Lijn 82 ?
Nog nooit van gehoord ?
Misschien zegt ‘het scholierentreintje’ tussen Aalst en Burst U iets meer ?
A jaaaaaa !
Eventjes terug in de tijd ... Het begint eigenlijk allemaal met een andere lijn.
Het vak Kortrijk-Oudenaarde-Denderleeuw van spoorlijn 89 werd immers op 14 december 1868 opengesteld voor het verkeer en in Burst werd toen meteen een station voorzien.
Het dorpsgezicht van Erpe-Mere veranderde enkele jaren later, in 1876, echter voorgoed met de aanleg van spoorlijn 82
tussen Aalst en Ronse.
Er verschenen stations, sporen en bruggen tussen de velden en was het gedaan met de rust.
In 'De Denderbode' van 8 november 1875 lezen we "De pryzers gelast met den aenkoop der gronden voor den yzerenweg Antwerpen-Douai, sektie van Aelst naer Burst, hebben deze week hunne werkzaemheden aengevangen ..."
Op 28 mei 1876 waren de werken al serieus gevorderd en lezen we in dezelfde krant "De sektie van den yzerenweg Aelst-Burst zal definitievelyk geopend worden op Donderdag 1 juni aenstaende. Dien dag zal de achtbare heer Beernaert, Minister van Openbare Werken, onze stad met een bezoek vereeren ..."
Naast lijnen 82 en 89 kwam er in de buurt in 1923 ook nog de lijn 50A (Gent-Brussel) bij.
Spoorlijn 82 was één van de belangrijke schakels tussen Frankrijk en de haven van Antwerpen en speelde ook lokaal een belangrijke rol.
Veel arbeiders uit de streek gebruikten de lijn immers om naar de Waalse mijnstreek te kunnen pendelen.
'Maar waarom moesten die mensen zo nodig in Wallonië gaan werken?', zou je je kunnen afvragen.
'En dan nog in de steenkoolmijnen?'
Wel, Vlaanderen had eigenlijk ‘de trein van de industriële revolutie gemist’, behalve dan misschien Gent.
Terzelfdertijd had Wallonië wél ingezet op deze veranderingen en met name vooral de steenkoolmijnen en de metallurgie werden heel belangrijk voor de economie.
De nood aan goede arbeidskrachten was groot, het aanbod van Waalse arbeiders was onvoldoende en bijgevolg werd de migratie van Vlaamse arbeidskrachten een noodzaak. Deze Vlamingen hadden overigens niet echt een keuze want hun eigen traditionele economische activiteiten (linnen, katoen) konden niet meer concurreren tegen de steeds groter wordende internationale markt.
Tot in 1963 bracht het zogenoemde Fosttreintje mijnwerkers van Zottegem en omstreken naar de Henegouwse steenkoolmijnen. De trein vertrok in Aalst, en via onder andere Zottegem, Brakel en Ronse ging het naar de eindhalte Bernissart.
De stopplaatsen langsheen deze lijn waren :
Aalst
Aalst Kerrebroek
Vijfhuizen
Erpe-Mere
Bambrugge
Burst
Terhagen
Herzele
Hillegem
Leeuwergem
Zottegem
Slijpstraat
Rozebeke
Michelbeke
Nederbrakel
Opbrakel
Flobecq-Bois
Queneau-Boudenghien
Rigaudrye
Ellezelles
Marijve
Ronse
Bernissart
Uiteraard sprak men toen nog niet van het 'scholierentreintje' maar wel van het 'fostreintje' of het 'mazoetje'.
Een 'fostman' was een kompel, naar het franse woord 'fosse' dat 'mijn', 'schacht' of 'put' betekent.
En terwijl we toch met vertalingen bezig zijn ...
'Borinage' is eigenlijk iets gelijkaardigs. Deze naam komt van 'borin' of 'borain', een Frans woord voor 'kompel', waar men het achtervoegsel -age aan heeft toegevoegd.
In het plaatselijke dialect, Picardisch met enige Waalse kenmerken, werd de mijnindustrie 'bohren' genoemd.
Doorheen de jaren ging het echter slechter en slechter met de mijnen en samen met de ondergang van de Waalse steenkoolindustrie verloor ook spoorlijn 82 veel van zijn glans.
In de jaren zestig van de vorige eeuw werden de sporen tussen Zottegem en Elzele uitgebroken, en tegenwoordig is enkel nog het baanvak tussen Burst en Aalst in gebruik.
De situatie tegenwoordig :
- Het baanvak Aalst - Burst - Zottegem is nog steeds in dienst voor reizigersverkeer.
- Het baanvak Burst - Zottegem maakt volledig deel uit van lijn 89.
- Het baanvak van Zottegem (Slijpstraat) tot Ronse is volledig opgebroken.
- Tussen Zottegem (Slijpstraat) - Opbrakel (Livierenstraat) : asfalt fiets-/wandelpad
- In Brakel is over 1,5 Km de N8c met fietspad aangelegd op de bedding.
- Tussen Ellezelles (Beaufaux) - Ronse (Monsegneur Beylsstraat) asfalt fiets-/wandelpad.
Tot op vandaag zit de kleine dieseltrein zowel ’s ochtends als ’s avonds afgeladen vol met scholieren en pendelaars, die snel en makkelijk van huis naar de school of het werk wensen te reizen zonder de bus te moeten nemen.
Overdag is de trein echter meestal helemaal leeg, en ook tijdens de zomervakantie rijdt hij niet, wat al jaren voor discussie zorgt.
Hier de P-trein Burst-Aalst bij aankomst in station Bambrugge.
Moet dit treintje, dat het grootste deel van de dag helemaal niet rendabel is, blijven of niet?
Langsheen de spoorlijn werd in elk geval een nieuw fietspad aangelegd dat de verschillende haltes met elkaar verbindt, en graag gezien is door wandelaars en fietsers die er hun portie spoorgeschiedenis kunnen komen opsnuiven.
De spoorlijn was oorspronkelijk 17,9 km lang, waarvan er tegenwoordig nog 10,06 kilometer overblijven. Daarmee is het meteen ook de kortste Belgische spoorlijn (als we eventjes de Noord-Zuidverbinding - lijn 0 - in Brussel niet meerekenen).
Het baanvak tussen Zottegem en Elzele (het huidige 'Mijnwerkerspad') werd tussen 1963 en 1964 opgebroken.
De NMBS verzorgt het personenvervoer met Piekuurtreinen, die enkel op werkdagen rijden. Veertien treinen per dag (zeven in elke richting).
Iedere zomerperiode sluit deze spoorlijn volledig , reizigers met een geldig NMBS abonnement kunnen in deze sluitingsperiode’s wel buslijnen nemen die in de buurt van de spoorlijn rijden.
Buslijnen:
81 Aalst-Mere-(Woubrechtegem)-Heldergem
91 Aalst-Burst-Zottegem
92 Aalst-Herzele-Zottegem
94 Aalst-Oordegem-Melle-Gent
96 Aalst-Oordegem-Melle-Gent
385 Belbus Lede-Erpe-Mere
390 Herzele-Sint-Lievens-Houtem
In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:
Aalst
Spoorlijn 50 tussen Brussel-Noord en Gent-Sint-Pieters
Spoorlijn 57 tussen Aalst en Lokeren
Spoorlijn 61 tussen Kontich / Mortsel en Aalst
Burst
Spoorlijn 89 tussen Denderleeuw en Y Zandberg
Spoorlijn 122 tussen Y Melle en Geraardsbergen
Y Slijpstraat
Spoorlijn 89 tussen Denderleeuw en Y Zandberg
Rigoudrie
Spoorlijn 87 tussen Zullik en Doornik
Elzele
Spoorlijn 87 tussen Zullik en Doornik
Maryve
Spoorlijn 86 tussen De Pinte en Basècles-Groeven
Ronse
Spoorlijn 83 tussen Kortrijk en Ronse
Spoorlijn 86 tussen De Pinte en Basècles-Groeven
Spoorlijn 87 tussen Zullik en Doornik
Zoals eerder al vermeld : enkel het segment Burst – Aalst is nog steeds in dienst.
Het is enkelsporig en niet geëlektrificeerd.
In het verleden deed deze lijn dienst als tijdelijk alternatief (over Aalst) wanneer er zich op de sectie Denderleeuw-Burst een probleem voordeed.
Het segment Burst – Zottegem wordt beschouwd als een gedeelte van spoorlijn 89 Denderleeuw – Kortrijk. Die dubbelsporige geëlektrificeerde lijn blijft wel in dienst.
De bediening op de lijn werd door de jaren heen meermaals herzien. Hoewel de NMBS steeds ontkend heeft dat er plannen in die richting zouden zijn, ontstond de vrees dat deze spoorlijn wel eens snel gesloten zou kunnen worden.
Er zijn dus geruchten over het verdwijnen van 'het scholierentreintje', maar het segment werd tijdens de zomer van 2009 toch nog volledig vernieuwd.
Tijdens de zomer van dat jaar werden de sporen, ballast en dwarsliggers op de gehele lijn vernieuwd en werden maar liefst 19 overwegen heraangelegd.
Het aantal onbewaakte overwegen daalde drastisch, en dat moest ook wel om de veiligheid te kunnen blijven garanderen.
Hier nog een voorbeeldje van zo'n onbewaakte overweg, aan de Grote Gentweg, voor de veranderingen.
Sinds
2010 rijden er geen treinen meer op deze lijn tijdens de maanden juli en augustus. In 2012 werden er nogmaals 7 treinen op deze lijn afgeschaft, maar in 2014 werd het aanbod toch opnieuw uitgebreid.
Op schooldagen rijden er tegenwoordig zeven treinparen: drie in de ochtendspits, één over de middag en drie in de avondspits.
Over het verharde gedeelte van de vroegere spoorlijn Zottegem - Brakel - Elzele (Ellezelles), die in 1963 gesloten werd, legde men een wandel- en fietspad aan : het Mijnwerkerspad in de Zwalmvallei.
In 1978 werd het gedeelte van de Slijpstraat te Sint-Goriks-Oudenhove tot Opbrakel als recreatieve weg geopend voor wandelaars en fietsers. Op het baanvak Zottegem (Slijpstraat) - Opbrakel (Livierenstraat) werd een 8 kilometer lang geasfalteerd fiets- en wandelpad aangelegd.
Als naam koos men voor ‘Mijnwerkerspad’ als blijvende herinnering aan de vele mijnwerkers die destijds gebruik maakten van de lijn.
In Brakel is over 1,5 km de N8c aangelegd met een fietspad op de bedding.
De bermen langs de weg kennen een grote variatie, gaande van een schrale, soms zeer droge naar op weer andere plaatsen zeer natte bodem.
Deze afwisseling zorgt voor een ideale biotoop voor heel wat planten, waaronder het vlasbekje, het wilgenroosje, knoopkruid, brede wespenorchis enzovoort.
Niet alleen de flora is er echter belangrijk. Ook de fauna is er de moeite.
Rond de bermen leven immers onder andere de bosrietzanger, de zwartkop, de tuinfluiter, het roodborstje, de tjiftjaf en het winterkoninkje.
De bermen ten noorden van de Brusselse Straat zijn opgenomen in het ‘natuurgebied Middenloop Zwalm’. Het deel ten zuiden ervan maakt deel uit van het ‘natuurgebied Bovenlopen Zwalm’.
Beide delen zijn onderdeel van het Natura 2000-habitatrichtlijngebied 'Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen'.
In het natuurgebied langs het pad kunnen jullie ook nog de Boembekemolen terugvinden, waar de permanente tentoonstelling 'Sporen in de Tijd' het verhaal vertelt van de spoorlijn en het Fosttreintje. Verderop aan het pad (tussen Nederbrakel en het Livierenbos) staat de Verrebeekmolen. Voorbij het Mijnwerkerspad en het voormalige stationnetje van Opbrakel is in het Livierenbos het tracé nog herkenbaar aan de Trimaarzate, het talud van de voormalige spoorlijn.
Hier een kleine beschrijving van de prachtige wandeling die men rond de spoorwegbedding kan maken :
Aard van de weg : Verkeersvrij asfalt fiets-/wandelpad op de oude spoorbedding. In Nederbrakel 1.3 Km op vrijliggend fietspad langs de ringweg N8c.
Bewegwijzering : Bordjes fietsknooppunten : noordelijk 15-96-11 en zuidelijk 91-99.
Vertrekpunt : NMBS Station van bestemming : Zottegem.
Van daar met De Lijn bus 21 of 22 richting Ronse tot Sint-Maria- Oudenhove, halte Meierij (15 min).
Deze bushalte is zowel het start- en eindpunt van de wandeling.
Het Mijnwekerspad kruist de weg aan deze bushalte, noordelijk gaat het richting Sint-oriks-Oudenhove via Michelbeke, zuidelijk naar Brakel.
Je kan eventueel terugkeren met dezelfde bus naar Zottegem uit Nederbrakel, halte Station aan de ringweg N8c.
Noordelijk deel (2 x 4.5 Km).
Na 1.3 Km stappen kom je voorbij het dorp Michelbeke met aan de ene kant, verdoken achter groen, het prachtig gerestaureerde oude stationsgebouw (nu een privé woning) en aan de andere kant een gecontroleerd overstromingsgebied. Dit loopt vol bij zware regen en houdt gedurende korte tijd het teveel aan water op.
Iets verderop loopt de Zwalm onder het pad door en ben je kort bij de Boembekemolen. Deze oude watermolen is in eigendom bij Natuurpunt en zal worden gerestaureerd tot maalvaardige molen en deels ingericht worden als ontmoetingsplaats met de sportievelingen.
Tijdens natte periodes krijgt het pad hier behoorlijk wat water te slikken van de bovengelegen velden en weiden. Het snel stromende water voert nogal wat sediment mee dat eenmaal in de langzaam hellende gracht langs het pad wordt afzet. Dit durft uiteraard wel voor wateroverlast te zorgen op het pad.
Verder op het pad kom je onder de koebrug door. Toen de spoorweg nog in gebruik was, konden de boeren hun vee over de brug veilig naar de weiden brengen.
Aan de Slijpstraat dicht bij de bestaande spoorweg en Sint-Goriks-Oudenhove is de terminus van het Mijnwerkerspad.
Daar is een kleine parking voorzien voor een 10-tal wagens.
Zuidelijk deel (2 x 5.4 Km).
Ter hoogte van de bushalte is het kasteel van Lilare.
Het prachtig gerestaureerde Poortgebouw met de hoeve is, op een paar herstellingen na, goed bewaard gebleven, zoals het in de 15e eeuw werd opgetrokken. In 1938 werd het kasteel verkocht aan het Klooster van Opbrakel en doet momenteel dienst als school.
Na 2 km kom je in het centrum van Nederbrakel. Via een vrijliggend fietspad langs de ringweg om Brakel (N8c) kan je gemakkelijk en veilig van het noordelijk naar het zuidelijk deel van het pad of omgekeerd (1.3 Km).
Verder kom je eventjes langs het industrieterrein te Brakel, zij het wel afgeschermd door groen.
Vrij snel bereik je de Verrebeekmolen, waarvan de bouw werd aangevangen in 1789.
Pas in 1803, na financiële moeilijkheden, werd de molen uiteindelijk toch afgewerkt.
In 1996-1997 en nogmaals in 2005 werd de molen grondig gerestaureerd. De terminus van het Mijnwerkerspad is aan de Livierenstraat in Opbrakel.
Wie met de smartphone op wandel gaat, kan de beschrijving terug vinden via onderstaande QR-code.
Spoorlijn 82 was dus één van de belangrijke schakels tussen Frankrijk en de haven van Antwerpen en speelde ook lokaal een belangrijke rol. Veel arbeiders uit de streek gebruikten de spoorlijn om naar de Waalse mijnstreek te pendelen.
Met de ondergang van de Waalse steenkoolindustrie verloor ook spoorlijn 82 veel van zijn glans.
In plaats van mijnwerkers zijn het vandaag dan ook vooral scholieren die er de trein nemen richting Aalst.
De stations langs de lijn schitteren door hun koppositie in de lijst van minst gebruikte stations in Vlaanderen en de lijn is dan ook al meermaals ten dode opgeschreven. Voorlopig rijden er nog altijd treinen tijdens de piekuren, behalve in juli en augustus.
Geen spoorlijnen zonder stations, natuurlijk, en tussen Aalst en Burst liggen er verschillende haltes, maar sommige van de vroegere stations zijn ondertussen wel al verdwenen.
Wie het station van 'Erpe-Meire' uit 1876 zoekt bijvoorbeeld, zal van een kale kermis terug naar huis keren.
Dat stationsgebouw bevond zich ter hoogte van de de kruising met de Oudenaardsesteenweg in Erpe.
Vandaag vinden we daar enkel nog een parking en een perron met een schuilhuisje. Honderd jaar na zijn bouw werd het station platgewalst en vervangen door een schuilhut en pendelparking.
De spoorlijn kruist verderop ook de Kraaineststraat. Het bareelhuis pal naast de spoorweg is wel volledig opgeknapt, maar een bareelwachter, die de overweg handmatig moest bedienen, woont er al jaren niet meer.
Erpe-Mere heeft nog meer spoorwegen in petto. Zowel de spoorlijn tussen Kortrijk en Denderleeuw als de drukste spoorlijn van het land tussen Brussel en Gent doorkruisen Erpe-Mere, echter zonder er halt te houden.
De gemeente moet het dus maar stellen met zijn boemeltreintje naar Aalst en enkele monumentale bakstenen spoorbruggen, dewelke nu ook jammer genoeg dreigen te verdwijnen want ze werden of worden vervangen door nieuwe exemplaren zoals aan de Kapelhofstraat (tussen Erondegem en Ottergem).
Hier een beeldje van de oude brug aan de Kapelhofstraat.
Bij de werken die Infrabel daar uitvoerde in 2020 was het trouwens eventjes 'spektakel verzekerd'.
Een grote kraan ging maandagavond rond 17.45 uur aan het glijden op de schuine platen in de spoorwegberm en is uiteindelijk ook gekanteld. De kraanmachinist raakte ongedeerd uit zijn kraan, die op amper 1,70 meter van de sporen van de drukke treinlijn L50A tussen Gent en Brussel terecht kwam.
Niet alleen spoorlijnen overspoelden Erpe-Mere, ook de tram kreeg er voet aan de grond.
Vanuit Oordegem kon je vanaf 1904 met de tram via Aalst tot in Brussel raken.
De Erpse boeren maakten er gretig gebruik van om in Aalst te werken en stapten bijvoorbeeld op aan het station van Vijfhuizen, ook tot op vandaag nog een treinstation.
Hier kruisten de sporen van de tram en spoorweg elkaar op gelijke hoogte, een unicum.
Een bareelwachter moest er het verkeer in de gaten houden zodat auto's, treinen en trams niet met elkaar botsten. Van deze tramlijn is helaas geen spoor meer terug te vinden, behalve dan misschien de verzaagde rails die weides en velden afzomen.
De komst van de spoorwegen was ook belangrijk voor de lokale economie en maakte onder andere ook het transport van de
Erpse zandsteen mogelijk. Naar Gent, bijvoorbeeld.
Het station Gent Sint-Pieters, dat in 1912 als nieuwe toegangspoort voor bezoekers van de wereldtentoonstelling zou fungeren, werd onder meer met Erpse zandsteen gebouwd.
De steengroeve die voor deze steen zorgde, is sinds 1920 uitgedoofd en werd in de jaren 1950 nog gebruikt om zand te winnen voor de aanleg van de E40-snelweg vlakbij.
Vandaag is de kuil onder water gezet en vind je er het cultuurhuis, de bibliotheek, het Gemeentelijk Administratief Centrum en een sporthal terug.
Lijntje 82, ... Het mag dan een heel kort lijntje zijn, toch is deze al meer dan eens
in de pers gekomen.
7 april 2011 :
Het fietspad langs het scholierenlijntje Aalst-Burst zal tegen de zomer van 2012 deels klaar zijn. Dat belooft schepen van openbare werken Marleen Lambrecht (CD&V) van Erpe-Mere.
"We hebben een overeenkomst met Infrabel waardoor we naast de spoorlijn tussen het station van Burst en de Bosstraat in Mere de ruimte naast het spoor kunnen gebruiken voor een vergoeding van 800 euro per jaar. Met de financiële steun van de gemeente zullen we er een 2,5 meter breed betonnen fietspad aanleggen. Uit veiligheidsoverwegingen zal naast de spoorlijn ook een afsluiting geplaatst worden."
Op 15 oktober van datzelfde jaar lezen we dat hier natuurlijk ook serieuze kosten aan verbonden zijn :
De aanleg van een fietspad langs de spoorlijn L82 tussen het station in Burst en de Bosstraat in Erpe-Mere zal 440.256 euro kosten. Dat blijkt uit het ontwerp dat door de provincieraad goedgekeurd werd. Het fietspad wordt uitgevoerd in een betonverharding over een lengte van 2.935 meter.
Op de website van Minister Hilde Crevits lezen we :
“De fietsweg van Zottegem tot Aalst past in de aanleg van lange afstandsfietspaden, de zogenaamde fietssnelwegen. Fietsers op weg naar het werk of naar school maken graag gebruik van die veilige fietspaden. Langs de spoorlijn 82 liggen al fietspaden. Het is de bedoeling tot een mooi aansluitend geheel te komen waar het comfortabel en veilig fietsen is."
Burgemeester De Waele van Erpe-Mere : “Voor de fietsers van Erpe-Mere is het belangrijk dat ze langs een autovrije weg tot in Aalst kunnen rijden. Heel wat scholieren lopen school in Aalst en voor hen zal de ingreep vast en zeker een verbetering van de verkeerssituatie zijn. Tegen het nieuwe schooljaar hopen we het nieuwe fietspad in te kunnen rijden. ”
Juli 2011 :
‘Tot onze spijt heeft de spoorwegmaatschappij ook dit jaar besloten de trein niet te laten rijden in de vakantiemaanden', zegt burgemeester Hugo De Waele (CD&V). ‘Nochtans maken niet alleen scholieren maar ook werkpendelaars en winkelklanten voor Aalst gebruik van de trein'.
'Alhoewel de NMBS ontkent dat de toekomst van het treintje op de helling staat, zijn we er toch niet gerust in. Er zijn signalen dat het scholierentreintje zou worden afgeschaft wegens niet rendabel.'
In de motie aan de staatssecretaris voor Mobiliteit en aan het NMBS-bestuur stipt de gemeente ook het toekomstige belang aan van de treinverbinding.
In Mere en in Burst zijn langs de spoorlijn nieuwe woonwijken in ontwikkeling en die zullen het potentieel aan treinreizigers alleen maar doen groeien.
Oktober 2019 :
Uitgeweken Aaigemnaar, Haalterts politicus en Volksvertegenwoordiger Pieter De Spiegeleer (Vlaams Belang) interpelleerde minister van Mobiliteit Bellot (MR) over de toekomst van - de kortste Belgische - spoorlijn L82 tussen Aalst en Burst.
Die spoorlijn wordt druk gebruikt door honderden scholieren, maar werd dit jaar - nog maar eens - door Infrabel op een geheime lijst van ‘te schrappen’ spoorlijnen geplaatst. Een visie die de minister Bellot duidelijk niet deelt.
“De studie die Infrabel deed is een geregeld terugkerende oefening waaruit elke keer grotendeels dezelfde conclusies komen. De laatste vijf jaar ontvingen Infrabel en de NMBS een werkingsbudget van 13,7 miljard euro voor het optimaliseren en behoud van de huidige spoorinfrastructuur tot ten minste 2031. Het is wettelijk dus niet mogelijk de spoorlijn L82 voor 2031 te supprimeren. Daar bovenop vroeg ik de regering een extra budget van 1 miljard euro voor strategische spoorprojecten”, aldus Bellot.
Deze stelling betekende meteen ook dat Infrabel moest gaan investeren in de vereiste veiligheidssystemen om de lijn ook na 2025 in gebruik te houden.
Uiteraard was dit goed nieuws voor de gebruikers van het scholierenlijntje.
“En hopelijk vormt dit standpunt in tijden van klimaatdoelstellingen ook een basis om deze lijn op te waarderen, aangezien dat ook een aanzienlijke meerwaarde zou betekenen voor pendelaars die winkelen in de Aalsterse binnenstad of voor werknemers in Aalst of in de industriezone van Erpe-Mere”, werd besloten door Pieter De Spiegeleer.
Januari 2021 :
Heel wat ouders wiens kinderen verrast werden door de vervroeging van het treintje van 16.23 uur naar 16.16 uur - en bijgevolg hun trein net (niet) misten - contacteerden intussen de klantendienst van het spoor.
Ook schepen Marleen Lambrecht (CD&V) van Erpe-Mere, tevens voorzitter van de vervoersregioraad Aalst en Aalsters schepen van Mobiliteit Jean-Jacques De Gucht (Open Vld) namen al contact op met de NMBS aangezien de marge om de trein na schooltijd te halen door de wijziging bijzonder klein wordt. Diverse schooldirecties zouden eveneens de spoormaatschappij aanspreken. Daar blijft het overigens niet bij.
Volksvertegenwoordiger Pieter De Spiegeleer (VB) en zijn collega volksvertegenwoordiger en sp.a-gemeenteraadslid Anja Vanrobaeys van Erpe-Mere dienden inmiddels allebei een parlementaire vraag in over de aangepaste dienstregeling bij federaal minister van Mobiliteit Georges Gilkinet (Ecolo).
De schrik dat de aanpassingen een voorbode zouden zijn voor een - immer terugkerende dreiging van - schrapping van het treinaanbod op spoorlijn L82 bleef immers reëel.
Dat werd eind 2019 nochtans nog formeel ontkend door toenmalig minister van mobiliteit François Bellot (MR). Die beloofde het behoud van de treinlijn minstens tot 2031.
10 januari 2022 : Heel wat leerlingen bleven op de eerste schooldag van het nieuwe jaar letterlijk in de kou staan.
De korte samenstelling van het scholierentreintje dat hen naar Aalst moest brengen, was blijkbaar niet voorzien op meer passagiers en heel wat reizigers moesten in de koude te wachten op een vervangbus.
Woordvoerder Bart Crols van de NMBS bevestigde de problemen en betreurde ze ook. “Het treintje in kwestie reed inderdaad in de korte samenstelling, dus met twee rijtuigen in plaats van vier, maar we hadden wel een bus als back-up.”
“Aan de halte Erpe-Mere stelde zich het probleem dat het treintje overvol zat waardoor zelfs de begeleider er niet meer bij kon en dat was uiteraard niet veilig meer, ook rekening houdend met de geldende coronamaatregelen. Op dat moment moesten we aan passagiers vragen om af te stappen en op het perron te wachten op de bus, wat uiteraard niet leuk is”, aldus nog de NMBS-woordvoerder.
De NMBS werd vanuit verschillende hoeken verweten dat ze hun eigen Coronaregels opstellen, want dat er nergens in de regelgeving iets is opgenomen in verband met maximum capaciteit.
“We zullen zo snel mogelijk het nodige doen om dit probleem op te lossen.” werd er nog aan toe gevoegd en inderdaad, toen de scholieren maandag aan het eind van de schooldag weer huiswaarts gingen, had het treintje opnieuw vier rijtuigen.
Wie meer wil weten over het station en de treinen in de buurt van Aalst, klik op jullie keuze :
Bronnen :
Belgische spoorlijnen, lijn 82 – telenet.be
foto station Burst : erfgoedceldenderland, collectie heemkundige kring Erpe-Mere
foto verdwenen station Erpe-Mere : collectie Heemkundige Kring Erpe-Mere
foto trein aan station Erpe-Mere 20-08-1996 : sporen-met-rob.nl
Het mijnwerkerspad – Stad Zottegem
Brochure Mijnwerkerspad – Stad Zottegem
Webpagina hildecrevits.be (04/05/2012)
gocycling.atwebpages.com
Nieuwsblad 15/04/2014 - 05/07/2011 – 10/01/2022
HLN 08/10/2019 – 05/01/2021
