Tupperware

De producten van het merk Tupperware maakten hun debuut in 1946, aan het begin van een revolutionaire periode in de naoorlogse geschiedenis. 

Ook België, en meer bepaald ons eigen 'Oilsjt' werd een belangrijke schakel in dit bedrijf. 
Jarenlang produceerde men hier immers de gekende 'potjes' ... 

In 2024 kwam er slecht nieuws voor de firma, en ook de Belgische tak van de firma.

Het was scheikundige Earl Tupper die een vonk van inspiratie kreeg toen hij gietvormen aan het maken was in een kunststoffenfabriek. 

Hij ging aan de slag met het idee dat, indien hij een hermetische afsluiting kon ontwerpen voor plastic opslagverpakkingen, zoals die in van een verfpot, hij de door de oorlog getroffen gezinnen misschien wel eens zou kunnen helpen om geld te besparen op kostbare voedselverspilling. 

Het idee, dat uiteindelijk leidde tot de huidige karakteristieke verpakking, heeft doorheen de jaren inderdaad bijgedragen tot het ontstaan van de huidige, kwaliteitsvolle, bewaardozen en heeft een revolutie teweeggebracht in de manier waarop voedsel wordt bewaard, geserveerd en bereid.

De afgelopen 60 jaar hebben de producten van het merk Tupperware de veranderende trends op de voet steeds gevolgd. 

Van de voorstadsbeweging tot de feministische revolutie van de jaren 1960 tot de “cocooning” van de jaren 1990, Tupperware voegde voortdurend een unieke organisatorische touch toe aan het leven en de keuken van iedereen.

Of het nu de revolutie van het koken in de microgolfoven is, die gezinnen met tijdgebrek helpt om gezonde maaltijden sneller en gemakkelijker te bereiden, of het telen van groenten in de ruimte met NASA, alles wat we doen wordt gedreven door de wens om tijd, geld, ruimte, voedsel en energie te helpen besparen. Tot op de dag van vandaag blijft Tupperware dan ook innoveren voor het welzijn van mensen en onze planeet.

Tupperware Brands Corporation is nog steeds één van de grootste distributeurs wereldwijd van innovatieve producten onder meerdere merken. De producten omvatten designgerichte bereidings-, opslag- en dienstenoplossingen voor de keuken en thuis.

Naast het merk Tupperware, en dit is in onze contreien misschien minder bekend, biedt Tupperware Brands Corporation ook schoonheids- en verzorgingsproducten aan met de merken Avroy Shlain, Fuller Cosmetics, NaturCare, Nutrimetics en Nuvo.

De scheikundige Earl Tupper was dé pionier in het gebruik van polyethyleen voor huishoudelijke toepassingen, en amper vier jaar na de oprichting (1944) van zijn Tupperwarebedrijf werd de eerste – voor iedereen wel bekende - home party gelanceerd. 

Het eigenlijke huis-aan-huis verkoopsysteem werd in 1951 ontwikkeld door Brownie Wise, een voormalige verkoopsagente van Tupperware. Zij werd in 1958 ontslagen vanwege een meningsverschil met Earl Tupper over de bedrijfsactiviteiten. 

Misschien heb je wel al eens een workshop of demonstratie van Tupperware bijgewoond of zelf georganiseerd. Vergeet de statische vergaderingen in de saaie vergaderzalen, en verhuis de hele boel naar de huiselijke sfeer!

Dat concept werd zo'n groot succes dat de producten op den duur eigenlijk enkel nog verkocht werden op deze thuis-demonstraties.

Niet enkel het bedrijf zelf, maar ook het bedrijfslogo heeft in de loop der jaren een evolutie meegemaakt. Van bij de oprichting in 1944 tot in 1951 werd een eerste simpele versie losgelaten op de mensen.

Deze eerste variant bevatte enkel de naam van het merk, gemaakt in zwarte handgeschreven letters op een witte achtergrond. Van de letters besteedde de auteur speciale aandacht aan de “T” en “W.” 

Hoewel alle letters in de naam met een hoofdletter waren geschreven, is het enkel de “T” groter geschreven werd. Tegelijkertijd werd de horizontale lijn in beide richtingen aanzienlijk vergroot. De “W” ziet eruit alsof het geen op zichzelf staande letter is, maar wel bestaat uit twee “V’s” die over elkaar heen zijn geplaatst.

Van 1951 tot 1958 veranderde het logo. 

Deze variant was vrijwel volledig identiek aan de originele versie, maar men gebruikte 'dubbele' letters.

Naast de hoofdinscriptie heeft de auteur ook de slogan van de organisatie toegevoegd, "Een luchtdichte zaak voor versheid." 

Bovendien werd toen ook het copyrightmerk ® aan het logo toegevoegd, wat duidt op handelsmerkregistratie.

Tussen 1958 en 1974 keerde men eigenlijk terug naar het basisontwerp. 

Het bedrijfslogo werd teruggezet naar de originele versie, op enkele uitzonderingen na. Alle lijnen en contouren in de symbolen bleven wel behouden, maar de auteur probeerde ze helderder en krachtiger te maken, zodat de afbeelding een gevoel van macht en vertrouwen bij de klanten zou overbrengen. Alle aanvullende elementen werden verwijderd. Het gaat hierbij niet alleen om het ®-teken, maar ook om de slogan.

Het was ook in die periode, meer bepaald op 31 mei 1961, dat Rexall Manufacturing of Belgium zich in de voormalige katoenspinnerij en -weverij, waarvan hierboven sprake was, vestigde. 

Waarom het bedrijf voor Aalst koos? 

Wel, Aalst beschikt over snelle en regelmatige treinverbindingen met de hoofdstad, wordt doorkruist door een belangrijke autoweg en bevindt zich niet zo ver van de luchthaven van Zaventem. Interessant dus voor het vervoer van passagiers en goederen. 
Daarenboven beschikte onze streek over een belangrijke reserve aan arbeidskrachten. 

Bij de inhuldiging van het nieuwe industriepark (te Erembodegem) werden volgende gevleugelde woorden uitgesproken door de heer L. Moyersoen (voorzitter van het aktiecomité). 

"...    Hier te Erembodegem werden twee belangrijke fabrieken, waarvan de activiteit praktisch stilgevallen was, in bedrijf genomen door nieuwe ondernemingen. Op enkele honderden meter van hier rijst de hoge schouw van de voormalige 'Eolienne', waarop de woorden 'Tupperware' verkondigen dat voortaan aldaar op Europese schaal plastieke huishoudartiekelen worden vervaardigd, op inititatief van de machtige Amerikaanse Rexall Manufacturing of Belgium';

Op dit ogenblik zijn aldaar reeds 255 werknemers te werk gesteld, waarvan 103 in Erembodegem wonen ..."

Tupperware Aalst was geboren, en het werd daarmee ook de eerste fabriek buiten de Verenigde Staten. 
Deze vestiging in Aalst speelde sindsdien trouwens een heel prominente rol binnen de groep. Zo werden naast Orlando (Florida) enkel in ons eigen 'Oilsjt' nog nieuwe producten ontwikkeld.

Hier een fotootje van de allereerste, goed bewaarde, Tupperware-machine in Erembodegem. 

In 1963 veranderde de naam naar 'Tupperware Europe NV', maar amper een jaartje later werd dat 'Rexall Belgium NV"

Bij Tupperware Aalst werkten in die periode ruim 500 werknemers, meer bepaald om en bij de 350 arbeiders en 170 bedienden. 

De site in Aalst was onder meer verantwoordelijk voor het onderhoud van alle Europese matrijzen en zou dat ook na de verhuis in 2007 blijven doen. Ook de R&D activiteit blijft. 

Er werd niet alleen geproduceerd,  er was eveneens een cel "development and testing" om de goede kwaliteit te blijven garanderen waaraan Tupperware zijn naam te danken heeft.

Wie spreekt van een fabriek denkt natuurlijk ook aan de onlosmakelijk verbonden 'logistiek' die daar mee gepaard gaat. Van hieruit vertrokken immers materialen naar de Belgische Verdelers, maar ook naar de overige Europese landen.

Op de site Aalst waren er eveneens verscheidene administratieve diensten ondergebracht.

In 1965 was er echter ook sprake van 'nervositeit' binnen het bedrijf. 

In 'Voor allen' van 10 juli dat jaar lezen we : 

"In de (Amerikaanse) scheikundige bedrijven Tupperware en Gates Europe te Erembodegem broeit er wat. 
Het eerste wat opvalt wanneer men een arbeider van deze bedrijven spreekt, is zijn nervositeit om niet te spreken van gejaagdheid. 

... Dit verwondert ons geenszins als men weet aan welk tempo in deze fabrieken moet gewerkt worden. 

Het is wel waar dat in om het even welk bedrijf tegenwoordig aan tempo gewerkt wordt, maar de fabrieken van Erembodegem spannen hierin zeker de kroon. Daarbij komt dan nog de voortdurende opjaging waaraan de werkers blootgesteld worden. Voegt men hierbij het uiterst lage minimumloon van 36,15 frank per uur, dan baart het zeker geen verwondering te vernemen dat reeds tal van arbeiders er de brui aan gaven en naar andere werkgelegenheden vertrokken. 
Zoals te verwachten was, zijn de werknemers tegen dergelijke toestanden in verzet gekomen. Van zodra hiervan iets merkbaar werd, heeft de directie onmiddellijk ingegrepen met het organiseren van verschillende personeelsvergaderingen".   

Uit die eerste vergaderingen werd bekomen : een verhoging van de lonen met 4%, een aanpassing van de ploegenpremie, verlenging tot 28 gewaarborgd weekloon bij een werkongeval, en een verhoging van 1% op de eindejaarspremie.

't Is iets natuurlijk, maar als je weet dat het bedrijf haar winst van 42 miljoen meer dan verdriedubbeld heeft, is dit uiteraard maar een kleine toegeving. 

Men bleef echter wantoestanden aanklagen vanuit de vakbonden. Gezien men maar niet tot akkoorden kon komen werd het conflict in Juni 1967 voor het verzoeningsbureau van het Nationaal Paritair Comité gebracht. 

Geruchten als zou het bedrijf verhuizen naar Nederland werden tegengesproken en er werd zelfs ter overweging gebracht om de verspreide Tupperwarediensten te centraliseren in Aalst. 

De gebouwen werden gemoderniseerd en de productie kon worden gestart in maart 1966. 

We spreken hier nu over 'Dart Industries Belgium'

Bij de inhuldiging werd een gedenkplaat opgehangen met de tekst : "Samenhorigheid, geestdrift en bezieling hebben op dit oude gebouw onze vernieuwende stempel gedrukt; In vreugde en voorspoed, door arbeid, bouwen wij verder aan ons bestaan". 

Op 11 juni 1968 werd het eisenprogramma besproken met de directie en bekwam men enkele opmerkelijke resultaten : 

de basislonen werden verhoogd met 3%, de ploegpremie van de nacht wordt verhoogd met 0,25 frank, de arbeidsduur gaat van 44 naar 43 uur per week (voor de dagdienst), en van 45 naar 44 uur (voor de verpakkingsdienst). Er kwam ook een regeling in verband met het betaald verlof en met het pensioen. Een afscheidspremie van 500 frank per dienstjaar werd voorzien vanaf 1969. 

Het bleef trouwens goed gaan met de cijfers, en een uitbreiding drong zich op. 

Gezien hiervoor in Erembodegem niet meteen middelen en gronden ter beschikking stonden, besloot men om uit te wijken naar Aalst. 

We spreken over een dubbel zo grote fabrieksoppervlakte, en dat kon men verkrijgen in de oude gebouwen van Roos-Geerinckx-De Nayer aan de Dender . Met een totale oppervlakte van 35000m2 bood zij 25000 m2 aan gebouwen, ruimschoots voldoende dus om aan de vraag te voldoen.

Het was anno 1895 toen Emmanuel De Coen-Moyersoen zijn ijzerhandel aan de stoom-katoenspinnerij en weverij Geerinckx-De Naeyer verkocht. 

De nieuwe fabrieksgebouwen werden in 1909 opnieuw in gebruik genomen maar de bombardementen bij de aanvang van de oorlog in mei 1940 verwoestten het hele complex. 

Men bleef echter niet bij de pakken zitten en eind 1949 draaiden er opnieuw de getouwen... tot de volgende tegenslag, de textielcrisis, hard toesloeg. Alle activiteiten dienden te worden stopgezet in 1962.

Enkele multinationals (waaronder ook bijvoorbeeld Honda, dat zich vestigde op het nieuwe industrieterrein Wijngaardveld in september 1968) ontdekten de gunstige ligging van Aalst en besloten er te komen investeren in hun toekomst.

En zo dus ook de Tupperware Plastics Company. 

In 1970 wordt staatshulp verleend aan een investeringsprogramma van de firma. Zij willen hun activiteiten in Erembodegem en Aalst opnieuw uitbreiden, ditmaal met een nieuwe afdeling voor kosmetische artikelen. Hierdoor werden 80 nieuwe arbeidsplaatsen geschapen. De nieuwe afdeling kreeg de naam 'Vanda Beauty Conselors'

Dart Industries Belgium werd de verzamelnaam voor 

- Tupperware : fabricatie en verkoop van huishoudartikelen en speelgoed in plastic in Aalst. 

- Action Plastic & Rubber company : fabricatie en verkoop van buisjes in plastic en dichtingen in rubber, speciaal voor de pen- en aerololindustrie . 

Deze tak werd opgericht in 1968 en vestigde zich in Erembodegem.

- Vanda Beauty Counselors : fabricatie en verkoop van kosmetische producten en parfumerie in Erembodegem. 

In totaal werkten er meer dan 500 personen en ook in Brussel op het hoofdkwartier kon men nog eens rekenen op een 80-tal personen. De productie voerde meer dan 95% van de productie uit.

Tupperware had op dat ogenblik 4 fabrieken in Europa : België, Engeland, Griekenland, Spanje. Verder was er ook nog één in Zuid-Afrika, en ook in Australië, Canada, Japan en Maxico waren er vestigingen van dit bedrijf. In Amerika zelf waren er drie. 

In het Belgische bedrijfsleven nam het bedrijf een belangrijke positie in. 

We spreken hier over de 102e plaats naar verkoop, de 45ste plaats naar export, de 17e plaats naar winst, en de tweede plaats naar export en winst op provinciaal vlak.

Om een kwaliteitsvol product af te kunnen leveren moet uiteraard hard gewerkt worden. 

Vooraleer een product de werkhal verlaat is er in de eerste plaats uiteraard een grondige kwaliteitscontrole. 

De kuisploegen draaien overuren want de plastic trekt natuurlijk ook veel stof aan. En men heeft natuurlijk ook te maken met strenge regels in verband met verpakkingsmaterialen voor voedingsstoffen.

Alles wordt nauwkeurig gecontroleerd alvorens het 'buiten mag', en ook bij de export moet men ten allen tijde voorzichtig omspringen met de 'fragiele' producten. 

Tupperware, gevestigd tussen de Pierre Corneliskaai, de Verbrandhofstraat en de Nieuwbrugstraat zorgde dus voor een belangrijke tewerkstelling, maar de aan- en afvoer van grondstoffen en afgewerkte producten had ook een negatieve invloed op de wijk. 

Vooral op gebied van geluidsoverlast was het er dagelijks 'prijs’, en de ontevredenheid van de bewoners steeg.

In het logo dat gehanteerd werd tussen 1974 en 2007 werden er belangrijke wijzigingen aangebracht in de vorige versie. 

De contouren in de letters waren niet effen meer, maar de auteur gebruikte witte contouren met afgeronde lijnen en vloeiende vormen. 

Bij het bekijken van het logo creëerden de zwarte contouren en de witte vulling een labyrintisch gevoel.

Net zoals je de weekendpuzzel uit sommige dagbladen zou moeten invullen. 

Deze versie ging wel ruim 30 jaar mee en werd pas aan het begin van de 21e eeuw vervangen. Ook het ®-teken keerde terug, waarmee het auteursrecht van het bedrijf werd bevestigd om dit logo te gebruiken.

In juni 1976 bereikte de burenontevredenheid een hoogtepunt.

In een brief van 28 juni formuleerden 17 omwonenden hun klachten aan de Bestendige Deputatie van de provincie Oost-Vlaanderen. 

Zij bevestigden dat bij besluit van deze Bestendige Deputatie op 20 augustus 1965 de toelating gegeven werd om een werkplaats op te richten voor de productie van voorwerpen in plastiek en een werkplaats metaal en hout aan de P. Corneliskaai. 

Maar ... ze wezen erop dat de firma intussen ook een productiehal bouwde in de onmiddellijke omgeving van de huizen van de Verbrandhofstraat ... vlak in een woonzone. 
Bovendien werden koeltorens geplaatst op het dak op ongeveer 5 meter van de persceelsgrenzen. 
Naast het lawaai dat werd voortgebracht door de productie, is het nu ook zo dat deze koeltorens ook heel veel lawaai maken. 

Er was een 'klein bedrijf' voorzien, maar tegenwoordig stelt men er 550 mensen te werk, het machinepark is gegroeid en er is een continu lawaai van 120 uur per week. 

Op de foto hieronder is de omvang van het bedrijf na de uitbreidingen in 1973 goed te zien. 

Ze vroegen het bedrijf om de klacht niet naast zich neer te leggen, en dit alles grondig te willen bekijken, evalueren en aanpassen waar nodig. 

Hier nog een fotootje van Tupperware in 1977. 

Men onderzocht en ...  De NV Tupperware, gelegen P. Corneliskaai 35 kreeg bij besluit van de Provinciale overheid van 16 juni 1978 de toelating tot ... uitbreiding van haar fabriek in kunststoffen. 

Niet meteen het beoogde resultaat van de klacht uiteraard, maar uitbreiding staat vaak ook garant voor 'betere' (lees : geluidsarmere) machines en duidelijkere reglementeringen.

Nog maar pas was dit probleem 'van de baan' of er drong zich een nieuw issue op. 

In 1986 waren er klachten over zware vrachtwagens die parkeren in de Verbrandhof- en Nieuwbrugstraat, waardoor automobilisten verplicht waren om over de volle witte lijn te rijden. 

Er werd gevraagd om een meer geschikte laad- en loskade aan te leggen. 

Er was immers wel al een grote opslagruimte gehuurd op de Tragel, waar 80 % van de laad- en losactiviteiten plaatsvonden, de chauffeurs moesten zich echter wel nog steeds aanmelden in de gebouwen langs de Nieuwbrugstraat en zorgden daar voor wel wat verkeersproblemen. 

Ook hier volgde een evaluatie en - naast specifieke politiecontroles - beloofde het bedrijf zo veel mogelijk mee te werken en allerhande informatie over laad- en lostijden over te maken aan hun leveranciers en klanten. 
Ook werd naar een passende wachtplaats gezocht, zodat de vrachtwagens niet meer 'in dubbele file' zouden staan of files voor het overige verkeer zouden veroorzaken.

Nog in datzelfde jaar werd ook de 25ste verjaardag van de firma in Aalst gevierd. 

Dart Industries Inc werd omstreeks 1900 opgericht. In september 1980 besloten deze groep en de groep Kraft Inc te fusioneren en onder de naam Dart & Kraft Inc een nieuwe maatschappij te vormen.  

In Aalst waren 2 fabrieken gehuisvest onder de naam, namelijk Tupperware en Action Technology (tegenwoordig Tekni-Plex Europe). 

Aan deze 6 jaar durende fusie kwam in november 1986 een eind. 

De groep splitste op en ging verder als enerzijds Kraft Inc, en anderzijds Premark International Inc, samengesteld uit Tupperware, Hobart, Wilsonart en West Bend. 

De cijfers van Tupperware logen er niet om. Met meer dan 47 injectiemachines en meer dan 1000 matrijzen produceerde de fabriek in Aalst meer dan 1 miljoen kartons huishoudartikelen en speelgoed in kunststof. 

De jaarlijkse omzet bedroeg zowat 2,4 miljard frank voor zowat 90% door uitvoer naar hoofdzakelijk de Noord en Centraal gelegen Europese landen. 

De fabriek bevoorraadde de Belgische, Nederlandse, Zwitserse, Oostenrijkse, Scandinavische, Duitse en Britse markten. 

In België zelf werd de economische activiteit van 16 zelfstandige verdelers met samen meerdere honderden zelfstandige presentatrices heel belangrijk. 

Over de hele wereld werden elke minuut (!) maar liefst 24 Tupperware-Party-clans georganiseerd.

In september 2007 kondigde het bedrijf aan de site aan de Pierre Corneliskaai te verlaten voor het Wijngaardveld, nadat eerder al in 1996 het Europese distributiecentrum op dit industrieterrein opgetrokken werd.

Wereldwijd werd in datzelfde jaar ook het logo nog maar eens veranderd. 

Deze huidige - en voorlopig ook laatste - versie van het Tupperware-logo is een interessante omdat hier ineens twee kleurenpaletten actueel zijn. 

De merknaam, die vroeger enkel in het zwart afgebeeld werd, kan tegenwoordig worden weergegeven in zwart of roze (de tint is fuchsia). 

In beide varianten wordt de naam afgebeeld op een witte achtergrond. Soms wordt links ervan een embleem toegevoegd. Afhankelijk van het geval kan ook dat roze of zwart zijn. 

Het is een abstract beeld met lijnen die uit het midden komen. Op elke lijn staan ​​cirkels. Visueel lijkt het embleem een beetje op een paardenbloem. 

Op het eerste zicht moet het logo een gevoel van kracht en vertrouwen oproepen. Het handelsmerkregistratiemerk bleef op het logo behouden.

Terug nu naar Aalst.

De verhuizing naar het Wijngaardveld datzelfde jaar was een zegen voor de meeste wijkbewoners, behalve misschien voor de frituur 'Topperfriet' aan de Nieuwbrugstraat. Het etablissement dat zich omwille van het succes van de 'Tupperware'-buren in een euforisch moment tooide met het uithangbord 'Tupperfriet' zag een aantal klanten (en ook personeelsleden) verdwijnen. 

Tegenwoordig heeft de verkoop zich natuurlijk opnieuw gestabiliseerd, maar het 'Tupperware'-volk is natuurlijk uitgevlogen naar andere oorden (en andere frituren).

,,Het feit dat men investeert in een nieuwe fabriek, vlak naast het Europese distributiecentrum, is positief'', reageerde secretaris Theo De Rijck van de christelijke vakbond ACV in 'De Standaard’ van 22/08/2005. 

,,De laatste tijd deden immers geruchten de ronde dat de bestaande fabriek aan de Corneliskaai zou sluiten en de productie naar het buitenland zou verhuizen.'' 

Het nieuwe gebouw verving op termijn wel degelijk de oude productieafdeling, maar de firma bleef in de stad en er verdwenen geen of weinig banen bij die overschakeling. Van een vlotte verhuis gesproken!  

Volgens Gino De Brouwer, Plant Manager in Aalst, heeft het topmanagement in de VS toen ook de nieuwe investering goedgekeurd. De nieuwe fabriek kostte 16 miljoen euro en verving de bestaande, die eigenlijk een omgebouwde textielfabriek was en niet meer voldeed aan de moderne noden. De investering was dus zeker terecht. De textielfabriek renoveren zou heel wat meer centjes gekost hebben, en de werkloosheid (al was het dan misschien maar tijdelijk geweest) zou toch nefaste gevolgen gehad hebben voor sommige gezinnen.  

Hoewel het zeker niet de bedoeling was om extra jobs te creëren, werden er ook geen afdelingen gesloten. Het vaste personeel kreeg tijdens een bijzondere ondernemingsraad ook de waterdichte garantie dat ze opnieuw aan de slag konden gaan na de geplande opening van de nieuwe fabriek.

De verlaten ‘oude’ Tupperwarefabriek aan de Pierre Corneliskaai ging uiteindelijk fasegewijs tegen de vlakte. Hier enkele fotootjes van tijdens de afbraak (2014-2016)

De site die reeds een hele geschiedenis torste, bleef een tijdje onaangeroerd, maar verrees na amper een tiental jaar als een nieuwe Aalsterse wijk met zowel rijwoningen als veel appartementen, alles omgeven door groen en pleinen.  Dat allemaal dank zij de firma's 'Re-Vive' en 'Wilma'.

We schrijven 2011. 'De oude gebouwen van Tupperware stonden al geruime tijd leeg. 

Er was een historische verontreiniging, veroorzaakt door de voormalige textielactiviteit, en de gronden moesten worden gesaneerd', zei Mieke Vanhuyse van Re-Vive in Het Nieuwsblad van 27 augustus 2011. 

'Uiteraard zijn die extra kosten een doorn in het oog van eventuele kopers, want zij zien zich direct genoodzaakt tot grote kosten, enkel en alleen al om de boel er wat 'op te kuisen'. 

Re-Vive en Wilma bereikten een akkoord met Tupperware over de overname van de gebouwen, inclusief de saneringsverplichtingen en er werd een ontwerpstudiewedstrijd georganiseerd.

Ze gingen over tot de aankoop in samenwerking met Wilma. Na de sanering werd op het terrein van 37.000m² langs de Dender een gemengde ontwikkeling gepland, met appartementen, woningen en ondersteunende functies.'

De bouwheren van het nieuwe grootschalige wooncomplex riepen eenieders hulp in om de toekomstige woonwijk van een mooie naam te voorzien. Het werd uiteindelijk ‘Pier Kornel – durf anders wonen’. 

Urban villa's : Een eerste fase omvatte 49 appartementen (1, 2 of 3 slaapkamers) rond een groene binnentuin en met ruime terrassen. Door de open indeling van het gebied heb je een groot ruimtegevoel. Alle urban villa's zijn bijzonder energiezuinig en sommige zijn zelfs bijna volledig energieneutraal (BEN) uitgevoerd.

Woningen : De eerste fase omvatte met 27 woningen met tuin en private parking. Alle woningen zijn bijzonder energiezuinig door een goede isolatie, de juiste oriëntatie en een doordacht ruimtegebruik.  

Naast Pier Cornel vond tijdelijk ook ‘Fabriek Plastiek’ - 'Café Plastiek' een plaatsje op de oude Tupperware-site. 

Op 13 april 2013 werden de poorten opengegooid voor een officiële opening. 

Een aantal Aalsterse organisaties bundelden de krachten om het buurtleven van Rechteroever te laten opleven, en zo ontstond Fabriek Plastiek. Een naam die uiteraard geen verdere uitleg hoeft, gezien we ondertussen allemaal de geschiedenis van de gebouwen een beetje kennen.

Met Fabriek Plastiek ontstond er een nieuwe 'polyvalente' ruimte die extra aandacht bood aan jongeren uit de buurt, met allerlei sport- en cultuuractiviteiten. 

Zo kon je in Fabriek Plastiek al terecht voor een Bar Lola-feestje of een kunstexpo. Maar er stond  natuurlijk nog veel meer te gebeuren. 

Lokaal (en ondertussen ook internationaal) talent Intergalactic Lovers vond trouwens ook al de weg naar de voormalige 'plastiekfabriek'. 

Hoewel het niet echt duidelijk in beeld gebracht is, werd de site gebruikt voor de opname van een videoclip voor de single 'Delay'. 

Intergalactic Lovers tourt de hele wereld rond, zo stonden ze al op de planken in New York, Berlijn, en tal van andere grote steden, maar vergeet duidelijk de 'Oilsjterse roots' niet. 

Voor de muziekliefhebbers, hier het clipje.

Zo, de oude 'Tupperware'-site kon dus herleven, en ook het geheel aan het Wijngaardveld leek goed te draaien ...

... 'Leek' ... want ... 

Begin september 2024 kwam er slecht nieuws over de firma overgewaaid uit Amerika.

Bij het bedrijf Tupperware in Aalst kwam er tijdelijke economische werkloosheid voor arbeiders en bedienden. Er was trouwens al een tijdje grote bezorgdheid over het voortbestaan van de firma. 

Het financiële persbureau Bloomberg liet weten dat de multinational in Amerika bij de rechtbank bescherming heeft gevraagd tegen schuldeisers.

Het bedrijf en de vakbonden beslisten daarop samen om tijdelijke werkloosheid in te voeren. Het bedrijf bekeek wekelijks hoeveel werknemers het nodig heeft om de voorraden verder af te werken, tot er meer duidelijkheid was. 

Ook in Aalst was de ongerustheid groot. Hier werkten volgens de socialistische vakbond ABVV een 260-tal personeelsleden.

"Er doen inderdaad geruchten de ronde over een faillissement", bevestigt Jan Holtyzer van ABVV, iets wat even later ook bevestigd werd door de top in Amerika.  "Tupperware zit al langer in slechte papieren, er is een schuldenberg van 700 miljoen dollar."

Volgens de vakbondsman had het verlies te maken met een veranderde consumentenmarkt: "Mensen kopen liever om de 5 jaar een nieuw plastic potje uit een goedkope winkel, dan iets dat levenslang meegaat."  

Het personeel bij Tupperware in Aalst reageerde gelaten op de geruchten in de internationale pers over een faillissementsaanvraag van de multinational. "Mensen voelen het al heel lang aankomen. Zeker zij die hier al gans hun leven werken. Ze zien dat de volumes die ze produceren nog maar een fractie zijn van hetgeen ze tien of twintig jaar geleden draaiden."

Bij een werkbezoek in de maand september 2024 zou trouwens duidelijk geworden zijn dat niet enkel de Aalsterse fabriek op een laag pitje draaide.

"Zo hebben alle vestigingen wereldwijd hun productie nagenoeg volledig stilgelegd", vertelde Holtyzer. "Enkel producten die niet op stock waren voor grote retailklanten worden gemaakt. De vakbond is pessimistisch over de toekomst van het bedrijf".

18 september 2024 : In de fabriek in Aalst staat een deel van de 240 werknemers sinds vorige week op tijdelijke werkloosheid. Vanmiddag hebben de vakbonden en directie er samengezeten, en kreeg het personeel meer uitleg.

De fabriek in Aalst blijft draaien, klinkt het bij de vakbonden. Er zijn momenteel nog ongeveer 40 werknemers aan de slag. De rest zit thuis door de tijdelijke werkloosheid. Het is nu vooral de bedoeling om de voorraad in het magazijn te verkopen. Voorlopig is er geen sprake om de productie weer op te starten. 

De lonen zullen ook nog altijd betaald worden. Er is een overbruggingskrediet toegekend, zodat er een zekere garantie is voor de uitbetaling van de lonen. Het bedrijf is in Amerika ook de komende 120 dagen beschermd tegen schuldeisers.

Op 23 oktober 2024 volgde licht positief nieuws voor de werknemers in Aalst. 

De wereldberoemde producent van plastic potjes, werd immers verkocht aan een groep kredietverstrekkers met het oog op een doorstart. Dat wordt gemeld door persagentschap Reuters. 

Geïnteresseerde schuldeisers kregen de mogelijkheid om een deel van de schulden kwijt te schelden, in ruil voor de intellectuele eigendomsrechten die nodig zijn om het merk te herlanceren. 

Concreet gaat het over een verkoopsprijs van 23,5 miljoen dollar cash en 63 miljoen dollar aan schuldverlichting. 

Bij Tupperware in Aalst werken zo'n 240 mensen. 

Bij Tupperware General Services, waar aan onderzoek en ontwikkeling wordt gedaan, gaat het om nog eens 44 medewerkers. 

Voorlopig blijven ze nog aan de slag, zij het dan ook met behulp van deeltijdse werkloosheid, maar tot zolang de productievraag niet ineens de hoogte zou ingaan, is er natuurlijk niet echt veel hoop ...

Wat de precieze gevolgen voor deze mensen zullen zijn, is op dit ogenblik nog niet geweten.

De verkoop in België gaat in elk geval gewoon door. Er werd ook voorzien in enkele nieuwe concepten.

Dit in tegenstelling tot Tupperware Nederland bijvoorbeeld, die in 2021 een kruis maakte over zijn consulentes en verder probeert via webshop. 

Er zijn de Tupperware verkooppunten, die verkoop gemakkelijk moeten maken.

 
De huisverkoop werd interessanter gemaakt door het inrichten van 'Tupperware Party's'

Een Tupperware Party is een soort kookles – fysiek of digitaal – waarbij een Tupperware Consulent met de hulp van gasten, snelle en eenvoudige recepten maakt met Tupperware producten. De Consulent deelt dan verschillende receptideeën en tips om tijd te besparen en toch te genieten. 

Iedereen doet mee, een ontspannen en leuke sfeer gegarandeerd! De Tupperware Party is een gezellig moment om samen te komen waarbij je de nieuwste Tupperware innovaties ontdekt, en waarbij de gastvrouw- of heer uiteraard door de firma zelf ook nog eens in de bloemetjes gezet wordt. 

Hoe het dus zal aflopen met de firma is koffiedik kijken ... maar hopelijk vindt men toch een oplossing voor de werknemers die hun job jarenlang met hart en ziel hebben uitgeoefend. 

19 december 2024 : het is nu definitief... De licenties om te mogen produceren lopen af op 8 januari 2025 en worden niet verlengd.

De internationale hoofdzetel van Tupperware is niet van plan om na 8 januari nog de nodige licenties te voorzien, waardoor het werk niet verder gezet kan worden. Dat heeft het personeel vandaag te horen gekregen op een bijzondere ondernemingsraad. 

8 Januari 2025 wordt dus de laatste werkdag voor de werknemers.  Er wordt definitief een kruis gemaakt over Tupperware Europa. Alle vestigingen (dus ook in Aalst) sluiten dan de deuren. 

"De verslagenheid onder het personeel van de Tupperware-fabriek in Aalst is heel groot", zegt Jan Holtyzer van ABVV. 

"Iedereen voelde het aankomen. Mensen weten nu waar ze aan toe zijn. Het is al jaren dat men deze donderslag verwacht." 

Na de aankondiging mocht het personeel naar huis. Het is niet duidelijk of het werk de komende dagen nog hervat zal worden. 

De internationale potjesfabrikant zat al jaren in moeilijke papieren. Eerder dit jaar werd het moederbedrijf al overgenomen door enkele kredietverstrekkers. Die wil echter maar met 8 van de 67 markten wereldwijd verder gaan. Wat er met de andere moet gebeuren, bleef onduidelijk.

Volgens de vakbonden moest een faillissement echter nog door de Amerikaanse hoofdzetel worden aangevraagd. Dat is lange tijd niet gebeurd. De lokale directie heeft daarvoor een advocatenkantoor ingeschakeld. Het niet-uitspreken van een faillissement is immers geen detail voor het personeel, want dat feit heeft belangrijke gevolgen voor de afwikkeling en de uitbetaling van hun loon of eventuele uittredingsvergoedingen.

Bovendien konden kandidaat-overnemers of geïnteresseerden in de inboedel niet komen aankloppen zolang er geen curator was aangesteld. 

De socialistische vakbond liet eerder wel weten dat het personeel wel loongaranties heeft gekregen van de lokale directie, wat midden januari 2025 ook bevestigd werd.

4 maart 2025 : De curatoren van Tupperware zijn gestopt met hun pogingen om een overname te realiseren. Twee weken geleden waren er nog drie geïnteresseerden, maar dat plan gaat dus niet meer door.

Het personeel krijgt later deze week de officiële ontslagdocumenten die ze nodig hebben om de arbeidsmarkt opnieuw te betreden. Ook vijftig werknemers van Tupperware General Services - waar ondermeer productontwikkeling gebeurde - zijn werkloos. Ze krijgen een eerste vergoeding via het Fonds Sluitingen Ondernemingen (FSO), maar de gemiddelde anciënniteit bedraagt 22 jaar. 

De uiteindelijke ontslagvergoeding zal moeten komen uit de verkoop van de inboedel.

De curatoren zeggen dat er - zeker wat betreft de arbeiders en bedienden van de fabriek - voldoende activa aanwezig zijn om de werknemers te vergoeden, aangezien er geen openstaande bankschulden zijn. 

Ze lijken ook optimistisch dat het pand ten noorden van Aalst vlot verkoopbaar is. “Er hebben zich al redelijk wat gegadigden gemeld. Maar we gaan die pas in een volgende fase van de liquidatie aanschrijven om dat concreet op te pakken.”

21 december 2025 : Eén jaar na het faillissement heeft de verkoop van de inboedel van de Tupperware-fabriek in Aalst al meer dan 1 miljoen euro opgebracht. 

Voor de 266 voormalige werknemers blijft de situatie echter vrijwel onveranderd.

Vooruit-parlementslid Anja Vanrobaeys reageert scherp: “Werknemers Tupperware blijven in de kou staan, terwijl een multinational kosten heeft afgewenteld op de belastingbetaler.”

Veel ex-werknemers kregen nog steeds geen volledige opzeggingsvergoeding en moesten terugvallen op het Fonds voor Sluiting van Ondernemingen. 

Het blijkt immers dat de ontvangen vergoedingen niet in verhouding staan tot wat wettelijk voorzien was.

Volgens Vanrobaeys is de situatie extra pijnlijk omdat het bedrijf tot kort voor het faillissement nog aanzienlijke winsten uitkeerde. 

“Tot en met het laatste jaar voor het faillissement werd nog zo’n 30 miljoen euro winst uitgekeerd, terwijl de overheid instond voor tijdelijke werkloosheid en het sluitingsfonds,” stelt ze.

Ze kondigt aan het dossier verder op te volgen in het parlement en aan te dringen op bijkomende bescherming van werknemers bij faillissementen.

Bronnen :

Tupperware.be

De Gazet van Aalst 25/05/1963 - 17/06/1967 - 18 december 1971

Voor Allen 22/06/1968 - 27/06/1970

De Voorpost 14/09/1973 - 16/07/1976 - 31/10/1986 - 05/12/1986

Foto 1977 via Mediabank MadeinAalst

Foto afbraak 2014 : HLN - Rutger Lievens 18/02/2016

TV Oost 23/10/24

Foto Pier Cornel : immoweb.be

Common-ground.eu

HLN 19/12/2024

Belga 04/03/2025

foto Aalst : made-in.be/

VRT nws 17/09/24

Prinsjen van Oilsjt : 2025 : Sjalen

Dit jaar 2024 zijn er in de Verenigde Staten presidentsverkiezingen, en hier in België hadden we ondertussen al onze federale, Europese, Vlaamse en gemeenteraadsverkiezingen. 

Allemaal belangrijk natuurlijk, maar in Oilsjt gaat de grootste belangstelling toch wel uit naar de Prinsjenkiezink die in het najaar werd georganiseerd.  

Datum : 19 oktober 

Place to be : Grote Markt Aalst

Gezien deze verkiezingen sedert de covid-periode in oktober plaatsvinden, maken ook de kandidaten logischerwijs hun kandidaturen vroeger bekend.

Vrijdagavond 1 maart in café Chopin stelde kandidaat prins carnaval 2025 Peter zich voor.

Hij was daarmee de eerste die zijn deelname aan de prinsenverkiezing '25 bevestigde.

6 maart : een tweede kandidaat laat officieel weten mee te willen dingen naar de prinselijke scepter. 

Ook hij is trouwens iemand die we al eens tegen zijn gekomen.  We spreken over 'de Sjalen'

23 maart : een derde Oilsjteneer, Seppe Baeten, stelt zich officieel kandidaat.  Ook deze naam rinkelt een belletje.

Er was nog één aangemelde kandidaat die nog niets officieels gedaan had, en dat was 'Droeven Badmoesj'. Hij 'kwam uit zijn kot' op 1 april maar ondanks de speciale dag, bleek de aankondiging toch serieus genomen te worden. 

Op 15 april werden deze officiële deelnames bevestigd ...

Het stadsbestuur keurde de vier bovengenoemde kandidaten hun kandidatuur goed. 

Op maandag 27 mei kregen zij hun lint overhandigd en werd ook de volgorde bepaald waarop de vier kandidaten zullen optreden tijdens de Prinsverkiezing op 19 oktober op de Grote Markt.

De aanloop naar deze verkiezingen verliep zoals het bijna altijd verloopt in Aalst ... met enorm veel commentaar. 
We weten het intussen al : 

- ja, er is nog altijd geen zaal

- neen, dat is niet de burgemeester of schepencollege hun fout

- ja, het zal, omwille van nog altijd corona, weeral buiten in open lucht plaatsvinden

- neen, er zal niemand onderkoeld geraken, ... we zijn eind oktober ... en wat doen die koukleumen dan tijdens de échte driedaagse ? Thuis achter de stoof zitten? 

- ja, ze werken weer met herbruikbare bekers

- neen, glas is nog altijd niet toegestaan ... net zoals megakarren of andere hinderende voorwerpen trouwens

- neen, het is geen klein armtierig podium waar de artiesten hun ding moeten doen ... Het is een mastodont waar zelfs een harmonie kan op plaatsnemen ...

- ja, er zal weer discussie zijn over het aantal stemmen en de manier waarop kon gestemd worden

- neen, het systeem kan nooit waterdicht zijn, kijk maar naar de federale verkiezingen. Maar er worden kosten noch moeite gespaard om het allemaal zo eerlijk mogelijk te houden. Jammer dus dat enkele minuten 'overtime' of vijf centimeter te veel naar links of naar rechts een invloed hebben op het resultaat. 

En bekijk het zo : sinds het evenement buiten plaatsvindt, is er ook geen inkom meer te betalen ... en zijn er dus centjes genoeg om de lokale horeca wat te steunen!

🟥⬜️🟨

Opnieuw konden we spreken van een volgelopen Grote Markt. De stad had het er heel gezellig gemaakt met grote tenten en zogenaamde 'sfeervakken' waar iedereen naar hartenlust zijn of haar favoriete kandidaat kon aanmoedigen.

De verkiezingsavond startte om 20 uur en het waren opnieuw Christophe Troch en Tom Vermeir die de presentatie op zich namen. 

Zij zouden ons de hele avond meeloodsen door de optredens, de uitreikingen en de speeches. 

Eerst mocht uittredend prins Vincent nog één keer knallen op het podium en dan was het de beurt aan de kandidaten om te bewijzen dat ze een waardig opvolger zouden kunnen zijn. 

Een eerste reactie bij de kandidaten leverde volgende quotes op :

Droeven Badmoesj: "Omdat mijn vrouw niet wou dat ik in de politiek ging om iets voor Aalst te betekenen, werd het dan maar de Verkiezing van Prins Carnaval."

Peter Van Keer: "Ik deed al de eerste keer mee in 2018 en toen lukte het niet. Al die jaren leefde ik naar deze verkiezing toe, ik ga er alles voor geven!"

De Sjalen: "Ik ga mij amuseren vanavond zoals ik dat al het hele jaar deed, met deze avond als kezze op de taurt."

Seppe Baeten: "Ik ben opgegroeid tussen de prinsenpluimen en zou hier normaal gezien met Karel De Nayer gestaan hebben. Ik doe dit voor hem!"

Een jaar van voorbereiden en aftellen ... en nu staan ze hier alle vier paraat. Een kennisproef werd reeds eerder deze week gehouden, en daar zullen we straks ook de uitslag van vernemen. 

Een welbespraaktheidsproef wordt dit jaar niet gehouden, waardoor alles afhangt van de show van de kandidaten... en van de 25 koppen tellende jury uiteraard.

 

Nadat prinsj Vincent de markt nog eens laten ontploffen heeft is het dan 'le moment suprême' voor de vier.

🟥⬜️🟨

Als eerste werd 'Droeve badmoesj' voor de leeuwen gegooid. 

Johan Pessemier (13/04/1973) is lid van de AKV De Droeve Apostelen (vandaar de 'Droeve' natuurlijk). De 'badmoesj' verwijst naar zijn kale hoofd. 

Hoe moeilijk het soms toch kan zijn om een 'artiestennaam' te kiezen hé :-) 

Johan is gehuwd en vader van een dochter. Hij is hulpverlener en sociaal werker bij het Neutraal Ziekenfonds Vlaanderen. 

Voor 'De Droeve' had hij al heel wat ervaring opgedaan bij AKV 't Es Na Of Noeit, AKV Noig G'ambeteird en Vriejt Gezjeneird, als losse carnavalist tussen 2007 en 1019, bij AKV De Saazers in 2020 en vanaf 2022 dus bij 'De Droeve Apostelen' van waaruit hij zal trachten om ook deze groep een prins te bezorgen. 

Gezien hij van '73 is, draaide ook de campagne  een beetje rond dat cijfer . Het campagneteam verkocht 73 blauwe badmoesjen, met een genummerde button. 

Geen zotte verkopen voor hem, en ook geen grootschalige evenementen. 

Er werd wel een aloude TD georganiseer, en er waren steunkaarten te koop waarbij er een kans was om in Andalusië te gaan logeren. 

Er volgden nog enkele kleinschalige dingetjes, maar zijn campagne was zeker geen vuurwerkfestival.

Een Grote Badmoesj-show met een beperkt budget had Johan, de ouderdomsdeken van vanavond,  beloofd. En dat heeft hij ook waargemaakt. 

Badmoesj stond duidelijk met heel veel plezier op het podium. 

De show was er eentje die recht uit de teletijdmachine leek te komen, een echte ode aan oude carnavalstradities. 

Bij het nummer 'Zot zen doe gien zjier' speelde op de achtergrond een filmpje van de tijd toen ons volksfeest nog in zwart-wit werd gevierd. 

Johan bewees hier zeker dat minder poespas daarom niet minder plezier betekent, en tijdens zijn volgende nummer bracht hij de sfeer uit de carnavalshallen recht naar de Grote Markt : 'Oilsjt es de stad van men droeimen, want ik vier carnaval me aa' klonk het enthousiast.

Als laatste stunt bracht Badmoesj een aanpassing aan de 10 geboden, die er ineens 11 bleken te zijn. 'Oilsjteneers zen boos in oigen stee'. 

Een duidelijk genietende deelnemer liet de vonk overslaan op het massaal aanwezige publiek, dat ook zichtbaar de show kon smaken. 

 

🟥⬜️🟨

 

Nummertje twee in de rij werd Peter. 

Peter Van Keer (21/08/1975), een zelfstandig schrijnwerker en een gezin vormend met Evelien (zijn vrouw) en kinderen Julie, Lieze en Liano, was ooit terug te vinden bij Drasj, was voorzitter bij AKV Schiefregt'oever, en tegenwoordig is hij terug te vinden bij 'Bjien Swanjee'.

Peter had al eerder eens deelgenomen, in 2018, maar het mocht toen niet zijn. Het was toen prinsj Alex die met de eer ging lopen. 

Dit jaar waagt Peter dus opnieuw zijn kans. 

Er was een vrij gedurfd kledinglijn : een roze polo en grijze trui. Ook stickers (groot en klein) waren te bekomen bij het campagneteam.

Uiteraard volgde er ook nog een - driedaags - eetfestijn en een campagnebal, waarbij hij - als medewerker en decorbouwer - heel wat hulp kreeg 'uit het milieu'.

Ook Peter bracht een serieuze vleug nostalgie op de planken. Planken die trouwens heel netjes in mekaar gestoken waren, net als de show ... Een vakman blijft een vakman en in zijn eerste nummer, 'Van alle merten thois', berduidelijkte hij dat ook drukker Dirk Martens het anno 2024 zeker niet slecht zou doen als carnavalist ... 't Was immers ook nen carnavalist, nen artist, tot in de kist'. 

De Moorselse schrijnwerker toonde zijn vakmanschap tijdens de hele show. Alle facetten en ambachten van de carnavalsacademie passeerden, aangestuurd door een legioen supporters, de revue. 

De carnavalsambachten vormden dus de rode draad in zijn liedjes maar ook op het podium: Peter bracht prachtige decors en kostuums mee en gebruikte deze optimaal in zijn verhaal.

En tussendoor bewees hij ook nog eens een  geweldig goede danser te zijn. “Met ons hart en onze ziel, Vastelauved is in Oilsjt een stiel” 

De finale van Peter vat zowel zijn show als zijn passie perfect samen, ...  'Nen Oilsjteneer es ne krak in ze vak'

 

🟥⬜️🟨

Geen twee zonder drie, en dat werd meteen de gedoodverfde favoriet en winnaar van de 'prékiezink' in de Kat vorige week. Het gaat hier natuurlijk over 'de Sjalen'.

We schrijven 2022 ... Het land is volledig in de ban van de covid-pandemie en overal werden evenementen geschrapt. 

Zo ook in Aalst, waar de officiële stoeten, ajuinworp, bezemdans, voil janettenstoet, popverbranding, ... jammer genoeg niet zouden doorgaan. 

Eén opmerkelijk figuur zette zich recht : het was Karel Van De Winkel (26), alias Sjalen.

Hij werd één van de spilfiguren van het 'cafékescarnaval', een evenement dat in het leven geroepen werd door enkele carnavalisten om, geheel buiten het officiële om, toch nog wat te kunnen vieren. 

De officieuze Prins Carnaval kweet zich feilloos van zijn taak en werd in zowat elk geopend café gevraagd om een bezoekje te brengen, wat hij met plezier deed. Hij deed vele dingen trouwens samen met regerend prins Yvan, die omwille van Corona dus nog geen opvolger had.

Echt heel officieel stelde hij zich voor op 2 april in sportcentrum De Schreef.  Zijn troef? Ongetwijfeld zijn 'trompetjen' waar hij tijdens de campagne heel de stad mee in rep en roer zette. 

Nadat hij zich backstage nog als een 'would-be'-Rocky klaarmaakte, roze kamerjas incluis, greep hij al tijdens de eerste seconden van zijn show het publiek bij de keel. 

Vanuit een gezellige huiskamer, zijn familieleden waren uitgerust met merkwaardige en hilarische koppen, kwamen tot leven en het geheel leidde eigenlijk naar een musical. 

Een musical waarvan alle liedjes trouwens van zijn eigen hand komen ... er zit dus zeker talent in als songwriter ook!

Mochten niet ontbreken : dansende kiezen en een opgerold tapijt en jawel, een live trompetsolo die letterlijk een draaischijf met dansers in beweging zette.

Als individuele carnavalist speelt Sjalen vooral zijn liefde voor het feestvieren uit, geholpen door een bomvol podium, een krachtige stem en zijn onafscheidelijk geworden  trompetje

Hij had het beloofd, hij zou nooit eerder geziene dingen ten tonele brengen, en hij hield woord. 

We zagen een prachtige show, heel familiaal gebracht, die zeker tot de betere van de laatste jaren behoorde. 

Met de woorden “vriendschap en genegenheid is waar carnaval over gaat” eindigde Karel zijn show. 

'Iene kier in't joor komt den Ajoin zen droeimen oit', zong hij als afsluiter ... misschien zal dat voor hem vandaag dan zijn? 

  

🟥⬜️🟨

Geen twee zonder drie, maar ook geen drie zonder vier dit jaar. En deze nummer 4, ene zekere Seppe, werd ook hoog getipt.

Het gaat over Seppe Baeten (20/4/2006). Hij is laatstejaarsstudent secundair, met vooruitzichten op studies aan de hogeschool richting elektromechanica. 

Seppe is lid van AKV Bjein Swanjee, en dat al sedert hun oprichting in 2016. Eerder had hij al een carnavalsachtergrond bij AKV De Loizemaanen en wie denkt de naam 'Baeten' van ergens te kennen ... dat kan want vader Baeten was prins in 2003. 

Hem kennen we beter onder de naam 'Den Baal'. 

Ook bij Seppe stonden een succesvol campagnebal en een eetfestijn op het programma. 

Op het podium vanavond startte hij als levend standbeeld en eindigde als levende citymarketing.

Hij was heel vastberaden het podium opgeklommen en met een afgemeten show en een letterlijk hoogtepunt van twee spuitgasten die het publiek vanop een hoge ladder aanvuurden, bracht hij een ode aan de Aalstenaar die dag in dag uit in de weer is voor het jaarlijkse volksfeest. 

Inderdaad : 'Vastelauved stoot vedrom veer de deer' ... en iedereen weet wat hij daarmee wil zeggen.

Intussen maakte hij een wandeling door Aalst: van het toeristisch infokantoor tot de werkhallen. 

In zijn spoor: prachtige kostuums, indrukwekkende decors en een Prins-papa die fier een oogje in het zeil hield vanop het grote led-scherm. 

Een show volgens het boekje van deze piepjonge kandidaat die zeker bewees met 'de groten' te kunnen meedoen.

Hij sloot af met het mooie 'As onze prinsj de scepter zwoit' .. een ode aan ... de prins natuurlijk!

Deze show besloot meteen het officiële gedeelte voor wat betreft de kandidaten. Zij kunnen nu niets meer veranderen, verbeteren of weglaten. Wat gezegd is, is gezegd. Wat gezongen werd, werd gezongen. 

De vier kandidaten, hun dansers, decorbouwers, sleppendraugers in spé, ... ze konden allemaal eventjes uitrusten vooraleer het verdict zou vallen dat hun toekomst zou kunnen bepalen. 

🟥⬜️🟨

Wat volgde was de uitreiking van de Oorkondes voor de Winnaars van de stoet 2024 

Zo werden AKV Eirg, AKV Bedesterd en AKV De Schoitkitten in de bloemetjes gezet en mochten ze hun dans nog eens uitvoeren. 

🟥⬜️🟨

Zo rond 1u30 kwam dans eindelijk het verdict. We kregen de punten van de theoretische proeven te zien, en de doorslag werd uiteindelijk ook gegeven door de punten van de jury voor de show. 

Hierbij de cijfertjes : 

Theorie

Johan : 43/50

Peter  : 38/50

Sjalen : 47/50

Seppe : 39/50 

Sjalen aan de leiding dus, maar de show kon natuurlijk nog altijd de doorslag geven 

Punten van de jury voor de show : 

Johan : 167

Peter  : 208

Sjalen : 224

Seppe : 215

Het was bij de afroeping meteen duidelijk dat de nieuwe prins er een met klasse was, en de meeste punten binnenhaalde op beide categorieën. 

Voor de volledigheid de volledige einduitslag : 

Johan : 716 punten

Peter : 814 punten

Sjalen : 907 punten

Seppe : 839 punten

Karel 'Sjalen' Van de Winkel werd de nieuwe Prins Carnaval van Aalst. 

Hij haalde de verbluffende score van 907 op 1000. 

De 18-jarige Seppe Baeten werd tweede, Peter haalde de derde plaats en Johan mocht als vierde het lijstje afsluiten. 

Prins Vincent gaf aan zijn nieuwbakken opvolger alvast nog een goeie raad mee: "je bent Prins, voor de vaste en voor de losse groepen. Je bent Prins van iedereen, Prins Carnaval van Aalst."  

Hij overhandigde 'Sjalen' de scepter en zo is Karel officieel de nieuwe Prins Carnaval van Aalst.

Zowel in de periode voor als na carnaval bleef Sjalen heel actief. 

Bij elk feestje was hij aanwezig en ook op sociale media kon je er niet naast kijken. 

Zijn hilarische filmpjes zorgden meermaals voor een lach op het gezicht van de Aalstenaars. 

En hij schuwt ook 'het goede doel' niet. Hij zal immers ook als peter fungeren voor 'Levensloop 2025', een 24 uur durend evenement waarbij de kankerpatiënten centraal staan ...

'Ne prinsj me klas' dus, gelek as dammen zeggen ...

🟥⬜️🟨      🟥⬜️🟨       🟥⬜️🟨

Oilsjt ... Aalst ... of ... Aalzzt ?

4 September 2024 .... op diverse social media kanalen wordt heel druk gespeculeerd over foto's van een bord 'bebouwde kom' op verschillende plaatsen in Aalst. 

Op deze borden staat immers 'Aalzzt' en dat geeft aanleiding tot heel wat commentaren.

Soms gemeend vragende commentaren, maar - Aalst zou Aalst niet zijn - ook heel wat belachelijke hersenspinsels die dingen zagen waar ze er - uiteraard - niet waren... links leggen met het gemeentebestuur, met nationale politiek, met de hersencapaciteit van de gemiddelde Aalstenaar,  en ga zo maar door ...

De opmerking over onze gemiddelde hersencapaciteit werd al snel teniet gedaan door de ontdekking van dergelijke platen in Oozztende en nog enkele andere gemeenten. 

- Ne🤣nieve 😂Belsj zen exomes afgeleit🙃

- Mijn naam is haas (D'Haese) en ik weet van niks, haha!

- Misschien wordt het ludiek als alle geflitste boetes in hun bus vallen ...

- Ajist Aalst oilsjt aalzzt....das ale 4 tzelvede ma het eene is nugter en tander is onder invloed 😂🤣

- ...

Alle schrijf- en denkfouten in bovenstaande commentaren tonen vooral het ... euh ... intellect van de commentators, en dus niet de schrijfkunsten van ondergetekende 😎

De actie werd de afgelopen dagen dus gretig opgepikt en gedeeld door opmerkzame burgers in verschillende steden en lokte al heel wat leuke, dwaze en verbaasde reacties op.

Een beetje later werd alles duidelijk. 

Blijkbaar zat er helemaal geen politieke boodschap in verstopt,  en ging het ook niet over een nieuwe flitsstrategie ...

De rare gemeenteborden werden geplaatst door Manush Barvar, Lowie Vercraeye en Ruben Renaer, de oprichters van “BRAUZZ”. 

BRAUZZ is een Belgisch merk van ecologische schoonmaakproducten en heeft onlangs de indrukwekkende kaap van 1.000.000 vermeden plastic flessen overschreden! 

Als pioniers in duurzame schoonmaakproducten vierden ze deze prestatie met een ludieke actie in negen steden in Nederland en Vlaanderen, waaronder dus ook ons eigen  'Oilsjt'. 

Tijdens de onderzoeksfase botste het drietal op het feit dat de schoonmaakindustrie ironisch genoeg niet heel erg ‘schoon’ is. 

Dit komt vooral omdat schoonmaakproducten voornamelijk bestaan uit water, we spreken hier over tot wel 90%, en daarom ook verpakt worden in wegwerp plastic flessen. 

Ook de ingrediënten bevatten vaak heel erg agressieve, chemische componenten die vaak leiden tot allergische reacties. 

Verder bleek uit het onderzoek ook dat er weinig sprake is van innovatie binnen deze enorm grote industrietak. 

Tijdens de studies evolueerde het studentenproject van een fictief verhaal naar een businesscase die steeds realistischer werd om uit te voeren. 

Nog voor het afstuderen werd een samenwerking aangegaan met een ontwikkelingspartner voor de ontwikkeling van de eerste reeks producten, een pakket van 3 hervulbare oppervlakte reinigers. 

Sindsdien is het allemaal heel snel gegaan voor het merk en biedt het ondertussen een reeks innovatieve, effectieve en milieuvriendelijke, ultrageconcentreerde huishoudproducten aan, die wegwerpplastic, watertransport en schadelijke ingrediënten overbodig maken. .

De missie van BRAUZZ. is om duurzame consumptie voor iedereen mogelijk te maken door innovatieve producten te ontwikkelen en te verkopen die geen compromissen sluiten op het gebied van gemak, prijs en kwaliteit, de voornaamste voorwaarden die in acht genomen wordt door de doorsnee consument tijdens het aankopen.

Zoals gezegd dus geen politieke complotten maar wel een reclameboodschap, u kiest zelf of U ze goed vond of niet...

Wat zeker is ... het kwam in het nieuws en in de aandacht ... en da's het doel van reklame natuurlijk...

Wat nog zeker is ... we spreken hier dus over Oilsjt, iets minder over Aalst en al helemaal niet over Aalzzt...

Bronnen :

Brauzz.com

Oilsjt een weireldstad Facebook

Oilsjt een weireldstad Foto

Oostende Facebook 

Aalst! Facebook

Adolf De Buck (in memoriam)

31 augustus 2024: 40ste overlijdensverjaardag van deze populaire oud-Rode Duivel (8 caps) 

Adolf Emilius “Dolf” De Buck werd in Aalst geboren op 1 december 1920, sloot zich rond 1930 als jeugdspeler aan bij Eendracht Aalst en doorliep er alle jeugdcategorieën. 

Begin 1936 debuteerde de verdediger in het eerste elftal, toen de club in Derde Klasse speelde.                

In zijn eerste seizoen maakte De Buck deel uit van de ploeg die kampioen werd en naar Tweede Klasse promoveerde. 

In 1939 werden “den Iendracht” wederom kampioen en konden ze voor het eerst in hun bestaan stijgen naar de hoogste voetbalklasse.

De Belgische competitie lag toen - logischerwijs -voor een groot deel stil door de Tweede Wereldoorlog, maar in de zogenaamde  'noodkampioenschappen' kon Aalst zich toch steeds redden in de Eerste Klasse.                                                             

In 1947 zakten de ajuinen weliswaar terug naar de Tweede Klasse, vier jaar later in 1951 degradeerde wit-zwart zelfs naar Derde. 

Tussen 1945 en 1948 werd “Dolf” 16 keer geselecteerd voor de nationale ploeg (zelfs toen Eendracht Aalst in de Tweede Klasse uitkwam), en speelde uiteindelijk 8 interlands. 

Zijn debuutmatch was op 23 februari 1946 tegen Luxemburg. Deze vriendschappelijke match werd gewonnen met maar liefst 7-0.

Hierbij een afbeelding van 'Dolf' tijdens de ploegvoorstelling.

Zijn laatste 'cap' haalde hij op 6 juni 1948, toen België Frankrijk versloeg met 4-2.

Op 24 december 1951 werd Adolf gehuldigd voor zijn 500ste wedstrijd in hogere afdeling. Dit gebeurde voor de wedstrijd van Aalst tegen Oostende. 
De Buck kreeg er gezelschap van Willy De Neef die toen net kampioen van België geworden was in de atletiek. 

Het was niet altijd even gemakkelijk, maar toch bleef De Buck bij “den Iendracht”.

Tot in het seizoen 1955-1956 wanneer de Aalstenaar een punt zette achter zijn mooie voetballoopbaan. 

Hij speelde ruim 600 wedstrijden voor zijn club, waarvan 185 matchen in Eerste Klasse.

Hij scoorde, als verdediger, 23 doelpunten, een puike prestatie dus. 

In de latere jaren 50 zette hij zijn carrière verder als cafébaas. Zijn 'café sportlokaal' was terug te vinden op de Grote Markt in Aalst.  Tegenwoordig vinden we daar de McDonald's terug. 

Op 31 augustus 1984 overleed Adolf De Buck in “zijn” Aalst op amper 63-jarige leeftijd.

Bronnen : 

eu-football.info

belgiumsoccershistory.com

Adolf ploegopstelling 1946 via MadeInAalst

Reklame Sportlokaal 1950 via MadeInAalst

Huldiging 1951 via MadeInAalst

Eendracht Aalst Lede

Over de mooie geschiedenis en de tumultueuze teloorgang van de club is HIER meer te vinen 

In dit artikel gaat het over de wederopstanding van onze geliefde club, Eendracht Aalst, die nu verder voetbalt onder de nieuwe naam 'Eendracht Aalst Lede'.

Na de officiële bekendmaking van de nieuwe fusieclub EA-Lede, werd op 16 augustus 2024 met de verschillende partijen (bestuur en stad ) samen gezeten in het Pierre Cornelisstadion om enkele zaken te bespreken ter voorbereiding van het seizoen.

Een echt logo was er nog niet, gezien de naamsverandering pas volgend seizoen officieel kon doorgaan. 

Dit veranderde op 9 mei 2025 toen het nieuwe logo bekend gemaakt werd via de facebookpagina van de club.

De Supportersfederatie EA-Lede verduidelijkte in september 24 het moeilijke begin:

“De afgelopen weken werd met man en macht gewerkt om zowel het jeugdcentrum Zandberg als het Pierre Cornelisstadion in orde te krijgen voor de start van de eerste wedstrijden. 

Dankzij de hulp van veel vrijwilligers, de stadsdiensten en vele clubmedewerkers komt er stilaan licht aan het einde van de tunnel. 

Echter, moesten we constateren dat de staat van de staantribune het vandaag niet toelaat om op een kwalitatieve manier fans te ontvangen."

Gebrekkig sanitair, kantines met vochtproblemen en overwoekering van onkruid en planten zijn de grootste oorzaak van het probleem.

Enkele dagen later, op 19 augustus verschenen er zowel oproepen naar spelers, als naar trainers toe. Er was duidelijk nog veel werk om van deze fusieclub terug één geheel te maken. 

Uiteindelijk is het toch gelukt en 'het nieuwe'

EA Lede opende de competitie '24-'25 op 1 september 2024 met een overwinning tegen Jong Beerschot. Het werd 1-0.

De troepen van trainer Sandy Caseris hadden maar liefst 9 A-kernspelers uit de eigen jeugdopleiding in de rangen, iets waar men terecht fier op was en waar men dus ook duidelijk de vruchten van plukte.

In november stond de gloednieuwe ploeg immers in de top drie en het succes bleef duren. 

Op 21 februari 2025 werd de nieuwe raad van bestuur van Eendracht Aalst - Lede voorgesteld. 

Er werd ook meteen bekend gemaakt dat de

supporters mede-eigenaar worden van het nieuwe Iendracht Oilsjt-Lee

Het nieuwe verhaal van 'den Iendracht' krijgt dus een extra dimensie. 

Dit werd unaniem beslist door de 11 oprichtende aandeelhouders van de nieuwe club. 

De fans worden zo letterlijk en figuurlijk de twaalfde man binnen de club. 

De club heeft de afgelopen maanden intensief geluisterd naar de stem van de Eendracht supporters, die vaak jarenlang gefrustreerd waren over het gebrek aan inspraak. Beslissingen werden vroeger van bovenaf genomen, zonder consultatie van de achterban, wat leidde tot een breuk tussen club en supporters. 

Het nieuwe bestuur wil dat dus helemaal anders aanpakken en structureert daarom een unieke vorm van “fan ownership” via de toetreding van het net opgerichte ZwartWit vzw. 

De club zet zo verdere stappen in haar ontwikkeling.

Burgemeester Christoph D’Haese benadrukte hoe belangrijk dit was voor de stad: “Voor Aalst was het essentieel dat de club die in het Pierre Cornelisstadion speelt en de naam ‘Iendracht’ draagt, een sterke lokale verankering krijgt.

De club moet ook gesteund worden door onze lokale economie. Nu zeven ondernemers toetreden, is dat gelukt. Dit zorgt niet alleen voor financiële zekerheid, maar ook voor extra kennis en ervaring vanuit diverse domeinen om de club verder te professionaliseren. Dankzij deze stap kunnen we nu ook in gesprek gaan over een langdurige terbeschikkingstelling van het stadion en de terreinen.” 

Daarnaast heeft de club een nieuwe general manager aangesteld: David Pauwels. 

Hij was eerder sportief directeur bij FCV Dender en werkt momenteel voor de FIFA.

Na het faillissement van het oude Eendracht wilden de nieuwe investeerders een doorstart maken, en dit op een gezonde manier zonder al te gekke dingen te doen. 

Dat de club grote ambities heeft, mag duidelijk zijn. Men wil immers binnen de 5 jaar in 1e nationale spelen. 

Het vorige bestuur is intussen gevlucht en spoorloos. Tegen hen loopt een gerechtelijk onderzoek.

Het eerste seizoen eindigde de club op een verdienstelijke 8ste plaats in de rangschikking.

En er kwam nog meer goed nieuws.  

Eendracht Aalst Lede zou volgend seizoen immers terug kunnen rekenen op de harde kern. Deze bleef na het faillissement van de club weg uit het stadion, maar na een sabbatjaar wilden ze maar al te graag terug keren naar onze oude, getrouwe plek, het Pierre Cornelisstadion.

Onion Brigade, de bewuste harde kerk, melden het volgende :

"We hopen vurig dat we met deze wedergeboorte eindelijk kunnen verkrijgen waar we al tientallen jaren om vroegen: transparantie, communicatie en wederzijds respect. Eendracht Aalst zoals we het ooit gekend hebben, is niet meer. Maar net zoals de club kunnen ook wij voortbouwen op een sterke reputatie".

En het bleef niet bij beloftes. 2025 Betekende voor de nieuwe club een jaar met vele supporters, die toch de weg terugvonden naar het Pierre Cornelisstadion. 

Er werd een klein succesverhaal geboekt in de Beker van België, waar 'den Iendracht' het onderspit moest delven tegen Club Brugge.  

De 1/16 finale bleek net iets te hoog gegrepen, maar er werd goed gevoetbald, en da's het belangrijkste. Ook naar de toekomst toe, want het mag duidelijk blijken dat men wil bouwen aan een nieuwe, talentvolle ploeg met jonge spelers ... 

Na 16 matchen stond de ploeg op de derde plaats met 30 punten ... 7 minder dan leider Tempo Overijse en amper 1 puntje minder dan Voorde-Appelterre. 

8 Januari 2026 : Na de succesvolle doorstart van Eendracht Aalst Lede werden op initiatief van aandeelhouder Peter Temmerman de voorbije maanden gesprekken opgestart met Stad Aalst over een duurzame vernieuwing van het stadion, dat eigendom is van de stad. 

In een eerste fase is er onder meer een nieuwe zittribune voorzien, met safe standing, op de plaats van de huidige K-tribune.

23 januari 2026 ...  En toen was er weer (deftig) licht in het Pierre Cornelisstadion.  

De lichtinstallatie werd immers aangepakt en voortaan zorgen meer dan 25 spots voor een lichtsterkte van meer dan 300 lux, volledig conform de normen van de hoogste amateurafdeling.

Bronnen :

HLN lokaal

Facebookpagina Eendracht Aalst Lede 

PersRegioDender

Goeiedag radio

Website Eendracht Aalst Lede - Iendracht Veroit! https://share.google/3UNxWSl1uFl7BMs1B

Eendracht Aalst - Seizoen 2024-2025 - Failliet? Overname? Doortart?

Het was een hele saga, een thriller van jewelste : de perikelen en overname van ons geliefde 'Iendracht Oilsjt' door Turkse investeerders, dat uiteindelijk leidde tot het niet verkrijgen van licenties om over te gaan naar een hogere klasse, maar ook niet om te blijven spelen in de lagere afdelingen ...

Over de mooie geschiedenis van de club kan U HIER alles nalezen ... 

Dat overzicht gaat van bij de stichting tot 2024, het jaar van de waarheid ...  Is de eens zo geroemde club failliet? Wordt deze overgenomen? Komt er een doorstart? En wat met de Turkse investeerders? 

Elke dag verscheen er wel iets nieuws ...  tot 7 augustus ... THE END ...  

Een overzicht ... 

07/06/24 : De doodsteek? 

De club krijgt nu ook geen licentie voor nationaal voetbal van de controlecommissie. Den Iendracht kan wel nog in beroep gaan bij het BAS.

Provinciaal voetbal komt in ieder geval heel dichtbij voor de Aalstenaars.

23/06/24 : Iendracht Oilsjt supporters kuisen De Zandberg op….

Zondag rond 10u30 verzamelden supporters van EA aan het jeugdcomplex De Zandberg. De supportersclub Blacksideboys deed een oproep aan de supporters om het jeugdcomplex eens op te kuisen. Het zwerfvuil rond het complex werd opgeruimd, onkruid werd verwijderd en het gras werd gemaaid. Ook de voetbalvelden werden speelklaar gemaakt.

"Omdat ons Eendracht hart bloedt door het nieuws van de afgelopen weken en het bestuur ons in de steek heeft gelaten en hun nodige verantwoordelijkheid niet neemt op vele vlakken, was het hoog tijd dat de supporters zelf het nodige doen. Wat de toekomst zal brengen, weten we niet, maar onze jeugd kunnen en mogen we niet in de steek laten", aldus de supportersclub 'De Blacksideboys'.
Er zal ook aan het stadsbestuur gevraagd worden om de terreinen te onderhouden zodat de jeugd van EA een vlotte doorstart kan maken. 

26/06/24 : De stad heeft de beheersovereenkomst met voetbalclub E.A voor zowel het jeugdcomplex Zandberg als het Pierre Cornelisstadion beëindigd. 

Dit besluit is met unanimiteit door de Aalsterse gemeenteraad genomen vanwege ernstige incidenten en structurele tekortkomingen binnen de club. 

"Als stad kijken we al langer uiterst kritisch naar de aansturing van de club door het bestuur. Bij elk incident hebben we verantwoording opgevraagd en bijsturing geëist, maar het heeft helaas niet mogen baten. Nu alles wijst in de richting van degradatie, is het aan de stad om in te grijpen. We werken nu met spoed aan een alternatief plan," aldus burgemeester Christoph D’Haese en schepen van Sport, Matthias De Ridder .

Volgens de beheersovereenkomst tussen de stad en EA wordt de huurovereenkomst automatisch ontbonden als de club niet langer in een nationale afdeling speelt.

 “Alles wijst in de richting van een degradatie van voetbalclub EA naar 1ste provinciale . Gelet op de deadlines die Voetbal Vlaanderen hanteert voor het vaststellen van de kalender van een volgend seizoen, is dit de laatste gemeenteraad waarbij de stad kan beslissen om de huidige beheersovereenkomsten inzake Pierre Cornelisstadion en Zandberg nog te beëindigen. Op die manier hoopt de stad voetbal in het volgende seizoen nog mogelijk te maken op beide sites,” zegt de burgemeester.

"Voor het jeugdcomplex Zandberg is de overeenkomst ontbonden omdat de voetbalactiviteiten daar niet langer ten dienste staan van de jeugdwerking voor de Aalsterse bevolking. Er zijn duidelijke redenen voor deze beslissing,” legt schepen van Sport Matthias De Ridder uit. “Meer dan de helft van de jeugdspelers heeft zich al uitgeschreven, het jeugdcomplex wordt slecht onderhouden waardoor jeugdvoetbal onmogelijk wordt, de gasaansluiting werd tijdens het seizoen afgesloten en de jeugdcel werd ontslagen, wat leidde tot een ernstig kwaliteitsverlies. Ook is er een vechtpartij geweest in de kantine waarbij geen passende maatregelen zijn genomen om de veiligheid van de spelers te garanderen en blijft de club in gebreke met het betalen van schulden aan o.a. de stad.”

Burgemeester D’Haese en schepen van Sport De Ridder betreuren de situatie, maar benadrukken dat deze maatregelen noodzakelijk zijn om de orde te herstellen. 

“De stad is nu volledig gericht op het voortzetten van de voetbalactiviteiten in een nieuwe vorm, met speciale aandacht voor de jeugdwerking. Alle noodzakelijke onderhoudswerken, die eigenlijk de verantwoordelijkheid van het bestuur waren, zullen nu door de stad worden uitgevoerd om een vlotte doorstart mogelijk te maken.”

26/06/24 : Het bestuur van EA geeft uitleg via sociale media en legt de schuld bij de stad;

Het bestuur geeft meer uitleg : Allereerst willen we al onze supporters geruststellen die zich zorgen maken over het voortbestaan van onze club. Onze club zal, zoals altijd, blijven bestaan en sterk doorgaan. 

Volgens het bestuur hebben de burgemeester en schepen van sport de Aalsterse club tegen gewerkt. 

Ons bestuur was een week in dialoog met schepen van sport Matthias De Ridder om de licentieproblemen van onze club op te lossen en de toekomst veilig te stellen. Echter, in de gesprekken van gisteren, die tot dan toe positief verliepen, begrepen we dat de gemeente onze club niet zou ondersteunen en niet wilde. 

We willen benadrukken dat de belangrijkste reden voor het niet verkrijgen van de licentie de vuile spelletjes achter gesloten deuren zijn, en we beschuldigen de stad hiervan. 

Hoewel clubs in voorgaande seizoenen diep in de schulden zaten en toch een licentie kregen, is onze club, ondanks een investering van 2 miljoen euro dit seizoen, geen licentie gegeven door de gemeente. 

De burgemeester en de schepen van sport hebben vanaf de eerste dag racisme, vijandigheid en kwaadwilligheid jegens ons toegepast om hun verkiezingen te winnen, wat de oorzaak is van de huidige situatie van deze mooie club. 

Door de stad werd vanaf het begin het plan uitgevoerd om onze club tegen te werken door geen licentie te verstrekken. Schepen Matthias De Ridder zei een dag na de kampioenswedstrijd in de pers dat we de licentie toch niet zouden krijgen, wat betekende dat ze ons de licentie niet zouden laten verkrijgen. 

Wij waren ons vanaf de eerste dag van alles bewust en wilden jullie dit vertellen om jullie wakker te maken. Wij kwamen om de slapende reus wakker te maken, maar we zien dat deze burgemeester en zijn handlangers deze reus blijven laten slapen. Het lijkt erop dat jullie deze spelletjes van de stad hebben geloofd, wat triest is voor jullie.

Wij hebben 90% van de schulden van deze club afbetaald en hierin geïnvesteerd, maar we hebben gezien dat er hier politieke spelletjes en politieke belangen zijn. Ondanks dat we alle betalingen voor de licentie zonder enige tekortkomingen hebben gedaan, kregen we op een vreemde manier een afwijzing. 

Niet alleen de licentie voor de hogere divisie, maar zelfs voor dezelfde en lagere divisies werd ons geweigerd. Het doel van de gemeente is om de club naar P1 te laten degraderen en het stadion en de faciliteiten van de club over te nemen. 

De stad denkt dat ze ons kwaad doen, maar helaas doen ze dit aan EA en zijn supporters. Sinds het begin van het seizoen werden er constant vuile berichten over onze club verspreid en de smaadcampagnes hielden nooit op. 

Het echte doel van de stad was om het stadionproject niet te laten uitvoeren door het bouwbedrijf van Patrick Le Juste en dit bedrijf failliet te laten gaan om de faciliteiten en het stadion van onze club over te nemen. 

Er zijn bewijzen dat Matthias De Ridder alle bedrijven in de stad heeft gebeld en gezegd heeft dat als ze vorderingen hebben op de club uit voorgaande jaren, ze naar de rechter moeten stappen. Handelaars die jarenlang hun rekeningen niet hebben ontvangen, werden door de acties van de stad geconfronteerd met honderden duizenden euro’s aan schulden, die werden afbetaald.

Ten slotte zijn de Turken er niet meer, nu zullen de Vlamingen, dat wil zeggen jullie, de club besturen. Maar vanaf vandaag, als de stad de club opnieuw met slechte bedoelingen behandelt, zullen ze zien dat de club sluit en zullen ze de enige verantwoordelijke zijn.

27/06/24 : Voorzitter Vooruit Oilsjt hoopt op betere samenwerking tussen stadsbestuur en E.A. 

John Hendryckx, voorzitter van Vooruit Oilsjt en supporter van den Iendracht  vindt samen met vele anderen, dat het gevoel van hun liefde voor de Oilsjterse voetbalclub misbruikt en verraden is door hen die ze moesten koesteren. 

“Ondanks het sportieve succes, waarbij wij als twaalfde man achter onze ploeg stonden en zelfs kampioen speelden, liet het management en bestuur van de club ons keer op keer in de steek met beslissingen gedreven door eigenbelang en winstbejag", aldus John. 

"De recente beslissing van de gemeenteraad om de beheersovereenkomst met E.A. te beëindigen, gesteund door zowel meerderheid als oppositie, was misschien de enige juiste uitweg uit deze trieste saga. Echter, de weg naar deze uitkomst was allesbehalve helder en roept de vraag op of de stad niet meer had kunnen doen om de ontrafeling van deze eens zo trotse club te voorkomen. In dit licht lijkt de huidige positie van de schepen van sport en de burgemeester, die zich nu opwerpen als redders, zowel jammerlijk als te laat. Waar waren deze stadsleiders toen we hen het meest nodig hadden?" vraagt Hendryckx zich af. 

“Hun afwezigheid in het stadion gedurende deze tumultueuze tijden spreekt boekdelen over hun werkelijke betrokkenheid bij de club. Het pijnlijke is dat er geen poging tot het zoek naar oplossingen of betuiging van steun werd getoond door het stadsbestuur tot de zaken al te ver waren geëscaleerd. De oplossing voor Iendracht Oilsjt kan wellicht komen van lokale ondernemers die met de steun van onze fantastische supporters de club een nieuw leven willen inblazen. Het is cruciaal dat deze potentiële overnemers zo snel mogelijk de dialoog aangaan met de verantwoordelijken van de supportersclubs. De passie van de Oilsjterse supporters is immers altijd een drijvende kracht geweest achter het succes van de club. Nu rust de verantwoordelijkheid op de schouders van de stad om Iendracht Oilsjt  te redden. Mogelijk door een fusie of een nieuwe start in een lagere categorie. Hoewel dit een schrale troost is, is de belofte van de stad om de nodige werken uit te voeren ter ondersteuning van de jeugd en de eerste ploeg een lichtpuntje. Daarnaast mogen we de Ladies van Iendracht Oilsjt  niet vergeten. Zij hebben het hele seizoen gestreden ondanks dat zij door het bestuur werden behandeld als een ongewenst aanhangsel. Het is hoog tijd dat ook zij de steun krijgen die ze verdienen voor een nieuwe start. Als stad en gemeenschap moeten we nu meer dan ooit samenkomen om onze club te ondersteunen en opnieuw op te bouwen, met de hoop dat den Iendracht weer een bron van trots kan worden, niet alleen voor haar supporters, maar voor de hele stad Oilsjt”.

27 juni 2024 (iets later op de dag) :  Reactie op geruchten samenwerking E.A. en Jong Lede:

Naar aanleiding van de recente berichten in de pers wil  schepen van Sport  enige duidelijkheid verschaffen over de lopende gesprekken en de huidige stand van zaken.  

"Er zijn meerdere mogelijke pistes voor volgend seizoen, het ene al wenselijker dan het andere. Zoals steeds benadrukt, is de jeugd onze eerste zorg. Vanuit die optiek tasten we op heden het meest wenselijke scenario af. 

Het klopt dat er gesprekken gaande zijn tussen het stadsbestuur en Jong Lede. Wij kunnen bevestigen dat deze gesprekken in goede verstandhouding verlopen. Om die goede verstandhouding niet in het gedrang te brengen, zal ik hierna geen uitspraken meer doen tot er meer duidelijkheid is. 

Het is belangrijk te benadrukken dat we momenteel nog steeds tegengehouden worden door het bestuur van Eendracht Aalst. Zolang het doek daar niet gevallen is, kunnen wij moeilijk een nieuw hoofdstuk voor Eendracht Aalst beginnen. 

Ondanks het feit dat zij niet langer kunnen beschikken over het Pierre Cornelisstadion en Zandberg, weten we dat zij een ploeg hebben ingeschreven in 1ste Provinciale onder stamnummer 90.  

Er is op vandaag dus nog niets concreet of zeker. Er is nog niets getekend. In het belang van een toekomst voor de club, en vooral de jeugd, vraag ik daarom aan eenieder terughoudendheid om de gesprekken alle kansen te bieden op succes.", aldus de schepen.

27 juni 2024 : Nog iets later op de dag was het weer de beurt aan het bestuur, dat duidelijk niet wil terugtreden,  hoewel het de stad van racisme verwijt. 

**Verklaring van het Bestuur van Eendracht Aalst**

"Beste supporters,

Eendracht Aalst blijft Eendracht Aalst! Wij willen geen fusie aangaan met welke club dan ook en we zullen ons stamnummer 90 behouden, zelfs als dat betekent dat we helemaal onderaan opnieuw moeten beginnen.  Wij staan open voor alle gesprekken met de stad Aalst en dit ter behoud van de ziel van de club en stad.

Een fusie is voor ons dus geen optie.  Het opofferen van het stamnummer 90 is voor ons niet aanvaardbaar.  Het behoud van de vier sterren IP-label en de doorgroei vanuit de jeugdopleiding is tevens onze absolute prioriteit.

We hopen dan ook dat de stad Aalst samen met ons constructief nadenkt.

Dit is de club van de supporters sinds 1919 en wij zullen ervoor zorgen dat dit zo blijft. Samen met jullie steun,en hopelijk de stad Aalst,  zullen we ervoor zorgen dat deze club blijft bestaan.

Met sportieve groeten,

Het Bestuur van Eendracht Aalst.

02 juli 2024 : grote kuis op Zandberg en gesprekken tot fusie met Jong Lede 

De gesprekken tussen de stad Aalst en voetbalclub Jong Lede over een samenwerking om een nieuwe club te beginnen, gaan de goeie kant op. Dat is ook te zien aan jeugdcomplex Zandberg, de thuisbasis van de jeugd van Eendracht Aalst. Daar is sinds deze ochtend een enorme bedrijvigheid om de terreinen terug spik en span te krijgen. Ook al proberen de Turkse investeerders, die officieel geen toegang meer hebben tot het complex, nog roet in het eten te gooien door alsnog lidgelden te claimen

4 Juli 2024 : Pierre Cornelisstadion één grote puinhoop.  Toegangen nu afgesloten.

"De situatie in het Pierre Cornelisstadion is absurd”, Zegt schepen van sport De Ridder.

"De thuisbasis van Eendracht Aalst ligt er momenteel wel heel belabberd bij. Het gras is er — net zoals op jeugdcomplex Zandberg — al lange tijd niet gemaaid. 

Het lange gras waait er lustig mee met de wind. Een rondgang door het stadion levert nog wel meer vreemde beelden op: in de business seats ligt een dode half opgegeten duif, in het secretariaat van de club lijkt alles plotsklaps achtergelaten na een wild feestje, en we treffen zowaar handboeien aan. Hoe is het zover kunnen komen?"

De sloten van het Pierre Cornelisstadion werden in elk geval vervangen,  zodat de Turkse investeerders zich nu ook echt geen toegang meer kunnen verschaffen tot de gebouwen en terreinen. 

5 Juli 2024 : Turkse investeerders reageren : geen failliet van de club.

Een dag nadat de stad Aalst de sloten van het Pierre Cornelisstadion liet vervangen en de Turkse ‘investeerders’ samen met' hun' Eendracht Aalst dus op straat staan, sturen die opnieuw een communiqué de wereld in. 

Aan blufpoker ook deze keer opnieuw geen gebrek: “Het faillissement van de SC Eendracht Aalst is dit jaar, volgend jaar en op geen enkel moment aan de orde.”

Er is dus nog meer onduidelijkheid, en dit net voor de seizoenstart. 

We hebben immers hét EA van 'de eigenaars ', niemand weet nog wie dat zijn blijkbaar.  Deze heeft nog altijd stamnummer 90 en zou het seizoen starten in provinciale. Waar,  hoe en met wie is een raadsel. 

En er is de club,  voorlopig 'zonder naam of details' die zou fusioneren en in het Pierre Cornelisstadion terecht kan,  weliswaar met een ander stamnummer...

11 juli 2024 : Kan het nog gekker... Verklaring van 'hét bestuur'

Het lijkt nu wel écht de absurde ontknoping van een hallucinant verhaal dat Aalst en vooral de supporters van Eendracht Aalst al een heel voetbalseizoen in de ban houdt. 

Het clubbestuur van Eendracht Aalst, de Turkse investeerders dus, kondigen aan dat hun eerste ploeg komend seizoen haar thuismatchen speelt op ... Heusden-Zolder. In het verre Limburg dus.

“Nadat het Pierre Cornelisstadion door de stad Aalst werd ontnomen en toegewezen aan Jong Lede, is het nu duidelijk waar Eendracht Aalst komend seizoen zijn wedstrijden zal spelen”, zegt de club. 

“SC Eendracht Aalst heeft aan Voetbal Vlaanderen doorgegeven dat ze met de eerste ploeg heren zullen spelen op het volgende adres: Valentinusstraat 59 in Heusden-Zolder".

Het huidige bestuur dankt Matthias De Ridder (sportschepen) en de stad omdat ze onze eerste ploeg hebben gedwongen om onze wedstrijden kilometers ver weg te spelen. De reden dat we een stadion ver weg hebben moeten regelen is omdat de stad Aalst andere steden in de buurt heeft bevolen om alle contact met ons te verbreken of te vermijden.”

“Onze club zal nu zo snel mogelijk beginnen met het aantrekken van nieuwe spelers om mee te groeien naar het kampioenschap en we zullen onze wedstrijden dus spelen in Heusden-Zolder”, zegt Eendracht Aalst.

Ter info : Het stadion in Heusden-Zolder ligt op 117 kilometer rijden van het Pierre Cornelisstadion, anderhalf uur met de auto. 

De supporters reageren op sociale media dan ook verbaasd en vaak ook een tikkeltje sarcastisch. “Mag ik dan met iemand meerijden?”, is te lezen. “Is dat voor de thuismatchen dan met shuttlebussen? “, vraagt een andere zich af.

Of het effectief zover komt, is maar zeer de vraag. 

De verhuis van een club moet volgens de reglementering immers naar een voetbalveld binnen een straal van 30 kilometer, en dat is hier dus overduidelijk niet het geval. 

“Dit kan natuurlijk niet en zal aan de club dan ook eerstdaags officieel bevestigd worden. Je kan in bepaalde omstandigheden uitwijken met je club, maar dan kan je maximaal 30km van je vorig terrein spelen. Heusden-Zolder ligt meer dan 100km verder. 

Wat heeft dit voor zin? 

Gaat dit nog over jeugd- en amateurvoetbal? 

Tot op heden hebben zij nog steeds geen terrein en zij zullen van ons een scherpe deadline krijgen om schriftelijk akkoord te geven van een terrein, conform het reglement en 30km regel, waar ze op kunnen spelen. Anders stopt het verhaal”, zegt woordvoerder Nand De Klerck van Voetbal Vlaanderen. 

“De club moet een veld vinden voor de eerste reguliere wedstrijd in de Beker van Oost-Vlaanderen anders wordt ze uit competitie genomen en mag ze zowel in de beker als in de competitie in eerste provinciale geen wedstrijden meer spelen. 

De eerste wedstrijd is een bekermatch op 28 juli.”

11 juli 2024   Ondertussen aan de andere kant van het land...

In Limburg vallen ze compleet in de lucht. Volgens de schepen van Sport van Heusden-Zolder is FC Anadol, de desbetreffende club, niet op de hoogte van de plannen van Eendracht Aalst.

11 juli 2024   En later op de dag de volgende melding van het Aalsterse stadsbestuur...

"Voetballen in Limburg? Dat is onrealistisch. De kans is groter dat er volgend seizoen wel gewoon wordt gevoetbald in het stadion van Eendracht Aalst. De stad zit daarvoor nog altijd samen met voetbalclub Jong Lede".

12 juli 2024 ... Een nieuwe start ?

Eendracht Aalst en het stamnummer 90 lijken nu echt ten dode opgeschreven, maar het voetbal in Aalst is dat blijkbaar niet. Op de Zandberg werd vandaag immers de start van een nieuwe club aangekondigd.

Ook komend seizoen zal er op de site Zandberg jeugdvoetbal mogelijk zijn, met dank aan KVC Jong Lede en diverse Aalsterse ondernemers, in samenwerking met stad Aalst. 

"Kinderen en jongeren die graag in Aalst hun hobby willen blijven beoefenen, hoeven dus niet te verhuizen naar een andere locatie”, zegt Sportschepen De Ridder.

Dus al helemaal niet naar Heusden-Zolder, zoals de Turkse eigenaars gisteren aankondigden.

Er komt een infomoment voor jeugdspelers, ouders, vrijwilligers en coaches op Zandberg op woensdag 17 juli om 19u.

Er komt een infomoment voor supporters op vrijdag 19 juli om 18u in het Pierre Cornelisstadion.

12 juli 2024  Ondertussen...

Voetbal Vlaanderen geeft de Turkse bestuurders van Eendracht Aalst nog een week om een voetbalveld te vinden. 

Eerder deze week zette Voetbal Vlaanderen die deadline nog op 28 juli. “Maar we kunnen niet zo lang wachten”, zegt woordvoerder Nand De Klerck.

15 juli 2024 : ook Jean-Marie Pfaff komt in the picture 

Jean-Marie Pfaff, die als jeugdspeler nog de kleuren van Eendracht Aalst verdedigde en wiens familie een 'Aalsters verleden' heeft (zie hiervoor HIER), was afgelopen weekend in Aalst. Op de Chipkafeesten nam hij de micro en zei hij tegen het publiek dat hij graag zou helpen bij de heropbouw van Eendracht Aalst.

Burgemeester Christoph D’Haese is dat idee zeker genegen. “Het is al lang geen geheim meer dat Jean-Marie Pfaff en ikzelf geregeld met elkaar bellen en overleggen. Beiden zijn we zeer begaan met de toekomst van Eendracht Aalst. Zelf heb ik ongelooflijk veel waardering voor Jean-Marie en zijn familie. Vanop de rechteroever van deze stad heeft hij het gemaakt in het leven en ik blijf daar veel respect voor hebben. Vandaag keurde het College van burgemeester en schepenen alvast het ontwerp van intentieverklaring tussen vzw KVS Jong Lede, heel wat vooraanstaande ondernemers, gegroepeerd in een Aalsterse vennotengroep en de stad Aalst goed”, aldus de burgervader.

"Er werd en wordt heel wat werk verzet voor en achter de schermen, altijd met één doel voor ogen: Eendracht Aalst redden, zowel in haar Aalsters DNA als in haar jeugdwerking. Jean-Marie Pfaff beschikt over zoveel connecties en ervaring dat hij – wat mij betreft – een persoon is die zeker samen met de andere ondernemers en de stad Aalst, mee kan schrijven aan het verhaal van de nieuwe toekomst voor Eendracht Aalst. De intentieovereenkomst wordt de komende dagen en weken nog verder uitgewerkt.”

17 juli 2024 : Ondertussen zit het Turkse bestuur ook niet stil ....

Verrassende wending in het verhaal rond Eendracht Aalst. Dat lijkt op een overeenkomst af te stevenen met Anatolia Gent. 

Idris Özdemir, voorzitter van de club, zou met de 'Turkse Ajuinen' een overeenkomst hebben en hen in de Kloosterstraat in Merelbeke te laten spelen, meteen ook de nieuwe thuishaven van Anatolia Gent.

“We hebben vorige week al contact gehad met Aalst en daarin lieten ze hun interesse blijken om in Merelbeke te spelen. We zaten rond tafel met de club en bereikten een overeenkomst. Concreet betekent dit dat Aalst in Merelbeke zijn thuiswedstrijden zou spelen. Of de club ook in Merelbeke zou kunnen trainen, moeten we nog nader bekijken. Maar de overeenkomst werd vanavond beklonken en daarmee lijkt Aalst de deadline te halen om een nieuwe thuishaven te melden aan Voetbal Vlaanderen.”

17 juli 2024 : Ondertussen aan de Zandberg 

"Vanaf het seizoen 2025 - 2026 verandert Jong Lede vermoedelijk de naam in Eendracht Aalst - Lede. 

De clubkleuren? Wit-zwart van Eendracht Aalst en wit-groen van Jong Lede". 

Dat kreeg een volle kantine van jeugdcomplex Zandberg te horen tijdens een infovergadering voor ouders van jeugdspelers. 

Stad Aalst, het bestuur van Jong Lede en de lokale ondernemers stelden daar hun nieuw project voor.

 “Wie al lidgeld betaalde aan stamnummer 90, moet bij ons niet meer betalen.”

18 juli 2024 ... infovergadering naar de supporters toe.

“Na de infovergadering op het jeugdsportcomplex Zandberg omtrent de jeugdwerking daar, zal er op vrijdag 19 juli om 18 uur in het Pierre Cornelisstadion een infovergadering doorgaan omtrent de toekomstplannen voor de eerste ploeg in het stadion. 

Mensen die de infovergadering in het stadion zelf wensen bij te wonen, kunnen plaats nemen in de tribunes A of G. 

Met dank aan Jong Lede wordt achteraf nog een drankje aangeboden in de cafétaria.

Er is ook een livestream voorzien door TV Oost. Deze kan gevolgd worden via de Facebook-pagina van TV Oost”, zegt sportschepen De Ridder.

19 juli 2024 : de Turkse investeerders maken zich per dag belachelijker. EA ook niet welkom in Merelbeke !

Egbert Lachaert, schepen van Sport in Merelbeke, plaatst enkele vraagtekens achter de verhuis van Eendracht Aalst naar een voetbalveld in Merelbeke. “We vernamen het in de krant”, zegt hij.

De gemeente laat weten niet op de hoogte te zijn. 

“Heksenjacht of niet, over deze saga mogen een aantal punten op de i gezet worden. 

De gemeente Merelbeke werd op geen enkele manier betrokken of verwittigd dat een verhuis naar de Kloosterstraat door Eendracht Aalst er aan kwam. We vernamen dit in de krant, terwijl wedstrijden van Aalst voordien in Merelbeke altijd als risicowedstrijd werden beschouwd. Voetbal Vlaanderen moet het veld nog inspecteren en de gemeente maakt op dit moment een risicoanalyse. Dat zal bepalen of dit verhaal kan doorgaan. 

Sta me toe te zeggen dat de manier waarop deze verhuis aangepakt is, veel bedenkingen oproept en we op geen enkele manier willen dat de veiligheid en de rust van de omgeving in het gedrang komt”, zegt Sportschepen Egbert Lachaert.

19 juli,  beetje later op de dag...  Voetbal Vlaanderen geeft okay,  onder voorbehoud...

"Ook Voetbal Vlaanderen bekijkt de zaak nog”, zegt Lachaert, de burgemeester van Merelbrke, vandaag. 

“Dat we hier als bestuur niet tevreden over zijn, is een open deur in trappen. We betreuren bovendien dat een traditieclub als Eendracht Aalst op een erg kunstmatige manier verhuisd wordt. Binnenkort komen we wellicht met meer nieuws”, zegt hij.

19 juli 2024 - 18:00 Verklaring in het Pierre Cornelisstadion 

De spreekwoordelijke kogel is door de kerk.  Volgens het stadsbestuur,  bestuur van Jong Lede en de lokale investeerders speelt het enige echte 'Eendracht Aalst Lede' (de ploeg van 't stad en van de supporters) vanaf nu in het Pierre Cornelisstadion en dat in derde provinciale afdeling. 

De jeugd krijgt een prominente plaats en ook naar de vrouwen toe gaat men bekijken wat nog mogelijk is.

Thuis zou de ploeg spelen in het vertrouwde wit en zwart.  Voir de uitmatchen komt het groen van Jong Lede dan weer in the picture. 

Dit alles werd verkondigd tijdens een infomoment in het stadion.

De naamsverandering kan pas volgend seizoen doorgevoerd worden, gezien de deadline hiervoor verstreken is.

Zien wat de Turken daar nog tegen in te brengen hebben,  want zij bezitten officieel nog stamnummer en naam van de club. 

19 juli 2024 : Het duurde inderdaad niet lang of men verspreidde een sarcastische  felicitatie en een ongeziene dreiging 

"Hierbij feliciteren wij de burgemeester van Aalst, onze schepen van Sport en Valckenier, die een jaar lang leugens in de pers lieten publiceren, met hun toetreding tot het nieuwe bestuur van KVC Jong Lede. We hopen dat ze succesvol zullen zijn bij KVC Jong Lede. Een handjevol verraders die vandaag in het stadion zijn verzameld en de licentie van deze historische club hebben belemmerd, terwijl ze de bevolking met hun leugens hebben misleid.

Deze mensen kunnen en mogen geen beslissingen nemen namens Eendracht Aalst. 

Enkel wij kunnen beslissen over de toekomst van Eendracht Aalst, club met stamnummer 90 die niet failliet kan verklaard worden. Als we overwegen om te fuseren, zullen we dat doen met clubs die in de hoogste competities spelen. 

Over enkele dagen zal er een aankondiging zijn inzake verrassende ontwikkelingen hierover.

Volgende week starten we met onze jeugdopleiding (IP niveau) van Eendracht Aalst in Zandberg, waarbij we onze wettelijke rechten zullen uitoefenen. Club met stamnummer 90, Eendracht Aalst, zal voor altijd blijven bestaan. 

Laat daar geen twijfel over bestaan…"

22 juli 2024... De Turkse dreiging meteen ontkracht 

Afgelopen weekend nog stuurde Eendracht Aalst - de versie met stamnummer 90 - een misleidend bericht naar ouders van jeudgspelers waarbij geclaimd werd dat de trainingen weldra zullen starten op Zandberg. Alleen, stamnummer 90 mag geen gebruik meer maken van jeugdcomplex Zandberg...  

De dreiging als zouden ze hun wettelijke rechten uitoefenen draaien op niks uit gezien ook Voetbal Vlaanderen zich niet laat intimideren. 

Nand De Klerck van Voetbal Vlaanderen bevestigt :  

“Wat betreft de jeugdploegen, heeft de club geen toegang meer tot de terreinen gelegen op de campus Zandberg. 

Dit is ons meermaals officieel bevestigd door de eigenaar van de terreinen, de stad Aalst.

Eendracht Aalst met stamnummer 90 zal voor het seizoen 2024-2025 geen enkel jeugdteam kunnen inschrijven gezien ze geen terrein dat de club mag gebruiken, heeft opgegeven voor 19 juli om 12 uur. 

De club Eendracht Aalst (stamnummer 90) zal dus géén jeugdvoetbal kunnen aanbieden volgend seizoen”, zegt Voetbal Vlaanderen. Op Zandberg speelt de jeugd van het nieuwe project dat Jong Lede, de stad Aalst en enkele lokale ondernemers zijn gestart. Jeugdspelers die daar willen aansluiten vinden alle informatie daarover op www.jeugdzandberg.be.

Voor wat betreft een eerste ploeg werd door datzelfde Voetbal Vlaanderen eerder dan wel groen licht gegeven,  onder voorbehoud van de beslissing van de gemeente Merelbeke (die in eersteinstantie niets wist van de intenties ol daar te gaan spelen) ...

22 juli 2024 : en dat fameuze bestuur ? Dat blijft intussen liegen dat het een lieve lust is ...

Het bestuur van Eendracht Aalst met stamnummer 90 heeft opnieuw een - op zijn zachtst gezegd - misleidend bericht gestuurd naar ouders van jeugdspelers. 

De ene leugen volgt immers de andere op in de mededelingen, van de aankondiging dat de wedstrijdshirts deze week gepast zullen worden op jeugdcomplex Zandberg tot zelfs excuses namens de stad Aalst. 

“Waanzin”, reageert sportschepen Matthias De Ridder

24 juli 2024 : plannen zijn nu toe aan concrete uitvoeringen.

Op woensdag 31 juli is er een oefenmatch tussen TK Meldert en Eendracht Aalst-Lede op het veld van Meldert.

Het zal de eerste match zijn van 'het nieuwe' Eendracht Aalst-Lede, dat officieel dit seizoen nog altijd gewoon Jong Lede blijft. 

De spelersgroep van trainer Sandy Caseris telt maar liefst 10 spelers uit de eigen jeugdopleiding in eigen rangen. Iets waar men terecht fier op is. 

De eerste échte thuismatch is op zondag 1 september om 15 uur tegen Beerschot VA II en zal in het Pierre Cornelisstadion plaatsvinden.

29 juli 2024 ...  Het blijft duren...

De voetbalclubs uit eerste provinciale willen liever niet tegen Eendracht Aalst spelen volgend seizoen. 

Dat hebben ze per brief laten weten aan Voetbal Vlaanderen. 

Door de extrasportieve degradatie van Aalst kan een andere club, SK Vlaamse Ardennen, niet beginnen in de reeks. 

En dat vinden de andere clubs niet kunnen. 

SK Vlaamse Ardennen is een betrouwbare club, met een jarenlange traditie en uitstekende werking. Niet bepaald dingen waarover Eendracht Aalst op dit moment beschikt. 

De clubs vragen dan ook met aandrang om Aalst te weren. En als het echt niet anders kan, dan moet ook Vlaamse Ardennen nog toegevoegd worden aan de reeks...

30 juli 2024 ... Tja...

Philippe Rosier, CEO van Voetbal Vlaanderen, begrijpt dat de beslissing niet logisch aanvoelt, maar vindt wel dat het reglement nageleefd moet worden. "Als we toelaten dat Vlaamse Ardennen een uitzondering krijgt, kan dit een precedent scheppen en dat kan niet de bedoeling zijn."

KSK Vlaamse Ardennen ging eerder al in beroep tegen zijn degradatie, maar de club kreeg ongelijk bij het Belgisch Arbitragehof. Voetbal Vlaanderen hoopt dan ook dat de clubs zich neerleggen bij die beslissing.

30 juli 2024 : het (Turkse) bestuur maakt zich via hun Facebook - alweer- belachelijk met hun 'communicatie'. 't Is echt te zot voor woorden. 

Uitleg over naam- en logorechten (octrooi):

De oprichters van de projectclub "JONG LEDE & STAD AALST" hadden op 26 juni een poging gedaan en een aanvraag ingediend bij een octrooibureau om de naam Eendracht Aalst over te nemen, omdat ze dachten dat de club failliet zou gaan en de naam vrij zou komen. Helaas is hun poging niet geslaagd. 

SC Eendracht Aalst met stamnummer 90 heeft het octrooi van de naam Eendracht Aalst en het officiële logo overgenomen. Dit betekent dat niemand de naam Eendracht Aalst kan gebruiken!

Een andere bekende belachelijke spel van de stad is om de clubs in dezelfde reeks één voor één te benaderen en hen over te halen niet tegen de ECHTE SC Eendracht Aalst te spelen.

5 augustus 2024 ... het definitieve einde voor Stamnummer 90 ?

Sportschepen Egbert Lachaert stelde zich al vragen bij de verhuis van Eendracht Aalst naar Merelbeke, nu heeft ook het gemeentebestuur beslist dat de traditieclub niet welkom is om haar thuiswedstrijden te spelen op het veld van Anatolia Merelbeke. 

“Op basis van veiligheidsoverwegingen wordt de komst van Eendracht Aalst verboden", klinkt het.

Uiteindelijk hebben we in Merelbeke wel wat ervaring met de komst van Eendracht Aalst bij wedstrijden van KFC Merelbeke en dat werd telkens als een risicomatch gezien. Laat ons ook eerlijk zijn: een traditieclub als Eendracht Aalst hoort in Aalst, niet in Merelbeke. Deze kunstmatige situatie is bedoeld als levenslijn, maar kan geen oplossing zijn voor het stamboeknummer 90 ook. We bedanken Anatolia Merelbeke voor het constructief overleg en kijken verder met hen ook hoe we hen kunnen ondersteunen in de afhandeling van deze situatie", besluit de schepen.

Het is nu nog enkel een kwestie van tijd dat Eendracht Aalst met het stamnummer 90 door de ondernemingsrechtbank failliet wordt verklaard, want verschillende deurwaarders stuurden al aanmaningen tot achterstallige betalingen naar de club.

7 augustus 2024 ...  THE END ...

Het einde van 'Den Iendracht' is een feit.

Voetbal Vlaanderen schrapt stamnummer 90.

Een lange lijdensweg - noem het een klucht - kent eindelijk zijn einde...

Bronnen:

HLN

FB Eendracht Aalst 

Supportersclubs E.A. 

TV Oost

FB Matthias De Ridder

Voetbal Vlaanderen

FB kantine11.be