eens voor irritaties ... zo ook bijvoorbeeld in december 1983.

Nog vóór de eigenlijke agenda van de gemeenteraad begon, nam de dienst doende voorzitter Anny De Maght bij ordemotie het woord. 
Zij vroeg de raadsleden Anny Dierick (Onafhankelijk) en Willy Van Mossevelde (VU) om hun interpellaties over de huidige moeilijkheden binnen het OCMW in te trekken. 
Hierbij baseerde ze zich op de organieke wet op de OCMW's van 1976, waarin de materies vermeld zijn waarin de gemeenteraad bevoegd is.

Willy besliste echter zijn interpellatie voort te zetten, waarop Anny De Maght hierop elke verdere discussie weigerde en de stemming vroeg over de onontvankelijkheidsverklaring van de ingediende interpellaties.  Dit lokte uiteraard protest uit bij de oppositie en De Maght riep 'U mag mij niet onderbreken'.
Ze moest dit nog enkele keren herhalen en ging daarna onmiddellijk over tot de stemming, waarop alle VU en SP-raadsleden, met uitzondering van Willy Van Mossevelde, de zaal verlieten. 

Willy onthield zich wel bij de stemming, met de mededeling dat het schepencollege hierdoor koos voor een gemakkelijkheidsoplossing. De PVV 'zou zich laten bedotten', wat natuurlijk weer hevige reacties uitlokte van de meerderheidsleden. 

Dat ook het carnaval hem nauw aan het hart lag, bewees hij ook bij een tussenkomst in 1988.
Aanknopend bij het ter beschikking stellen van stadslokalen vroeg hij immers hoever het stond met de herstellingen aan de kamavalwerkhalle "La Couverture".
De vraag of Aalst te weinig investeert in het carnavalsgebeuren, kwam op de tafel te liggen en - uiteraard - waren de meningen redelijk verdeeld. 

Op 27 september 1991 sloot Willy officieel zijn actieve VU-hoofdstuk af. 

De partij leed onder zware interne ideologische spanningen, wat voor hem de directe aanleiding vormde om op te stappen en zijn heil te gaan zoeken bij de liberalen.

Hij sloot hij zich in 1991 aan bij de VLD. 

De oude PVV (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang) was op dat moment onder impuls van Guy Verhofstadt volop aan het transformeren naar de verruimingspartij VLD (Vlaamse Liberalen en Democraten), die officieel in 1992 werd opgericht.

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 maakte Willy meteen zijn grote intrede in het stadsbestuur. 

Hij bleef 12 jaar onafgebroken schepen, na verkozen te zijn tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van zowel 1994 en 2000, en dit onder de paarse coalities van burgemeester Anny De Maght.

Tijdens deze periode als schepen had hij de bevoegdheden 'sport, jeugd en welzijn', en in deze rol zette hij zich intensief in voor het Aalsterse verenigingsleven en de lokale sportinfrastructuur.

In deze periode was hij tevens actief als provincieraadslid en bestuurder binnen de lokale intercommunales ILVA en SOLVA.

Na interne conflicten binnen de VLD over de samenstelling van de kieslijsten voor de Vlaamse verkiezingen in 2004, besloot de toenmalige Aalsterse burgemeester Anny De Maght uit de partij te stappen. 
Ze pikte het niet dat er geen enkele Aalstenaar op een verkiesbare opvolgersplaats stond.

Eind december 2005 richtte ze de beweging 'Blauw' op als alternatief tegen de interne vetes binnen de traditionele VLD, en op 1 april 2006 werd ze officieel door de partijtop uit de VLD geschrapt.

Van Mossevelde echter bleef de toenmalige VLD trouw en zou zo in de meerderheid terechtkomen. 

Na de turbulente gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 greep hij echter naast een nieuw schepenambt, en eind 2007 besloot ook hij na interne strubbelingen definitief uit de Open VLD te stappen. 

Hij bleef vervolgens als onafhankelijk gemeenteraadslid in de oppositie zetelen

Zowel in 2006, 2007 en 2009 werd Willy veroordeeld voor 'overtreding(en) met betrekking tot de Federale Vermogensaangifte.
In 2007 kwam daar nog 'overtreding(en) met betrekking tot de Federale verklaring van mandaten' bij. 

In 2010 richtte hij samen met onder andere Karim Van Overmeire de nieuwe lokale beweging 'Aalst, Anders en Beter' op. 
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 raakte hij echter niet meer rechtstreeks herverkozen


Hoewel hij daarna achter de schermen verdween, keerde zijn politieke erfenis in oktober 2024 terug in de Aalsterse gemeenteraad. 
Zijn kleindochter Marie Van Hoorde werd toen, vanop een 31e plaats op de lijst verkozen voor N-VA, met haar grootvader Willy als haar vaste politieke klankbord en campagneleider.

Als jongste gemeenteraadslid (ze was toen 26), kon ze voor goed advies natuurlijk ook steeds bij 'vake' terecht, maar zelf heeft ze ook een luisterend oor en neemt ze haar politieke mandaat ernstig op.

De familie Van Mossevelde had diepe wortels in het lokale voetbal. 

Willy's vader, was de drijvende kracht achter de infrastructuur van voetbalclub SK Aalst bij de fusie in 1967. Hij was professioneel verbonden met Willy Cherrette, terwijl de rest van de familie via hun onderneming en latere politieke mandaten, de club en dan vooral de jeugdwerking decennialang bleef ondersteunen.

De Jeugdvoetbalprijs Willy Van Mossevelde werd in het begin van de jaren '90 (rond 1991 à 1992) opgericht om de lokale jeugdwerking in de Denderstreek en Aalst financieel en materieel te ondersteunen en tegelijk de maatschappelijke betrokkenheid van Van Mossevelde te tonen. 

Als persoonlijk gefinancierd initiatief liep de prijs door tot 1994.
Toen Van Mossevelde begin 1995 officieel aantrad als schepen, werd deze (private) prijs stopgezet om belangenvermenging te vermijden. 
De ondersteuning van de voetbaljeugd ging vanaf dat moment over in het officiële stedelijke sportbeleid.

Tijdens zijn 12-jarige ambtstermijn als schepen van Sport en Jeugd speelde hij natuurlijk ook een directe rol in het Aalsterse jeugdvoetbal.

Hij voorzag in de modernisering, de subsidiekanalen en de aanleg van voetbalvelden voor de talrijke lokale jeugdploegen in de Aalsterse deelgemeenten, zoals SC Eendracht Aalst, VC Herdersem, KRC Bambrugge, TK Meldert, SK Hofstade, enzovoort.

Uit hoofde van zijn politieke mandaten was hij tevens officieel voorzitter van de vzw Aalsterse Sportcentra en de vzw Jeugdanimatie, waarmee hij de vinger aan de pols hield bij het lokale verenigingsleven en de sportieve jeugd.

Een geëngageerd politicus en sportliefhebber dus, maar het is ook (en vooral) in het carnavalsmilieu dat hij een blijvende indruk nalaat.

Maar liefst 42 jaar lang was hij voorzitter van de meest succesvolle carnavalsgroep ooit, KAKV Lotjonslos.


Willy ontpopte zich binnen de groep meteen tot een bijzonder creatieve geest. 

Hij was een ambachtsman pur sang die met betonijzer en izomo de meest fantastische figuren tot leven kon wekken. Als geen ander had hij de kennis opgedaan om gelaste body's voor carnavalspoppen te maken, en hij zorgde er mee voor LOL, net als de andere topgroepen, mee de vernieuwing naar volledige isomopoppen konden maken.

Willy bezat de unieke kunst om van een eenvoudige cartoon, een striptekening of een filmscène een heel verhaal te bouwen, waaruit vervolgens legendarische wagens ontstonden.

Hij stond, samen met Lotjonslos, dan ook mee aan de oorsprong van de zogenaamde 'wagentreinen', 
enorm lange praalwagens die sedert de jaren 80 het publiek - jaar na jaar - blijven imponeren.
Deze typische stijl werd trouwens de onovertroffen signatuur van Lotjonslos. 

Willy was geliefd, kon ook sappige verhalen en anekdotes vertellen en stond steeds megatrots op het podium, wanneer zijn groep een nieuwe overwinning in de wacht sleepte.

Tijdens de jaren 90 won Lotjonslos maar liefst 7 keer de stoet. Opvallend daarbij is dat Willy zijn groep vaak koos voor de ludieke uitwerking van 'simpele' thema's.

Toen Lotjonslos in 2012 een Koninklijke bekroning kreeg en Willy '42 jaar voorzitter' mocht vieren, besloot hij het welletjes was geweest en hij sloot dat hoofdstuk dan ook daar af.

Sinds 2012 was hij dan wel geen actief lid meer van de AKV, er is daar nog steeds niet vergeten dat hij het was die de groep naar een uitzonderlijk hoog niveau tilde. 

Tijdens de viering van 50 jaar LOL heeft men hem dan ook nog eens goed in de bloemetjes gezet voor zijn jarenlange inzet. 

Een jaar later, in 2013, startte Willy met de Bjein Treizen.


Een groep die als 'losse' begon, maar wél meteen uitpakte met 'Sancte Odilon', een eerbetoon op humoristische wijze aan Odilon Mortier, die de zomer daarvoor overleden was.

Vanaf 2014 werd Bjein Treizen een AKV.

In 2015, 2019, 2020, 2023 en 2024 nam men deel bij de Grote Groepen.
De andere jaren was men 'klein' omdat men er terug 'de fun' wou inbrengen.

Eén constante daarbij bleef wel steeds de kwalitatieve uitwerking van de thema's.

Net zoals bij LOL drukte Willy ook hier zijn stempel en kwam elk jaar opnieuw met goede ideeën aandraven.

Het voorzitterschap liet hij de laatste jaren over aan kleindochter Marie.

2021 Betekende voor Aalst jammer genoeg een jaar zonder échte carnaval. Corona gooide roet in het eten en 'geen carnaval' betekende dan natuurlijk ook 'geen carnavalsaffiche aan de toren van Tereos'. 

'Geen carnavalsaffiche?' Dat was buiten Willy en de Bjein Treizen gerekend. 

Dé 'carnavalsstunt' werd dat jaar immers uitgehaald op woensdag 13 januari 2021, en men kon zelfs op nationale persbelangstelling rekenen  ...

Zowel VRT, VTM en lokale en regionale zenders zagen toen een klimteam aan de Tereosfabriek dat zowaar een carnavalsaffiche ophing!

In dit 'jaar zonder stoet', zonder carnaval en zelfs zonder winterfoor, kwam dus een kleurrijk en vrolijk beeld tot leven met een Voil Janet die van viroloog Marc Van Ranst in hoogsteigen persoon 3 spuiten in zijn achterste krijgt.

Zoals het een échte Voil Janet betaamt, had ook dit levensgrote exemplaar een 'voegelmoit' en een 'lampekap'.
De haring diende voor één keer plaats ruimen voor het coronavirus ...


De burgemeester wou eerst de levensgrote affiche laten verwijderen wegens 'geen vergunning', maar besliste even later om dit toch maar niet te doen.

Via deze actie wou Willy aantonen dat je ook 'coronaproof' iets rond carnaval kunt verzinnen.

Eerder had hij al voorgesteld om op diverse locaties carnavalssculpturen te plaatsen.
Iets dat volgens hem perfect kon. 
Jammer genoeg was er echter niet veel animo om dit te doen, en ook op het stadhuis én bij de carnavalsgroepen bleef de respons eerder lauw, want zij mochten met moeite binnen in de werkhallen.

De affiche was te koop, inclusief een luxe-editie, gesigneerd door Marc Van Ranst, en alle 2.300 gewone exemplaren en 150 luxe-edities waren heel snel uitverkocht.

In 2022 herhaalde Willy zijn stunt met een nieuwe affiche, met dit keer federaal minister van volksgezondheid Frank Vandenbroucke als 'centrale gast'.
Ook de minister zelf signeerde met plezier 'zijn' affiches (100 gelimiteerde exemplaren; waarvan hij er eentje cadeau kreeg).


Zowel Marc Van Ranst als Frank Vandenbroucke waren heel enthousiast, en waren opgezet met het initiatief, dat inderdaad op ludieke - en niet gevaarlijke - manier een speciale draai gaf aan het jammere feit dat de stoeten niet konden doorgaan. 

Willy had ook zijn eigen originaliteitsprijs voor ingeschreven en losse groepen, de 'Prijs Willy Van Mossevelde', die hij 1985 in het leven riep en die tot 2017 werd uitgereikt. 

Deze prijs werd in het leven geroepen om de meest originele carnavalsgroepen een duwtje in de rug te geven.

De beste AKV mocht rekenen op 10.000 frank (250 euro) en er was er 5000 frank (125 euro) weggelegd voor de meest ludieke Losse Groep.


Van Mossevelde besliste om de prijs het eerste jaar uit te reiken in stukken van 1 frank. 
'Sjik' mocht dus naar huis met een verfemmer van maar liefst 45 kilo ... !

Het duo Wasteels - Triaen, de winnaars bij de niet-ingeschreven groepen, kreeg elk een enveloppe met daarin een half bankbiljet van 5.000 frank ...  Zij konden dus beginnen plakken ...

Vanaf dat moment besliste hij om de prijs elk jaar op een unieke en eigenzinnige manier uit te reiken. Soms werd deze dan ook verpakt in een blok frituurvet, een andere keer kwam de bekroning in Oostenrijkse shillings, ... 

Dat ludieke en creatieve maakte van Van Mossevelde een geliefd carnavalist én politicus.

In de periode 2017-2018 werd de prijs omgedoopt tot de 'Prijs WVM - Luk Line'.

Tijdens zijn laatste jaren bleef Willy Van Mossevelde, ondanks zijn afnemende gezondheid, zeer betrokken bij het Aalsterse stads- en verenigingsleven:

Hoewel hij al geruime tijd ziek was, ging hij in februari 2026 nog persoonlijk mee in de carnavalsstoet met zijn groep De Bjein Treizen.

Hij trad ook op als de belangrijkste steun en politiek adviseur van zijn kleindochter Marie Van Hoorde. In 2024 trok hij nog samen met haar op verkiezingscampagne, waarna zij als jongste gemeenteraadslid werd verkozen.

Hij droeg het voorzitterschap van zijn carnavalsgroep over aan zijn kleindochter en zag hoe zijn dochter Marijke de leiding van zijn vertrouwde verffabriek Los Blancos succesvol voortzette.

De voormalige Aalsterse schepen en carnavalsicoon is op 27 september 2026 in de nacht van zaterdag op zondag overleden in Aalst.

Hij overleed op 80-jarige leeftijd, omringd door zijn familie, nadat hij al geruime tijd kampte met gezondheidsproblemen. 
Volgens zijn kleindochter Marie wist de familie dat hij ziek was, maar kwam het overlijden uiteindelijk toch nog sneller dan verwacht.



Bronnen : 

FB Lotj Ons Los
FB Bjein Treizen
HLN 25/09/2026
Website Los Blancos (logo)
Aalst.be
Cumuleo
Foto met glas © Familie Van Mossevelde (HLN 27/09/2026)
Prijs Willy Van Mossevelde : De Voorpost  27/01/1989
De Gazet van Aalst 23/12/1983
De Voorpost 10/06/1977 - 28/10/1988 - 23/06/1989 - 22/02/1991 - 27/09/1991 - 31/07/1992
Oilsjtmjoezik.be
TV Oost 25/09/2026

woensdag 30 september 2026

Tolwegen in en rond Aalst

Er is tegenwoordig heel wat te doen omtrent het invoeren van tolwegen / autovignetten in België. 

Vanaf 1 mei 2027 heeft u immers een digitaal wegenvignet nodig om met bepaalde motorvoertuigen te rijden op de Belgische gewest- en snelwegen (open definitie). Als u enkel op lokale wegen rijdt heeft u geen vignet nodig.

De verplichting geldt trouwens niet enkel voor Belgische maar ook voor buitenlandse (occasionele) gebruikers van gewest- en snelwegen.

Het vignet is digitaal, is gekoppeld aan de nummerplaat, en er hoeft dus niets op het voertuig geplakt of erin gelegd te worden.
De belastingplichtige is dan ook de persoon op wiens naam de nummerplaat van het voertuig is ingeschreven.
Het vignet kan enkel online gekocht worden via de officiële website of bij een erkende partnerorganisatie.
De aankoop van dit vignet is mogelijk vanaf 1 maart 2027.

De praktische details worden momenteel nog verder uitgewerkt en zullen later bekend gemaakt worden. Alle info is nog onder voorbehoud van definitieve goedkeuring door het Vlaams Parlement.


Maar is dit nu echt zo nieuw in ons land? 

Tussen Aalst en 'derp d' in elk geval niet want hier verwijzen de termen "tolweg" en "tolheffing" naar de eeuwenoude historische tolheffing op de Dender.

In de middeleeuwen was de rivier de Dender een heel belangrijke, zoniet dé belangrijkste, transportroute voor goederen zoals graan, steen en bier. 
Er bestond destijds immers geen fysieke snelweg en veel werd vervoerd via het water.

Historisch gezien lag Aalst op een strategisch kruispunt van land- en waterwegen, maar in de 12e eeuw kreeg Dendermonde van de hogere overheden het exclusieve recht om tol te heffen op de Schelde en de Dender. De rivier fungeerde dus als een 'tolweg'.

Dendermonde begon tol te vragen voor schepen die vanop de Schelde via de Dender richting Aalst wouden varen, en ook het in de omgekeerde richting hadden de scheepvaarders 'prijs'.  
Schepen die vanuit Aalst dus goederen wilden transporteren naar de Schelde (richting Antwerpen of Gent), moesten namelijk ook verplicht in Dendermonde stoppen om zware tol te betalen. 


Schippers moesten, soms zelfs verschillende keren, betalen voor de opening van de sluizen, wat logischerwijs zorgde voor heel wat ontevredenheid en wrevel. 
Een doortocht kostte immers een smak geld, en de bedrijven zagen hun winsten natuurlijk niet graag daaraan verloren gaan. 

Aalst kon de economische schade in eerste instantie nog beperken door de tolheffing te omzeilen.
Dat deden ze door in Baasrode aan de Schelde een loskade te gebruiken.
Het verdere transport van goederen naar Aalst gebeurde dan verder over land.


Dat 'achterpoortje' leidde niet enkel tot lichte wrevel, maar was de aanzet tot openlijke conflicten, sabotage van sluizen en wederzijdse pesterijen.

Later werden er zelfs plannen gesmeed voor de bouw van een kanaal naar Baasrode, maar dat kwam er nooit.

Deze traditionele tolheffing op de drukke transportader bleef actief tot halverwege de 19e eeuw, waarna het transportstelsel in België door de komst van de spoorwegen en de centralisatie van wegenonderhoud volledig werd gemoderniseerd.

Omdat het transport over het water vaak vertraging opliep en onderhevig was aan de strenge Dendermondse controle, werd er volop gezocht naar een volwaardig alternatief over land.

Tussen 1719 en 1721 werd de weg tussen Aalst en Dendermonde (vandaag de N416 / Dendermondse Steenweg) voor het eerst volledig geplaveid en rechtgetrokken.

In de 18e en vroege 19e eeuw was het in de Oostenrijkse Nederlanden (en later onder Nederlands en vroeg-Belgisch bewind) de norm dat wie gebruikmaakte van deze gloednieuwe, verharde 'steenwegen' barrière- of tolgeld moest betalen. 
Deze 'barrièretol' werd bij tolhuizen (of tollocaties met een slagboom) ingezameld om de zware onderhoudskosten van de kasseien te financieren.

De centrale overheid vaardigde octrooien (vergunningen) uit aan steden, kasselrijen of private investeerders om wegen aan te leggen en in ruil voor deze enorme investeringen kregen deze besturen het recht om tol te heffen (het zogenaamde barrière- of tolgeld). 
Bijna elke belangrijke toegangsweg naar steden zoals Brussel of Gent kreeg dergelijke tolbarires.

Dit historische tolsysteem op de steenwegen bleef eeuwenlang bestaan en werd in België pas definitief afgeschaft in 1868.
Ook tussen Aalst en Dendermonde werd de weg dus weer tolvrij voor paard en kar.

De tolheffing verdween, maar de ontstane vete bleef wel voortbestaan.  

Ook de feiten dat de eerste spoorlijn Brussel-Gent via Dendermonde liep, dat Willem van Oranje er een legerkazerne bouwde en dat Napoleon er een rechtbank installeerde zorgden immers voor de nodige afgunst bij de Aalstenaars.

Dit alles lag aan de basis van de ondertussen bekende rivaliteit tussen de 'Ajoinen' (Aalst) en de 'Kopvleesfretters' (Dendermonde). 

Deze historische (ondertussen ludieke) vete tussen Aalst en Dendermonde,  die zich tegenwoordig uit in ludieke plagerijen tijdens het carnaval en de beiaardommegangen, werd in juni 2026 trouwens ook officieel erkend als Vlaams immaterieel erfgoed. 

De N41 is een Belgische gewestweg die de A11 (E34) via Sint-Niklaas en Dendermonde met Aalst zou moeten verbinden. De weg is echter nooit volledig afgewerkt.

Het vak tussen Dendermonde en Aalst is, op de eerste 3 kilometer van Aalst naar Hofstade na, nooit volledig aangelegd. 
Voorbij dit stuk zijn er wel al grondwerken verricht tot in Oudegem, maar deze ruimte wordt enkel gebruikt als bushalte en lokale zijrijweg. 

De bedoeling was om de N41 te realiseren als een weg met twee dubbele rijstroken, maar anno 2026 is het grootste stuk slechts uitgevoerd met één rijstrook per richting. 

Toch is de N41 een expresweg, aangezien de weg niet door een dorpskom passeert, en is het de enige expresweg die de regio van Dendermonde langs het noorden ontsluit. 
De N41 vervangt tussen Dendermonde en Sint-Niklaas de oude verbindingsweg N470, die dwars door het centrum van Hamme loopt.

Het traject van de N41 komt overeen met fietssnelweg F43. In 2018 werd een dubbelrichtingsfietspad aangelegd over een lengte van ongeveer 6 km, tussen de rotonde Duivenhoek in Elversele en zijstraat Zandvoortstraat (iets voorbij de Dendermondsesteenweg).

Allemaal goed en wel, maar wat heeft bovenstaande nu te maken met deze tolwegen? 

Wel, sinds de invoering van de Vlaamse Kilometerheffing (Viapass) moeten alle vrachtwagens boven de 3,5 ton - ongeacht of de voertuigen leeg of geladen zijn, en ongeacht of ze commerciële of particuliere goederen vervoeren - uitgerust zijn met een satelliet gestuurd tolkastje (OBU = On Board Unit). 


Dit moet altijd ingeschakeld zijn en correct werken wanneer je op de openbare weg rijdt, ook op wegen waar geen kilometerheffing geldt.

Gezien de N41 (Sint-Niklaas - Dendermonde - Aalst) behoort in het Vlaamse Gewest tot de wegen waarvoor de kilometerheffing geldt, is de link naar de vroegere tolwegen natuurlijk gelegd.

Een aantal categorieën van voertuigen kunnen trouwens vrijgesteld worden van kilometerheffing. 
Dat zijn voertuigen van het leger, de burgerbescherming, de brandweer en politie alsook voertuigen die speciaal en exclusief uitgerust zijn voor medische doeleinden.

Ook voertuigen voor land-, tuin- of bosbouw die uitsluitend worden gebruikt voor land- en tuinbouw, aquacultuur en bosbouw en die slechts beperkt de openbare weg gebruiken zijn vrijgesteld.

De N41 is opgenomen in dit netwerk, waardoor zwaar transport per kilometer betaalt om tussen beide steden te rijden ... 



Bronnen : 

Immaterieelerfgoed.be
Viapass.be
Vlaanderen.be
800 jaar tol.tolkamer.net (inspiratie voor afbeelding met AI)
Foto Baasrode : Fabriekofiel.com
De Standaard 23/10/2020
TV Oost 15/07/2025 - 02/06/2026

Arbeidsstraat 2 : Eclectisch hoekhuis

De geschiedenis van het karakteristieke pand aan de Arbeidstraat 2 in Aalst (op de hoek met het Keizersplein en de Vlaanderenstraat) kent een rijke architecturale en maatschappelijke achtergrond. 
Het gebouw staat in de volksmond ook wel bekend als "het Paviljoen"

Het eclectische burgerhuis werd gebouwd circa 1903.
Het is een opvallend hoekhuis met bakstenen gevels en een karakteristieke overdekte portiek met stenen zuilen.


Hoewel de oorspronkelijke ontwerper uit 1903 niet met volledige naam in de algemene erfgoedfiches staat, is er voor een latere, belangrijke structurele ingreep aan het pand wel een duidelijke naam bekend. 

In het jaar 1923 werd immers de gekende lokale architect De Stobbeleir aangesteld.

Hij diende in dat jaar een officieel bouwdossier in bij de stad Aalst voor het aanpassen en optrekken van een specifieke muurstructuur behorende bij het pand aan de Arbeidstraat. 
De familie De Stobbeleir was destijds een gerespecteerde naam in de Aalsterse bouw- en architectuurwereld.

Conceptueel werd het huis ontworpen om naadloos aan te sluiten bij de standing en uitstraling van het omliggende Keizersplein.

Het is opgetrokken in een uitgesproken eclectische stijl. 

De eclectische bouwstijl is een architectuurstroming uit de 19e eeuw waarbij architecten elementen uit verschillende historische bouwstijlen (zoals de gotiek, renaissance en barok) vrij combineren tot een nieuw, vaak groots geheel.

Dit is duidelijk te zien aan de rijke combinatie van baksteen, natuurstenen elementen en de monumentale, overdekte portiek aan de voorzijde die rust op statige stenen zuilen.


Het Keizersplein en de directe zijstraten (zoals de Arbeidstraat) waren in die tijd dé plekken waar de rijke industriëlen en de elite van Aalst woonden. Zij lieten er imposante huizen bouwen om hun status te tonen, ver weg van de fabrieksarbeiders.

Vanwege de unieke architectonische waarde is het pand opgenomen in de Inventaris Onroerend Erfgoed als vastgesteld bouwkundig erfgoed. Daarnaast maakt het deel uit van het beschermde stadsgezicht rondom het Keizersplein.

Door de decennia heen heeft het gebouw verschillende functies gehad, waarbij het transformeerde van een chique burgerwoning of ontmoetingsplaats naar een centrale horecalocatie.

Voordat het pand midden jaren '90 transformeerde in het iconische danscafé Cocoon, en daarmee de stap naar de HoReCa werd gezet, was het van oorsprong een statige heren- of burgerwoning voor de Elite (Eind 19e eeuw – 20e eeuw).

Eind 19e eeuw was Aalst een industriële grootmacht dankzij de vlas-, linnen- en textielfabrieken en de internationale hophandel. 
De eerste bewoners van dit pand behoorden dan ook tot deze elite. 
Zij lieten dit huis bouwen om hun fortuin te tonen en om dicht bij het culturele leven (rond het Keizersplein) te wonen.

De bouw gebeurde specifiek voor rekening van een vermogende heer die in de archieven geregistreerd staat onder de initialen F. De Wolf.

De familie De Wolf was destijds een zeer prominente en invloedrijke naam binnen de Aalsterse burgerij, met name bekend van de bloeiende lokale hop- en mouterij-industrieën (zoals mouterij De Wolf-Cosijns). 

Dit verklaart de kapitaalkracht die nodig was om zo'n monumentale hoekpartij met stenen zuilen te laten optrekken.

Het gebouw was ontworpen voor een groot gezin, inclusief inwonend dienstpersoneel. 

De dienstbodes en knechten sliepen in de kleinere kamers onder het mansardedak, terwijl de adellijke of industriële familie leefde in de grote salons met hoge plafonds op het gelijkvloers en de eerste verdieping.

Het gebouw werd destijds genoemd als "het Paviljoen".

In de 19e-eeuwse architectuur is de term "paviljoen" niet zomaar een naam, maar een functionele en visuele beschrijving.

In de klassieke bouwkunde is een paviljoen een (vaak ietwat vrijstaand) gebouw of een markant hoekdeel dat extra geaccentueerd is om op te vallen. 
Het hoekpand aan de Arbeidstraat 2 voldoet hier perfect aan.

Het beschikt over een monumentale, overdekte hoekportiek die gedragen wordt door opvallende stenen zuilen.
Dit type open, overdekte galerij of 'loggia' op een hoek deed sterk denken aan de losstaande, open tuinpaviljoens of feestpaviljoens van de adel, wat de bijnaam in de hand werkte.

Het gebouw hoort als concept historisch en visueel bij het Keizersplein. 
De stadsarchitecten ontwierpen het plein als een prestigieuze, homogene boulevard, waarbij het pand aan de Arbeidstraat moest fungeren als het paviljoenachtige sluitstuk. 
De "kop" van de zuidelijke gevelwand van het plein, als het ware. 

Het sloot de chique rij burgerhuizen op een monumentale manier af, net zoals paviljoens in de barokke en classicistische Franse architectuur vaak de hoeken of eindpunten van grote paleisvleugels en pleinen markeerden.

In de loop van de 20e eeuw verloren veel van dit soort grote herenhuizen hun functie als pure gezinswoning. 

Voordat het een puur horecapand werd, deed het gebouw een tijdlang dienst voor zakelijke of administratieve doeleinden (zoals kantoorruimte of een agentschap), wat destijds een heel gebruikelijke herbestemming was voor dergelijke grote eclectische panden.

Pas met de komst van - Cocoon halverwege de jaren '90 kreeg het gebouw voor het eerst een echte, publieke horecabestemming. 

De grote ruimtes en de monumentale uitstraling bleken perfect om te verbouwen tot een trendy danscafé, waarmee de toon werd gezet voor de latere restaurants.

Het Danscafé Cocoon opende zijn deuren midden jaren '90 (circa 1995) en bleef jarenlang een absolute hotspot in het Aalsterse nachtleven onder leiding van Walter Sonck.

Het was destijds één van de meest trendy en drukbezochte plekken rond het Keizersplein en Vredeplein om te gaan feesten en dansen.

De uitbater, voor zijn Cocoonperiode ook bekend als uitbater van Dancing The Fats, overleed op 23 juli 2012 op 68-jarige leeftijd.

Voor vele 40-plussers blijft het gebouw onlosmakelijk bekend als het voormalige danscafé Cocoon, maar in de recentere geschiedenis bood het pand ook nog onderdak aan verschillende andere bekende horecazaken. 

- Restaurant So & Cocktailbar So Lounge (2005 tot begin 2014): 

Dit was een gekende gastronomische zaak met een bijbehorende hippe loungetent.
In 2014 viel echter de genadeslag : de uitbaters van het restaurant gingen failliet. 

4 Jaar eerder, in 2010, bracht tennisster Justine Henin nog een bezoek aan de zaak voor interieuradvies, maar het grote publiek bleef steeds vaker weg. 
"Sommigen zeggen dat onze Swarovski-lusters de mensen hebben afgeschrikt. Een chique restaurant openhouden, is in Aalst niet zo simpel", zei gerante Greet Sienaert.

De Lounge (andere eigenaars) bleef wel nog een tijdje open, maar diende uiteindelijk in 2017 toch ook de deuren te sluiten na een conflict met de eigenaar van het pand, niet wegens een faillissement

Er werden door de uitbaters, Annick Louwyck en Ramses Buekens, aan de eigenaar huurvoorstellen gedaan, maar de eigenaar geloofde niet in hen en wou het gebouw in zijn geheel verhuren. 
Omdat ze onderhuurden van het restaurant konden ze hier niet blijven.

- Brasserie Kamiel (2017 – 2019): 

Geopend in april 2017 als opvolger van Restaurant So. 

Men wou het 'chique' imago achter zich laten en koos voor een volks concept. 
De uitbaters wouden dat de mensen hier gewoon goed kunnen eten, "zonder al te veel tralala", klonk het enthousiast.

De zaak sloot binnen het jaar echter alweer de deuren. De exploitatie bleek voor de toenmalige uitbaters niet rendabel of operationeel haalbaar om op die specifieke locatie voort te zetten, en dus werd de stekker eruit getrokken.

Na het sluiten van deze zaak stond het pand een tijdje leeg.

- Gastrobar Edguard (2020 – 2024): 

Geopend in juli/augustus 2020. Dit was een unieke 'eatail' (samentrekking van eatery en retail) opgestart door onder andere de Aalsterse burgemeester Christoph D'Haese als eerbetoon aan zijn overgrootvader (met uitbaters Evelyne Migom en Ayrton Verhaegen).

Het concept : Wat je eet in het restaurant, kan je ook meenemen vanuit de traiteurzaak. En omgekeerd.

In tegenstelling tot veel andere horecazaken die noodgedwongen moesten sluiten door schulden, duikt Gastrobar Edguard (of de vennootschap erachter) niet op in de officiële faillissementsregisters.

De stopzetting van de zaak was een bewuste, operationele beslissing van de uitbaters en er werd plaats gemaakt voor een nieuw project in het Aalsterse straatbeeld

Sinds het voorjaar van 2025 is het gebouw de thuisbasis van het hippe schnitzelatelier - Ralf & Wolf, gespecialiseerd in ambachtelijke en moderne varianten van schnitzels.


Het zijn Bernhard Schurz (58) en Gad Al-Aswade (29) die hier geen traditionele Oostenrijkse kost, maar eigentijdse varianten van de schnitzel, van Japanse versies tot vegetarische met bloemkool, op de tafels brengen.

Mensen associëren de schnitzel met Duitsland en Oostenrijk, maar toch willen we met Ralf & Wolf niet die kant uit. Onze schnitzels zijn moderne, eigentijdse versies van de klassieke Wienerschnitzel. Op de kaart staat een Japanse schnitzel en eentje met kalfsvlees, voor de vegetariërs is er de bloemkoolschnitzel. Er zijn tien verschillende opties in totaal. De klanten werken hun gerecht trouwens zelf af door een keuze te maken uit een van de vijf sla-gerechtjes en een van de vijf aardappelgerechtjes.”

Ook aan lokale bieren met Iwein van Aelst, Ondineke en Keizer Kamiel is hier alvast geen gebrek. En ook qua aankoop van de ingrediënten werken ze zo veel mogelijk met producten uit de buurt.

Van Bernhard en Gad naar Ralf & Wolf blijkt een ideetje van Chat GPT te zijn.

De eigenaars hebben hun businessplan in Chat GPT gestopt en gevraagd welke naam zou passen bij het schnitzelatelier. 
Daar kwam de naam 'Ralf & Wolf' uit. 
Die naam vonden ze zo goed, dat ze hem gehouden hebben. 
De meest gestelde vraag is nu uiteraard wie Ralf en wie Wolf is”, grappen zaakvoerders bij de 'zoveelste' vraag die ze erover krijgen.

Vandaag de dag is het pand officieel vastgesteld als bouwkundig erfgoed binnen het beschermde stadsgezicht van het Keizersplein.

Ondanks de vele interne verbouwingen om te blijven voldoen aan moderne horeca-eisen, is de iconische, eclectische buitengevel met de zuilen door de eeuwen heen wonderwel bewaard gebleven.


Bronnen : 

Het Nieuwsblad 18/04/2025
HLN 28/01/2019 - 22/07/2020 - 17/04/2025
Aalst-TV FB 22/07/2020
Persregiodender 23/07/2020
Foto Kleur : Kris Vandevorst : https://id.erfgoed.net/auteurs/501
Foto Zwart-wit : Beeldbank Onroerend Erfgoed (1993), ID 228546
Foto Ralf & Wolf : FB Ralf & Wolf
Realo.be
Inventaris.onroerenderfgoed.be
Tablefever.com
Ralf-Wolf.be

Levensloop Aalst Jubileum 2016-2026

Levensloop is een 24 uur durend liefdadigheidsevenement georganiseerd door de 'Stichting tegen Kanker' om geld in te zamelen en steun te betuigen in de strijd tegen de ziekte.

Dit jaar vierde men in Aalst de tiende editie.



Teams wandelen of lopen 24 uur lang aflossingsrondes op een lokaal parcours, en personen die kanker hebben of gehad hebben (de zogenaamde 'Vechters') worden extra in de bloemetjes gezet en openen traditiegetrouw het evenement.

Er is een indrukwekkende kaarsenceremonie in het donker om overledenen te herdenken en 'hoop' te vieren.


De opbrengst gaat quasi integraal naar wetenschappelijk kankeronderzoek, preventie en zorg voor patiënten.

Ook in Aalst wordt dergelijk evenement georganiseerd, en dit sinds 2016.

Toen werd door een groepje enthousiastelingen (waaronder enkele patiënten) het initiatief genomen om dit prachtige evenement ook naar de 'Stad van d'ajoinen' te brengen. 

Een overzichtje : 


2016 – De spectaculaire start

Lokatie : Osbroekpark (Frans Blanckaertdreef)
Datum : 17-18 september

Voorzitter : Bart Beeckman
Peter: Bert Kruismans (Stand-up comedy)
Meter: Sabine Appelmans (Ex-tennisster, heel afwezige meter, was zelfs niet aanwezig tijdens het evenement)

Aantal teams : 61
Aantal deelnemers : 2200
Aantal vechters : 108

Opbrengst: €171.058

Onder voorzitter Bart Beeckman beleefde Aalst zijn allereerste Levensloop. 

Kort voor de start stond de teller al op 53.207 € Het evenement bracht in totaal maar liefst 171.058 € op.
Het was dus al snel heel duidelijk dat Aalst een heel grote basis had voor dit evenement. 

De Aalstenaars gaven zich volledig en de verwachtingen werden ruim overschreden. 
Het terrein aan de Osbroek was één oase van vriendschap, sportiviteit en plezier. 

Verscheidene muziekgroepen, turn- en dansformaties en animators werden bereid gevonden om de aanwezigen te komen entertainen tijdens hun loop, wandeling of rustmomentjes.

Het evenement in Aalst werd later internationaal bekroond met de titel “Global Rookie Event of the Year”. 

In de Verenigde Staten, de bakermat van Relay For Life, werd Aalst daarmee uitgeroepen tot de beste nieuwkomer wereldwijd, een opsteker voor de organisatie.


2017 – Meteen verder naar de top

Lokatie : Osbroekpark (Frans Blanckaertdreef)
Datum : 30 september -1 oktober

Voorzitter : Bart Beeckman
Dit jaar werd geen specifieke meter/peter aangeduid.

Aantal teams : 94
Aantal deelnemers : 5400
Aantal vechters : 110

Opbrengst: 246.478 €

De tweede editie betekende een enorme sprong vooruit. Na het schitterende eerste editie, was het enthousiasme bij de organisatoren en de deelnemers enorm groot.

Het organisatiecomité had alles in het werk gesteld om alles nog grootser en nog beter maken dan de reeds succesvolle eerste editie.

Dit alles maakte 2017 een bijzonder sterke editie, zowel qua teams, deelnemersaantal en vooral ook qua sfeer.

Aalst kreeg bovendien de erkenning “Eerste Belgische Levensloopstad”, als erkenning voor de samenwerking tussen de stad en de organisatie.

Er werd ook een succesvol Levenslooplied gelanceerd, dat werd ingezongen door voormalig prins carnaval Werner Kinoo. 
Tijdens de finale en het bekendmaken van het eindbedrag werd dit lied dan ook luidruchtig meegezongen.
Ook huidig prins Carnaval, Raf Sidorski, had een eigen lied, en de polonaise kon dus niet lang uitblijven.

Het hoge bedrag en de gezellige sfeer verklaren dan ook waarom 2018 meteen met hoge verwachtingen begon.


2018 - Zonder twijfel één van de gezelligste 

Lokatie : Stadsparkpark, centraal plein + Spiegelvijver
Datum : 7-8 oktober

Voorzitter : Thierry Treinen / Stéphane Bossut
Peter: Sven De Smet ('Plop') (radiopresentator Goeiedag Radio, mediapartner van het evenement)

Aantal teams : 101
Aantal deelnemers : 6250
Aantal vechters : 161

Opbrengst: 246.982 

De hoge verwachtingen werden opnieuw feilloos ingelost.

Na lang zagen van de organisatie werd uiteindelijk groen licht gegeven aan een eerste editie in het stadspark, gezien het Osbroek wat te klein werd.
De teams stonden verspreid over het centrale plein en ook langs de spiegelvijver.

Aan de kop van de spiegelvijver stond een 'doorlooptent' en de verlichting zorgde voor een toffe, feeërieke sfeer op het terrein, ook al omdat vele teams verzameld stonden langs de spiegelvijver.

Door samenwerking van verschillendevcomités, werd dit jaar ook de Levensloopvlam met bijhorende fakkel geïntroduceerd.
Deze vlam werd door de Aalsterse voorzitters afgehaald bij de collega's en werd stoetsgewijs de stad rondgedragen en afgezet in de studios van Goeiedag radio.
De dag van het evenement werd ze dan feestelijk het park binnengedragen. 

Gezien de garanties die moesten gegeven worden inzake netheid, werd een heuse kuisploeg ingezet om het park na het evenement weer 'spik en span' na te laten. 
De organisatie kreeg zelfs complimenten van de parkwachter omdat het 'er nog nooit zo proper bijgelegen heeft na een evenement'.

Peter 'Plop' ontpopte zich tot één van de beste peters/meters ooit. Niet alleen nam hij de 'promotaak' op zich, neen, hij presenteerde ook het evenement en bij het opstellen en afbreken de dagen voor en na het evenement stond hij steeds op de eerste rij.

Het evenement kreeg een kleine mineur als staartje omwille van de politieke agenda van één van de medewerkers van 'Stichting tegen kanker', waardoor één van beide voorzitters het voor bekeken hield enkele ogenblikken na het opruimen van het park. 


2019 - Financieel record

Lokatie : Stadsparkpark, centraal plein
Datum : 5-6 oktober

Voorzitter : Stéphane Bossut
Peters: Jean-Marie Pfaff (oud-voetballer) en Inti De Ceukelaire (etisch hacker)

Aantal teams : 82
Aantal deelnemers : 5318
Aantal vechters : 186

Opbrengst : 265.312 €

Hoewel deze editie deels uitgeregend was, werd het op het vlak van solidariteit en opbrengst een absolute recordeditie.

Dit jaar werd er voor het eerst gewerkt met een 'cashless'-betaalsysteem. Bezoekers konden geld opladen op een polsbandje, waarmee vervolgens de aankopen konden worden betaald.
Ook de teams die tijdens Levensloop producten eten of drank verkochten, kregen een tablet ter beschikking. Daarmee kon de verkoop in realtime worden opgevolgd. 

Dit betekende een belangrijke stap naar de digitalisering van de financiële en commerciële organisatie van het evenement. 

Nog nieuw was de mascotte. 'Hoop' (volledige naam 'Hoop Van Levensloop') werd dit jaar voorgesteld aan het grote publiek en is sedertdien steeds aanwezig op de evenementen. 


2020 - Geen normale editie

Dit jaar zou de vijfde editie gevierd worden, maar Corona gooide roet in het eten. De geplande Levensloop ging niet door. 

Naar aanleiding van de ontwikkelingen en aangekondigde verlenging van de maatregelen van de federale regering rond het Coronavirus (Covid-19), heeft Stichting tegen Kanker de moeilijke, maar weloverwogen beslissing genomen om alle Levensloopevenementen van 2020 te annuleren en te verplaatsen naar 2021. 

Toch bleven de organisatiecomités niet bij de pakken zitten. 
Er werd onder meer een 'Tour of Hope Bike Pro' georganiseerd door de Stichting tegen Kanker.

Op vrijdag 2 oktober 2020 sprong Helmut Lotti als peter van Levensloop Durbuy in het zadel voor een fietstocht van 137 kilometer, startend aan sporthal Schotte in Aalst met als eindbestemming Brugge

Ondanks de felle regen en het herfstweer bleef Lotti uiterst gemotiveerd. Hij deed de uitspraak: "Het is slecht weer inderdaad, maar kijk: het ergste wat er met ons kan gebeuren, is dat we soppende voeten en een natte kont krijgen. Mensen die kanker hebben en die strijd moeten leveren, maken veel ergere dingen mee".
 
En alle vechters werden aan huis bediend met een bloemetje en een kleine goodie-bag, als teken dat men hen zeker niet vergeten is. 

Daarmee is 2020 eigenlijk een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis: niet een mislukte editie, maar een editie die nooit kon plaatsvinden.


2021 - Minilevensloop 

In dit jaar was er geen normale '24 uur'- Levensloop omwille van Corona. Wel werd er een mini-Levensloop georganiseerd, waarbij toch ongeveer 2000 sportievelingen kwamen opdagen. 

De opbrengst van dat jaar was 30.000 €, maar dat 'lage' bedrag moet natuurlijk in het perspectief van de omstandigheden gezien worden. 

Lokatie : Stadspark, geen teamtenten
Datum : 25 September (van 9:00 tot 21:00)

Voorzitter : Stéphane Bossut
Peter : /

Aantal teams : 39
Aantal deelnemers : 588
Aantal vechters : 106

Opbrengst : 38.000 €

Het waren dit jaar niet de teams die catering aanboden, maar professionele foodtrucks. Een groot deel van de opbrengst ging uiteraard opnieuw naar het wetenschappelijk kankeronderzoek. Er werd ook een bar die gerund werd door verschillende teams en vrijwilligers.


2022 - Moeilijke herstart

Lokatie : Stadsparkpark, centraal plein
Datum : 26-27 September

Voorzitter :  Stéphane Bossut
Peter: Gert Van Reckem (Personal Trainer)

Aantal teams : 49
Aantal deelnemers :  2016
Aantal vechters :  102

Opbrengst :  62.869 €

Het werd een moeizame 'herstart' na de verplichte Coronapauzes, maar toch werden meer dan 2000 deelnemers gespot in het stadspark.
Dat 'Corona' er nog steeds hard inhakte, was duidelijk.  Er was nog steeds grote angst om in grote massa's iets te gaan organiseren, zeker ook wetende dat er veel mensen uit risicogroepen aanwezig zijn. 
 

2023 - Opnieuw een kleine groei

Lokatie : Stadspark, centraal plein
Datum : 23-24 Septembe4

Voorzitter : Stéphane Bossut
Peter : Andy Peelman

Aantal teams : 37
Aantal deelnemers : 1700
Aantal vechters : 90

Opbrengst : 86.000 €

Een kleine terugval voor wat betreft het aantal
teams, deelnemers en vechters, maar wel een
iets grotere opbrengst dan vorig jaar.

Peter Andy was ook een heel aanwezige peter
en droeg tijdens het weekend zijn steentje meer
dan bij aan de kinderanimatie en het fundorp.
Dat was op zijn lijf geschreven en natuurlijk
wandelde hij ook zijn rondjes voor het goede
doel.

Hij kende levensloop al, gezien hij in het
verleden reeds peter was van Levensloop Sint-
Niklaas.
Maar dit was in 'zijn' en onze stad en hij
zette dan ook graag zijn schouders onder
Levensloop Aalst 2023.


2024 - En we blijven groeien ... 

Lokatie : Stadsparkpark, centraal plein
Datum :  28-29 september

Voorzitter :  Bart Beeckman
Peter: Steven Van Herreweghe (TV-presentator)
Meter : Shauni Van Impe (Content Creator, ex-Q-music)

Aantal teams : 47
Aantal deelnemers :  2467
Aantal vechters :  116

Opbrengst : 131.534 €

Na de editie van 2023 zag het er wat naar uit dat dit mooie evenement ten dode was opgeschreven. 
Er waren wat strubbelingen geweest met de 'Stichting tegen Kanker', en vele comitéleden waren trouwens ook wat 'uitgeblust' en vonden het welletjes. 

Bart Beeckman, de voorzitter van de eerste twee edities, vond het heel jammer dat daardoor dit prachtinitiatief zou verdwijnen, en besloot om zelf terug het voorzitterschap op te nemen en het evenement met behulp van een 'nieuwe equipe', getrokken door enkele 'anciens' toch levend te houden. 

Bart is uit het Ninofse, en dit jaar werd dan ook daar een grotere promocampagne voorzien.
Ook enkele medewerkers van mediapartner Goeiedag Radio, waren ondertussen overgestapt naar Radio Ninove  en dus is het niet verwonderlijk dat ook deze gemeente warm gemaakt werd voor het evenement. 

        
2025 - Stilaan terug op de goede weg

Lokatie : Stadsparkpark, centraal plein
Datum :  26-27 September

Voorzitter :  Johan Coen
Peter: Karel Van De Winkel ('Prinsj Sjalen')

Aantal teams :  55
Aantal deelnemers :  2268
Aantal vechters :  121

Opbrengst : 177.685 €

Hoewel tijdens enkele edities steeds de regerend prins carnaval gevraagd werd om een eigen levenslooplied te maken en te komen zingen, was dit de eerste keer dat ook het peterschap overgedragen werd aan een prins. 


2026 - Succesvolle jubileumeditie

Lokatie : Stadsparkpark, Atletiekpiste
Datum : 26-27 September

Voorzitter : Johan Coen
Peter: Christoff (zanger)
Meter : Lynn Van Royen (actrice)

Aantal teams : 71
Aantal deelnemers :  3376
Aantal vechters :  149

Opbrengst : 192.436 € (* = voorlopig bedrag)

Dit jaar werd uitgeweken naar de atletiekpiste aan het Osbroekpark. 

Het Stadspark (waar de vorige 7 edities dus plaatsvonden) heeft immers een beschermde status en een hoge erfgoedwaarde, en de organisatie mocht de grote tenten niet langer op het kwetsbare grasplein plaatsen.  Ook de Parkconcerten zullen trouwens om dezelfde reden moeten verdwijnen van deze lokatie. 

Deze nieuwe lokatie zorgde in eerste instantie wel voor wat extra puzzelwerk, maar zorgde meteen ook  voor een andere, intensere beleving. 
Het parcours liep immers dwars door het tentendorp, waardoor de teams en deelnemers voortdurend met elkaar in contact kwamen en de sfeer over het volledige terrein voelbaar was.
Van daaruit ging het wel naar het vertrouwde stadspark, zodat de deelnemers konden blijven genieten van dit prachtig stukje natuur in Aalst. 

Ook nieuw dit jaar was de mogelijkheid om een bloemetje te schenken aan een vechter. Daarmee wilde de organisatie nog meer de nadruk leggen op de mensen waarvoor dit evenement eigenlijk wordt georganiseerd. 
En er was een herdenkingstentje voorzien, waar mensen even in stilte konden bidden of herdenken. 

Dat Aalst, met een vernieuwde ploeg, opnieuw op de goede weg is, mag duidelijk zijn. Op nu naar volgend jaar (en de volgende 10 edities!?!)


Een klein overzichtje : 

Hoogste aantal teams :     

1. 2018 met 101 teams
2. 2017 met 94 teams
3. 2019 met 82 teams

Hoogste aantal deelnemers : 

1. 2018 met 6250 deelnemers
2. 2017 met 5400 deelnemers
3. 2019 met 5318 deelnemers

Hoogste aantal vechters : 

1. 2019 met 186 vechters
2. 2018 met 161 vechters
3. 2026 met 149 vechters

Hoogste opbrengst : (*)

1. 2019 met 265.312 €
2. 2018 met 246 982 €
3. 2017 met 246 482 €


* De cijfers van de opbrengst van 2026 zijn nog niet volledig. 
De effectieve eindopbrengst wordt op 31 december 2026 bekend gemaakt. 






Bronnen : 

Levensloopcomité
Eigen info 
Lokale pers : Goeiedag radio / HLN / TV Oost / PersRegioDender
Levensloop.be
Jaarverslag OLV